Wariacie Horacjańskie

Scena w Hadesie

Jak cudowną muzykę Orfeusza
gdy raz koncertował dla Hadesa i Persefony
Alkajos i Safona recytują swe utwory
mieszkańcom świata podziemnego
cieniom błąkającym się po Elizejskich Polach
grzesznikom dręczonym w Tartarze
nawet samemu Cerberowi
stłoczeni ramię przy ramieniu
słuchają w nabożnej ciszy, chłoną pieśń niby wino
nawet Prometeusz i Tantal zasłuchani zapomnieli o męce
Safona zaprezentowała swe wiersze pełne żalu i skargi
na dziewczęta z swojej rodzinnej wyspy
natomiast Alkajos wykonał wyłącznie
utwory wojenne i polityczne
opisujące przeżycia na wojnie
i w czasie morskich rejsów

Zniknięcie Empedoklesa

Empedokles chciał stworzyć pozory
że nagle i tajemniczo zniknął z tego świata
wskoczył więc do wrzącego krateru Etny
żeby nikt nie znalazł jego zwłok
i żeby ludzie uwierzyli że był bóstwem
nieśmiertelnym, jak o tym zapewniał
niestety siły wulkaniczne wyrzuciły na zewnątrz
jeden z jego spiżowych chodaków
tak spalił na panewce mit o powrocie
rzekomego bóstwa pomiędzy niebiany



Kleopatra spotyka Marka Antoniusza

Kleopatra przypłynęła do Tarsu
rzeką Kydnos w ozdobionej złotem
łodzi o purpurowych żaglach
i srebrnych wiosłach
przebrana za Wenus w otoczeniu
półnagich służek i
wachlujących ją małych chłopców
przebranych za amorki

Gdzie dziewczęta z tamtych lat

Asteria stała w miłości
Lidia z łonem białym
Cynara kitarzystka
Chloe wdzięczna śpiewaczka
Licymnia dziewczęca
Glycera wiarołomna
Lalage pięknoczoła
Foloe płocha zwodnica
Pyrra o złotych włosach

Wino w Rzymie Oktawiana Augusta

Był to wiek w który wszyscy pisali wiersze
a wino było w powszechnym użyciu
wino w starożytnym Rzymie
było elementem codziennej diety
spożywanym w dużych ilościach
(nawet 0,7 l dziennie na osobę),
zazwyczaj rozcieńczanym wodą w proporcji 1:2
wino uważano za dar bogów
wino pito na sympozjonach
spotkaniach towarzyskich mężczyzn
pijąc wino wieńczono skronie różami
bóg wina rozprasza troski
miło szaleć gdy czas po temu
wina italskie: falern, cekub, massyk
poślednie wino sabińskie--
nie dla mnie starzeje się wino
w lastrygońskiej amforze

Filozofia Horacego

Paradoks stoicki głosił że każdy głupiec
jest człowiekiem szalonym
że jedynie mędrzec jest człowiekiem wolnym
natomiast każdy głupiec niewolnikiem
że szczęście mędrca zależy tylko
od jego cnoty
Epikurejskie hasło lathe biosas (żyj w ukryciu)
to wezwanie do unikania życia publicznego,
polityki i pogoni za sławą,
aby osiągnąć spokój ducha (ataraksję)
Epikur uważał, że ambicja przynosi udrękę
a szczęście płynie z prostego życia
przyjaźni i eliminacji lęku
filozofia Horacego to synteza
epikureizmu i stoicyzmu
znana jako horacjanizm
oparta na zasadach carpe diem (chwytaj dzień)
i aurea mediocritas (złoty środek) oraz
sapere aude (miej odwagę być mądrym)