Pierwszy upadek - uczy powstawać na nowo

Która z kolei krzyżowa droga?
Dziś już nie zliczę ile ich było.
Los wydał wyrok: "Ukrzyżuj drania"!
Idę wraz z Tobą, ludzie się śmieją.

Droga pokrętna i wyboista
wiedzie pod górę - nie ma odwrotu!
Kamienie ranią spuchnięte stopy,
krzyż nader ciężki obija boki.

Idę, upadam, krwawią kolana,
a swołocz krzyczy rządna skazania!
Chociaż nie wiedzą za co i po co?
kamień rzucają, plują ochoczo!

Toż osądzili od czci i wiary,
werdykt wydali, na krzyż skazali.
Jakżeż dziś łatwo wyrok sprawować,
zdradę nagradzać, z czortem paktować!

Bo nie po myśli, nie zgodnie linią...
ważne, co nasze! Inni niech giną!
Upadłam Panie jak Ty, po raz pierwszy,
lecz razem z Tobą znów się podnoszę.

Krzyż nader ciężki! Wiem ciąży Tobie,
dajesz mi przykład, siły za dwoje.
Ty nie potępiasz i nie rozliczasz,
miłością darzysz nader obficie.

Każesz miłować nawet swych wrogów!
Jesteś mym Mistrzem! Idę wraz z Tobą!
Uczę się Panie właśnie od Ciebie,
jak się podnosić i krzyż swój nosić

Nieść go w pokorze, nieść go z miłością.


Ty-y. dn. 07. 04. 2025. r.

//wanda w./ -- Wanda Maria Wakulicz//