Twoje Wiersze - Pod modrym obłokiem

Pod modrym obłokiem

sylabiczny

2026-05-13 08:48

Pójdę, pójdę świtem tam, gdzie łąk kobierce,

grzędą w szczerym polu wiatr mnie poprowadzi.

Gdzie świeżutka wiosna nabiera rumieńców,

a sady w koronach, niczym panna młoda.

-

Widzę niby we śnie, a już czuję jawę,

rosa w cichym sadzie rzeźwi moc poranną.

Nad polami brzęczą roztańczone osy,

gdzie łany brzemienne złotym chlebem pachną.

-

Rozmajona majem, tęsknym patrzę wzrokiem

na młodzieńcze lata, co w snach żyją zdobnie.

Dziś wspomnienia dawne, jak balsamem gładzą

i pachną ojczyzną i modrym obłokiem.

autor

ElaK

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

PIERRE

kwadrans temu

,,fala zbóż i rąk"

na skraju świętości
wchodzi pół odziana
powiew kłosów schyla
szumem tu nagradza

bierzesz dotyk czuły
kładzie na te głowy
co z nich ziarno twarde
pachną życia gody

jeszcze nie cza źniw,
trawy plączą dłonie
rozmarzone włosy
gonią niby konie

jeszcze dotknij mówią
te złote, niedoszłe
tańczyć chcemy tutaj
nim skoszą nas w lecie..

Rozmarzyłaś mnie Elu,
tak lubię łany i czas dawnych wakacji..
Dziękuję:))

Krystek

godzinę temu

Uroczy rozkwiecony wiersz z miłymi
wspomnieniami majowych kwitnących
sadów.
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

ElaK

godzinę temu

Bardzo dziękuję, miłego dnia życzę :)

sturecki

godzinę temu

No tak, parasoli przeciwobłokowych nie ma, więc trzeba iść pod tym modrym niebem bez zabezpieczenia – najwyżej człowieka trochę zamajaczy, zawiosennieje i zacznie pachnieć młodością. Ładnie tu wieś udaje raj, a pamięć robi za balsam, choć wiadomo – taki balsam najlepiej działa na to, czego już nie da się odzyskać.
6/5