Już tak od lat maj wciął się w kadr. 
Dziś noc wśród zórz, moc barw w nią wplótł:
żółć, pąs, czerń, beż, jest też róż, biel,
sto skrzeń i lśnień  - to slajd, czy sen?

Spójrz, jak lśni noc, toż gwiazd jest moc,
a maj, jak bard wśród zórz dziś siadł.
We flirt się wdał (wśród gwiazd wręcz szał,)
a on, jak mistrz gra walc i drży.

W mig plótł je w rytm, toż wie, jak nikt, 
jak grać sto nut, by walc się niósł, 
by był w nim czar, toż gra dla dam,
dla zórz stu barw i dla nas gra. 

Gra wręcz za trzech, (wśród gwiazd moc skrzeń),
błysk wkradł się w kadr, do zórz już wpadł. 
Ach, co za czar! Spójrz, mag nasz maj
sto róż wziął w garść i mknie do dam. 

Toż men na schwał, róż pęk im  dał 
i wciąż im gra to song, to walc.
Sierp wręcz się wściekł:! A to ci cieć! 
Jak śmie tak wprost w kadr mi się wciąć?

Na grzbiet wdział frak i raz, po raz 
wziął w tan, w wir wplótł moc barw, błysk zórz.
Ech co za noc, gdzieś znikł ów mrok, 
maj pnie swą pierś, jak paw ci jest.

Toż ma on gest, wie jak nas zwieść,
jak grać, jak piać, by show dziś dać. 
Dla nas ta noc, rój gwiazd, zórz moc
nim maj, jak kot czmych... czmych... na rok

chce skryć się hen,  jak duch, czy cień.




Ty-y. dn. 21.05.2024.r.


//wanda w./ -- Wanda Maria Wakulicz//



Ps.
Jednym z rzadko występujących klasycznych rodzajów wiersza jest wiersz leoninowy. Jest to forma poetycka wywodząca się ze średniowiecza, stosowana głównie w łacińskiej poezji scholastycznej.

Charakterystyka wiersza leoninowego:
Każdy wers składa się z dwóch części, które rymują się wewnętrznie.
Rym występuje w środku wersu, a nie na jego końcu, co nadaje mu specyficzny rytm.
Wiersz ten był popularny w XII wieku, szczególnie w poezji religijnej i dydaktycznej.
przykładem może być łacińska poezja, w której stosowano ten typ wiersza do podkreślenia melodyjności i harmonii tekstu.

Przykład struktury wiersza leoninowego:

"W blasku słońca złotego, w cieniu drzewa starego,"
"Wiatrem niesiony głos, wśród liści szepczący los."