do szuflady...
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
pisze lecz w duszy łza smutku płynie
kolejna kartka na dno szuflady
to namacalny dowód od losu
którego czyny niosą smak zdrady
pisze i duma nad przemijaniem
gładzi spokojem skronie zmęczone
i spuszcza niemospłakaną deszczem
przednocnej warty ciemną zasłonę
na wspomnień chwile ciepłe i kruche
kiedy mu wiary skrzydła urosły
że ktoś przeczyta jego pisanie
był w tamtych chwilach szczerze radosnym
dziś nadal pisze przecudne rymy
ale już nie ma płonnych nadziei
zrozumiał bowiem że watr podziwu
może być tylko wiatr na mierzei ...
###############################
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
