Twoje Wiersze - zdmuchnięta...

zdmuchnięta...

rymowany

2025-12-17 20:35

77777777777777777777777777777777777

ktoś mnie zdmuchnął dymu wstęga pozostała
tak po prostu zgasił płomień w palcach zdusił
serce tętni chociaż ciężko brać oddechy
kiedy siła jakaś wroga wnętrze kruszy

jako w żarnach cię rozgniata czyniąc miazgę
z resztek mocy jakie tlą się wątłą iskrą
ktoś mnie zdmuchnął jak się gasi płomień świecy
świat ułudy niby bańka z mydlin prysnął

kiedyś wstanę się otrzepię jako feniks
i być może pod obłoki znów się wzbiję
nawet teraz gdy na karku liczę ciosy
zadawane wystruganym na mnie kijem

lecz to dzisiaj jutro będzie kolorowo
i na pewno słońce w gracji własnej wstanie
zatem zasnąć już wypada zgasić lampy
aby być gotowym na to powitanie...

7777777777777777777777777777777777

autor

niezgodna54

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Przeboski Mandaryn

2025-12-19

Bardzo znakomity wiersz

januszek

2025-12-18

Zawsze jest : " jutro " , do którego trzeba się należycie przygotować

Pozdrawiam serdecznie dziękując za zgrabne wersy

Jastrz

2025-12-18

Bardzo dobra postawa życiowa. Jeśli miałem(am) jakieś niepowodzenie, przykrość, dół, to muszę iść spać, żeby jutro wstać do sukcesów. (A przy takim nastawieniu sukcesy rzeczywiście się pojawiają.)
I jeszcze drobiazg: Strużka (w sensie niewielka struga) piszemy przez u zwykłe. Stróżka przez ó zamknięte to kobieta stróż.