Tu, wśród tych stron, są śmiech i łzy, 
jest czas na ślub i czas, by żyć. 
Tu baśń się tka i pieśń co dnia,
tu dzień wśród słońc i noc wśród gwiazd.

Nie raz, nie dwa chcesz być, gdzie wieszcz
w wers wplótł ów żar i rytm dwóch serc. 
Gdzie los ich wiódł wśród dróg na trakt, 
tam, gdzie ich dom, ich las i sad... 

Nie raz, nie dwa łzy kap, kap, kap, 
gdy bies ich siekł, więc ty już łkasz, 
Chcesz, by ten czort, co chciał ich zgnieść, 
jak mgła w mig znikł, by sam gdzieś sczezł!

I znów się śmiać chcesz tak, jak brzdąc 
i biec hen w dal, tu wśród tych stron,
gdzie wiatr im gra ów walc, jak mag, 
chcesz się weń wpleść, toż rytm ten znasz! 

Tak dzień, po dniu brniesz wśród tych stron,  
gdzie śnieg i mróz, gdzie wiatr pod prąd... 
Gdzie lew, jak król, gdzie słoń wśród drzew, 
i znów, jak brzdąc chcesz móc tam biec, 

gdzie brzmi ów krzyk i śpiew i śmiech, 
gdzie jest ów Staś i gdzie jest Nel. 
Strach zgiął cię w pół nie raz, nie dwa, 
gdy znikł gdzieś pies, a zbir ich gnał... 

Tych ksiąg masz moc, znasz styl ich treść, 
lecz wciąż, jak chleb chcesz je znów jeść, 
wpleść się do stron i grać sto ról, 
być jak ten dziad, jak lew i król!

Ten świat ma moc, ma blask i cień, 
a ty, w ten blask co dzień wręcz brniesz... 



Ty-y. dn. 23.04.2024.r.

//wanda w./ -- Wanda Maria Wakulicz//