X
Na łonie natury
sonet
2026-03-10 10:43
Wiatr rozkołysał twoje krucze włosy,
pieszczone czule słońca promieniami;
mak drżał czerwienią, bosymi stopami
biegłaś wśród łanów, gdzie dorodne kłosy.
Twa smukła postać pełna dojrzałości;
zwodziłaś zmysły czułymi słowami,
ziemia wzdychała rozkosznie pod nami,
jakby już znała smak naszej bliskości.
Źdźbła łaskotały nasze nagie dłonie,
nuciły hymny pośród ciszy szeptem,
miłość płonęła w twym dziewiczym łonie.
Między makami a ptasim koncertem,
jak kłosy zboża na płodnym zagonie,
poczęte życie rozkwitło pod sercem.
