Blask jedyny /Sonet ~ № 321
Głębia Twych źrenic spokojem mnie darzy
Dotyk jest puchem na serca błękicie
Cisza spojrzenia o wspólnym dniu marzy
Szept Twój jest wszystkim co kocham nad życie
W czułym objęciu czas nagle przystaje
Dłoń każdą trwogę swym ciepłem rozproszy
Uśmiech jest domem co siłę mi daje
Oddech jak letni prąd pełen rozkoszy
Wzrok gdy uderzy prosto w serca wnętrze
Gestem zatrzyma świat w wielkim obrocie
Upór z urodą tka nitki najświętsze
Miłość rozkwita w swej czystej prostocie
Twarz ta jedyna spokój mi daruje
W niej moje serce własny raj znajduje
~ Pióro Amora ~
© XXI.I.MMXXVI
