Twoje Wiersze - Na łonie natury

Na łonie natury

sonet

2026-03-10 10:43

Rozkołysane wiatrem twoje włosy,
 pieszczone czule słońca promieniami;
mak drżał czerwienią, bosymi stopami,
biegnąc, muskałaś zbóż dorodne kłosy.

Twa smukła postać pełna dojrzałości;
zwodziłaś zmysły czułymi słowami,
 ziemia wzdychała rozkosznie pod nami,
jakby już znała smak naszej bliskości.

Źdźbła łaskotały nasze nagie dłonie, 
nuciły hymny pośród ciszy szeptem,
miłość płonęła w twym dziewiczym łonie.

Między makami a ptasim koncertem,
jak kłosy zboża na płodnym zagonie,
poczęte życie rozkwitło pod sercem.

autor

LydiaDel

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

sturecki

kwadrans temu

W Twoim wierszu natura nie jest tylko tłem, ale całą żywą stroną tej chwili – słońce, zboże, maki i ziemia jakby same chciały dopowiedzieć to, co między dwojgiem ludzi stało się naprawdę.
Najciekawsze jest dla mnie to, że ten sonet idzie od zmysłowej czułości do czegoś dużo większego, bo z zachwytu ciałem i latem robi się nagle opowieść o początku życia, czyli o chwili, po której już nic nie zostaje takie samo. Ja bym to ujął zwyczajnie – kiedy uczucie nie jest tylko igraszką, ale niesie w sobie zgodę, żar i prawdę, to z takiego leżenia na łonie natury może się narodzić nie tylko wspomnienie, ale cały nowy człowiek.
5/6

ElaK

pół godziny temu

Cudnie i lekko . Wiosna sprzyja miłości. Pozdrawiam serdecznie 🌷

Krystek

godzinę temu

Piękny zwiewny wiersz wypełniony polotem
emocji jak wiosennym wiatrem
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

Odyseusz62

godzinę temu

biegnąc, muskałaś zbóż dorodne kłosy
tylko miłość bądź poezja tak wysoko unosi
Pozdrawiam.

Odyseusz62

godzinę temu

Wśród tych pięknych łanów zbóż
mój komentarz był wyłącznie na plus

LydiaDel

godzinę temu

Te dorodne kłosy pod własnym ciężarem upadły na ziemię ...
No, trochę wyobraźni. Może tylko ręce brały udział w muskaniu? Och, możliwości wiele. W 14 wersach nie da się wszystkiego jasno opisać.
Z drugiej strony, masz rację, poezja dodaje skrzydeł. Serdeczności