To nie tak, nie tak, miało być! 
Chciałeś marzyć, kochać i żyć!
Chciałeś niebo jej wyzłocić, 
móc wytyczyć  proste drogi 
całe w słońcu i w błękicie, 
z nią wytańczyć piękne życie.

Chciałeś bukiet z gwiazd srebrzystych, 
ślicznie lśniących, wręcz lirycznych 
pozaplatać w jej warkocze, 
kasztanowo przeurocze. 
Chciałeś rozpromienić oczy 
lekko skośne snem proroczym.

Chciałeś niebo dać pod stopy, 
by bezpiecznie mogła kroczyć! 
I na łukach barwnej tęczy 
pisać wiersze srebrno-dźwięczne...!
Tyle chciałeś ofiarować, 
szczęścia krocie widzieć w oczach. 

Jednak nie był los łaskawy,
nie tą drogą poprowadził... 
Kula z wiatrem poleciała,
nie zboczyła, przeszła cała! 
Sił zabrakło i powietrza, 
a ta droga wręcz niebieska... 

Jeszcze marzysz, że powrócisz, 
pocałujesz i tulisz. 
Znowu oczy zalśnią szczęściem, 
będzie pięknie, wręcz wiosennie, 
lecz odchodzisz coraz wyżej,
cichną dźwięki - niebo bliżej.



Ty-y. dn.4.08.2025.r. 



//wanda w./ -- Wanda Maria Wakulicz// 


https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-niebo-zlote-ci-otworze.html