Fajne są "wlazkotki"... ale ten wodzi na pokuszenie...:)))

Czy ja wiem? Sądzę że z czasem te kociarstwo przechodzi w formę samozapychajęcej sie dziury. Oczywiście jeśli sie tym kotkiem lubisz bawić to czemu nie. Baw sie do skutku, jednak z drugiej strony chyba udowodniłeś już wielokrotnie że w te klocki jesteś dobry. Kolejne dowody chyba tylko służą podbudowania twojego ego. Ale z kolejnej strony mamy jeszcze z kilka tysięcy klasyków do których po pewnym naciągnięciu materiału da się jako tako przyfastrygować koteczka. Zatem serialu (kocia opero) trwaj w najlepsze. A co do Twojego komentarza. to trudno czasami pogodzić ogień z wodą. Szczególnie gdy wnioski wyciągane ze spojrzenia na dany obszar są tak sprzeczne. Podejrzewam że ja dla Ciebie jestem zwykłym oszołomem który oderwany jest od rzeczywistości, a Ty dla mnie raczej zwykłym szkodnikiem. Kimś kto nie potrafi dostrzec zagrożeń w tańczeniu na brzytwie. Szczególnie gdy nie tyczy to jedynie możliwości pokaleczenia swoich szanownych nóżek ale zrobienia kuku czemuś tak ważnemu jak Najjaśniejsza Rzeczpospolita. Oczywiście dla Was ciągle funkcjonuje ona jako brzydka panna bez posagu dla której jedyną możliwością nobilitacji jest stanie się mało znacząca gubernią wielkiego Europejskiego kołchozu w którym pielęgnuje się ideały Marksa i Mao. Ale każdy robi co kocha zatem baw się mile słuchając rzeki kłamstw swojego GURU i wyciągaj wnioski z roczników statystycznych w których odpowiednio pracują zaufani ludzie tak jak w sądownictwie i prokuraturze. Ale co tam z tego co pamiętam z jednego Twojego paszkwila ci pozostali to szkodnicy. Pozdrawiam z uśmiechem i gwiazdkami. O jeszcze jedno. Coraz mniej mnie to wszystko zaczyna bawić, zatem jak mi nie zmieni się zdanie to będziesz miał ze mną święty spokój:))))

Ja tam bardzo lubię Twoje "wlazłkotki", ale moze racja, że dobrze je dawkować.

Ten jest mistrzowski!

Pozdrowienia Michale :)

No, ładnie odwracasz kota ogonem ;)

Jak śpiewała Alicja Majewska: bo męska rzecz być daleko, a kobieca, wiernie czekać. Inni twórcy, jak Villon, czy Boccaccio, czy tutaj Ty, rozwijali tę tezę w różnych kierunkach, a kot wkomponowany w żonine tłumaczenie to do opatentowania. Pozdrawiam

Naprawdę bardzo dobra robota. Podziwiam Twoją sprawność literacką.

Każdy kot ma dwa końce to jasne jak słońce.
Pozdrawiam z uśmiechem.

Pastisz trafiony, bo villonowska swawola i „kaznodziejska” bezczelność idą tu pod rękę z refrenem jak z karczemnym dzwonkiem. Przede wszystkim jest konsekwencja ballady: wdowieństwo, mrozy, kiesa męża, „student” i narrator-co-wie-lepiej, a kot na płocie robi za niewinne alibi dla całej rozpustnej logiki. I ... wróci mąż, łyknie bajkę, a kot - jak zawsze - da się obrócić ogonem.
6/5

I słusznie,nadmiar dobrego psuje!Deser powinien być tylko w niedzielę !Świetna,trochę stonowana,rubaszność ale jak zwykle zgodne z poetyką tego hulaki i uwodziciela !