Twoje Wiersze - *** /jak można milczeć/

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

6 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

samisen

pół godziny temu

To wiersz o bezradności języka wobec doświadczenia zdrady, ale też o uporczywej próbie ocalenia sensu mimo tej bezradności.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

Marek Żak

godzinę temu

Ból, rozżalenie, pęknięcie, które dotyka osobiście piszącego można starać się opisać wierszem, prozą, a piszący, piszący o sobie może znaleźć ulgę w swoim cierpieniu, podczas gdy czytający, mając, czy słysząc o tylu prawdziwych dramatach dookoła, przyjmują to jako kolejny, do końca nie wiedząc, czy za nim kryje się dramat autora, czy peela. W takim przypadku jestem za ciszą, która mówi do dotkniętego.
Pozdrawiam serdecznie.

Kazimierz Surzyn

godzinę temu

Poruszające serce wersy, krzyczą choć wydaje się, ze jest cisza, a jej tak naprawdę nie ma, pozdrawiam ciepło Wandziu. 6/5

Elżbieta

dwie godziny temu

Nie raz trudno znaleźć odpowiedź, gdy wszystko w człowieku krzyczy! A wówczas nie ma ciszy...tylko nie wszyscy o tym wiedzą.
Poruszający wiersz!
Serdecznie pozdrawiam:)⭐️

Waldi1

dwie godziny temu

a jednak można milczeć ...chociaż ból rozrywa z żalu serce ... dusisz w sobie ... to wszystko ... a cisza krzyczy najgłośniej i czekasz z nadzieją przed tym białym tunelem ...aż ktoś dotknie ciebie ciepłą ręka i powie kocham ... nim odejdziesz w tej ciszy ..itd ... pozdrawiam serdecznie ...

Bożena Joanna

cztery godziny temu

To milczenie równe bezradności, której echem jest cisza, nawet taka abstrakcyjna jak w słowach.
Poruszające brzmienie.
Pozdrowienia

Krystek

cztery godziny temu

Czasami są w życiu sytuacje, że dla wyższej
konieczności musimy prawdę ukrywać.
Serdecznie pozdrawiam, myśli pozytywne
zostawiam:)

sturecki

cztery godziny temu

Wiersz-pytanie, w którym cisza nie jest spokojem, tylko próbą opanowania zdrady tak, żeby nie dolać jeszcze więcej zła do zła. Ciekawe sformułowania: „milczeć piórem” i „pęknięciem w obrazie” – jakby słowa miały dotykać prawdy szeptem, bo krzyk tylko wszystko rozrywa.
Mocna puenta – bo pytasz „jak?”, kiedy czas się kłębi przed białym tunelem i nawet miłość przegrywa z rozżaleniem, czyli gdy człowiekowi zostaje już tylko to jedno: nie zrobić krzywdy kolejnym słowem.
6/5