Twoje Wiersze - SOSNA, KTÓRA KARM-I

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

maciejka

pięć minut temu

Bardzo delikatny wiersz stworzyłeś - i bardzo mi się podoba :-)
Lubię sosny i ich zapach.

Marek Żak

godzinę temu

Uwielbiam sosny, a na posesji dawno posadziłem kilka. Teraz górują nad domem i są zawsze zielone, chociaż teraz pod śniegiem białe. W ciepłe dni czuć ich żywiczny zapach, mam tez kilka świerków, a pod nimi kanie, których nie zbieram, bo niby wiem, że to kanie, ale jednak do sromotnika podobne:). Pozdrawiam

sturecki

godzinę temu

Co do kań: bardzo rozsądnie, że ich nie zbierasz, jeśli masz choć cień wątpliwości. Kania potrafi wyglądać „oczywiście”, a przy niektórych muchomorach (zwłaszcza młodych) łatwo się pomylić na oko – i tu cena błędu jest koszmarna. Najbezpieczniej: zbierać tylko wtedy, gdy rozpoznanie jest w 100% pewne, a jak nie – zostawić w spokoju i niech sobie rosną jak ozdoba pod świerkami. Ja kanie zbieram i bardzo lubię się nimi zajadać.
Pozdrawiam.

Krystek

godzinę temu

Drzewa to przyjaciele - życie
umilają przez cały rok Twoja
sosna jeszcze dokarmia.
Śle moc serdeczności z
uśmiechem:)

sturecki

godzinę temu

Właśnie - drzewa robią swoje po cichu: cień, tlen, spokój i jeszcze karmnik przy okazji.
Dzięki za serdeczności, też ślę z uśmiechem.

Odyseusz62

dwie godziny temu

Pozazdrościć takiej sosny.
Pozdrawiam.

sturecki

dwie godziny temu

Tak, taka sosna to skarb i darmowy „spokój na oczy” - oby rosła długo i nikomu nie przyszło do głowy zrobić z niej miejsca parkingowego.
Na profilowym zdjęciu widzę żeś otoczony zielenią, więc pewnie w zieleni żyjesz?

Jastrz

ponad pięć godzin temu

U mojego ojca na podwórku rosły 3 brzozy. Jako dziecko pijałem z nich syrop. Jesienią także zbierałem pod nimi grzyby (kozaki). Niestety podwórko podzielono, by zrobić na nim miejsce dla jeszcze jednego domu. Przy okazji wycięto brzozy, a miejsce po nich wybetonowano, żeby sąsiad miał gdzie parkować. Zresztą nawet, gdyby ich nie wycięto, to miejsce, gdzie rosły przestało już być nasze...

sturecki

dwie godziny temu

No i to jest ten moment, kiedy człowiek traci nie tylko drzewa, ale kawałek dzieciństwa - syrop, kozaki, zapach podwórka - a w zamian dostaje beton i „miejsce do parkowania” - najgorsze, że nawet jakby zostały, to już nie byłyby „Twoje”, tylko cudze - smutne, ale dobrze, że to pamiętasz, bo tego betonu już nikt Ci w głowie nie położy.

Larisa

ponad pięć godzin temu

Piękny wiersz!
Człowiek i natura... całość. I ten zachwyt człowieka nad życiem i tym, co nam daje dosłownie i w przenośni. Cudne są takie chwile...
6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Staszku:)

sturecki

dwie godziny temu

Człowiek z naturą najlepiej się składa, jak na chwilę przestaje udawać pana świata i po prostu patrzy, oddycha i bierze to, co jest - a takie chwile naprawdę potrafią postawić na nogi.
Pozdrawiam.

Waldi1

dziesięc godzin temu

Stasiu ja w to wierzę ... ponieważ z oknem miałem dwie dorodne choinki ... we wrześniu je ścieli ponieważ stały za blisko okien ... od 5 lat co roku było po 120 sitaków ... i sąsiad stwierdził ... nie ma drzew nie będzie grzybów ... więc zostanie wyprawa do lasu ... ale z drugiej strony domu jest też dorodna choinka ...to może jakiś grzyb się zmiłuje i wyrośnie ... pozdrawiam serdecznie ...

sturecki

dwie godziny temu

Sam grzyb się nie urodzi. Ja sypałem pod sosnę okrawki z grzybów i dopiero po trzech latach się pojawiły.

sturecki

trzy godziny temu

Pewnie, że możesz w to wierzyć - jak były choinki, to i sitaki miały swój adres, a jak je ścięli, to nic dziwnego, że grzyby się obraziły - ale ta druga choinka może jeszcze coś „załatwi”, tylko grzyb to nie kurier, czasem mu się spieszy, a czasem ma urlop - a jak nie, to wyprawa do lasu też ma swój urok.
Pozdrawiam serdecznie.

Bożena Joanna

dziesięc godzin temu

Fantastyczna ta sosna, dodaje tlenu, ubarwia widok w każdą porę roku i jeszcze żywi smacznymi maślakami. Drzewa mają moc
Serdecznie pozdrawiam

sturecki

trzy godziny temu

Oj tak – sosna to taki cichy „dostawca dobra”: stoi cały rok na posterunku, daje cień i tlen, robi klimat nawet w listopadowej szarości, a jak ma humor, to jeszcze podsuwa maślaki jak bonus od natury.
I masz rację: drzewa mają moc – uspokajają bez gadania i przypominają, że nie wszystko musi być na szybko.
Serdecznie pozdrawiam!