Nie mam już łez, snów nie mam też!
Los mi je skradł w tę noc bez gwiazd,
gdy tłukł mnie drań, tak, aż do krwi!
Gdy wcisł mnie w kąt, 
jak wrak! 
Wciąż kpił !
Toż szok! - nie mam nic! Nie mam już sił, 
by trwać, by żyć...

Był ktoś, kto kład mi świat do stóp, lecz śmierć,  jak kat
ciach, ciach ciach!
Szach mat!
Ciach! 

Nie ma go już, 
nie! Nie ma go! 

Nie mam już nic! Łez nie mam też! 
Słów dziś mi brak... 

Prysł czar tych dni, gdy przy mnie był
mój druh, mój król, mój paź i mistrz! 

Mój ci on
był! 

Dziś noc!
Noc bez gwiazd. 

Szok!

Ból, we mnie jest, gniew bunt  i  żal.

Cóż ma ci dać, gdy ty, jak ja... 
a ja, jak ty 
więc nie ma szans

Słów wciąż ci brak, bo  ktoś, jak łotr
cierń wbił w twą pierś...

Ja wiem, 
wiem, jak jest ci źle! 

Chcę móc się śmiać i świat ci dać, 
lecz
znikł
mój śmiech
w tę noc bez gwiazd.

Znikł tak, jak łzy. Dziś ból i żal, 

nie mam już nic... 
Nie mam nic! 
Nic! 
Nic! 



Ty-y. dn. 24.09.2024.r. 

          korekta dn.07.05.2026.r. 

dodany tytuł dn. 07.05.2026.r.

//wanda w./ -- Wanda Maria Wakulicz//