Sternik /Sonet ~ № (?)
Wciąż jasny portal wabi w przyszłe strony
W wieczności trwania tkwiąca w sercu wiara
Przez góry lasy i morza klif stromy
Ścieżki to życia nagroda czy kara
Nie ma powrotu z odległej krainy
I dobrze tak bo... po co szukać drogi
Do niewiadomej nieznanej doliny
Tu czas upływa niczym strumień błogi
Lecz ty wciąż szukasz asysty w rozstaniach
Na placu spotkań gdzie smutek się snuje
W miejscu milczenia w niepełnych przesłaniach
Gdzie przeszłość woła a przyszłość buduje
Sternik odmierza istnienia twego kres
A w szkle odbicie... pustki ni żaden gest
~ Pióro Amora ~
© MMXV
