Twoje Wiersze - NIEWIDZIALNY CIĘŻAR

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

17 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Nicotykanie^(*)

2025-11-26

oddech zwalnia
niewidzialny ciężar
kładzie się w myślach

sturecki

2025-11-26

Krótko, ale trafnie, bo czasem jeden oddech mówi więcej niż cała gadka.
Pozdrawiam z leżącymi myślami.

Gminny Poeta

2025-11-21

Jak sądzę z tekstu to niewiele ciężarów kazało Ci życie nosić na plecach. A co do tekstu to unikanie interpunkcji nie koniecznie ubogaca tekst np w drugim wersie. Nie ma kształtu wagi. To jaki ma kształt? Wierszyki Twój. O wadze średniej. Pozdrawiam z uśmiechem:)))

sturecki

2025-11-21

Uwierz mi, że swoje już nosiłem, tylko nie zawsze to widać po garbie.
A interpunkcja? Czasem mi ucieka, jakbym ją na sznurku prowadził.
„Nie ma kształtu wagi” znaczy tyle, że ciężar w głowie nie ma żadnej logiki ani formy, raz kulka, raz klocek, raz mgła. Ot, życie.
A że „wierszyk o wadze średniej”? No trudno, lepiej średnia niż pusta.
Pozdrawiam.

Elżbieta

2025-11-21

Spójrz na niektórych ludzi, na oczy pozbawione blasku, pochylone sylwetki, smutną mimikę twarzy, może, to są te ciężary życia, które "wpisały" jak na skali wagi, niewidzialne wartości? Zachowanie człowieka, wygląd fizyczny, pozwala się domyślić na ile były uciążliwe, nawet jeśli tylko z subiektywnego punktu widzenia.
Pozdrawiam serdecznie, Staszku:)⭐

sturecki

2025-11-21

Masz rację, po niektórych widać wszystko, zanim jeszcze cokolwiek powiedzą. Plecy przygięte, wzrok zgaszony, twarz jakby zmęczona samym istnieniem. To te niewidzialne ciężary robią swoje ślady, takie, których żadna waga nie pokaże, ale człowiek od razu czuje, że coś w środku było za ciężkie.
Pozdrawiam.

LydiaDel

2025-11-21

I ciągniemy ten ciężar za sobą, bo jakąż mamy alternatywę? Ale może nasze myśli ważą faktycznie więcej, niż całe życie. Czy naprawdę będzie nam się lżej "szło", gdy zmienimy tok myślenia? Ciekawe przemyślenia po przeczytaniu Twojego wiersza, dużo pytań bez odpowiedzi. 6/5 Serdeczności

sturecki

2025-11-21

Pewnie, że myśli ważą więcej, życie często lżejsze niż to, co sobie w głowie napakujemy. A czy zmiana myślenia pomaga? No jasne, choćby o centymetr. Czasem wystarczy przestać straszyć samego siebie, żeby droga nagle zrobiła się prostsza.
Pozdrawiam.

Waldi1

2025-11-21

w życie trzeba sobie ułożyć … by ciężar równo rozłożyć … wtedy on nie będzie przygniatał … nim się go dźwignie trzeba złapać wdech ...który dodaje mocy i można ruszać przed siebie … nie można ruszać w drogę której się nie zna ...to droga może okazać donikąd … dobrze też mieć plan działania to i przeznaczenie będzie łaskawe .. pozdrawiam serdecznie …

sturecki

2025-11-22

Jedni całe życie sapią pod górkę, a Ty idziesz jak po równym, tylko czasem złapiesz głębszy wdech i jazda dalej. Jak droga sama się układa pod nogami, to człowiek i w Turcji potrafi napisać wiersz lepszy niż niejeden po latach medytacji. Widać, że masz dobrą nawigację w sercu.

Waldi1

2025-11-21

na moje szczęście ... nigdy nie miałem pod górkę i drogami ..którymi się poruszałem i poruszam zawsze prowadzą do celu ... na lekkich oddechu ... a w pracy jak trzeba dźwignąć jakiś ciężki element ... to brałem głęboki oddech i wio do przodu ... to tak z uśmiechem ... mam tu taki wiersz na portalu jest droga której nie było i życie ..o którym ludziom się nie śniło ... napisałem go w drodze do Turcji własnym samochodem ... itd ...

sturecki

2025-11-21

Plan planem, wdech wdechem ... ale wiesz jak jest: życie i tak czasem skręci w bok, choć mapa mówi co innego. Ważne, żebyś miał siłę złapać oddech i pójść dalej, nawet jeśli droga na pierwszy rzut oka wygląda jak „donikąd”. Czasem właśnie tam czeka najlepszy zakręt.
Pozdrawiam.

JaSnA7

2025-11-21

Jeżeli myślimy pozytywnie - wszystko staje się lżejsze...
Czyli ciężar, lub lekkość wyborów zależy w dużej mierze od nas samych.
Pozdrawiam Staszku:)⭐️

sturecki

2025-11-21

No właśnie, jak człowiek przestawi głowę na „ja dam radę”, to połowa ciężaru sama spada. Reszta to już tylko kwestia tempa.
Pozdrawiam.

mis

2025-11-21

Ciężar życia bywa różnoraki i nieokreślony w czasie. Żyć trzeba i w końcówce, te ciężary bywają bardziej cięższe. Samo życie! Wiersz napisany bardzo ładnie i czytam go z przyjemnością.
5/6

sturecki

2025-11-21

Dziękuję ... życie swoje dokłada, im dalej, tym cięższe bywa, to prawda. Ale jak człowiek dalej idzie, mimo wszystko, to znaczy, że jeszcze ma siłę. I to najważniejsze.
Pozdrawiam.

Kika88

2025-11-21

Za krystek
Pozdrawiam serdecznie🙂☕️

sturecki

2025-11-21

No właśnie ... my tu liczymy, ważymy, dopisujemy, a los wpadnie, pomiesza jak łyżką w garnku i powie: „macie, radźcie sobie”. I cała filozofia.
Pozdrawiam.

Marek Żak

2025-11-21

Niesiemy ciężar w myślach, a to realne kłopoty, obowiązki, problemy, a działamy, żeby ten ciężar. przynajmniej częściowo, z siebie zrzucić. Są też ciężary bardzo subiektywne, choćby, co będzie po, ale jednym to ciąży, innym niekoniecznie. Jak w tytule, ich nie widać i zważyć nie sposób, a dźwigać trzeba. Jedni sobie z tym radzą lepiej, innych te ciężary przytłaczają. Dobrze o tym napisałeś.
Pozdrawiam i życzę dobrego dnia.

sturecki

2025-11-21

Masz rację. Jedni dźwigają to, czego nawet nie da się nazwać, a inni przejdą obok i nawet im się plecy nie ugną. Każdy ma swój „pakunek”, tylko jedne są z kamienia, a inne z waty. Dlatego pisać o tym warto, bo choć ich nie widać, to człowiek czuje je jak diabli.
Pozdrawiam.

Colette

2025-11-21

...które mogą zabić

Uśmiecham się do tych wersów będących potwierdzeniem kilku ostatnich dni z życia Colette :)
Jest w każdym człowieku jakiś bliżej nieokreślony niepokój przed dalszym ciągiem. Każe nam się chronić i przewidywać bez względu na cenę jaką płacimy za dźwiganie jego ciężaru. A u schyłku dnia po raz kolejny zdajemy sobie sprawę ze zmarnowanego czasu i zdrowia na jego intencję. Bo swiat znów był dla nas przychylny...I na ogół jest.

Pozdrawiam :)

sturecki

2025-11-21

Człowiek nosi określony niepokój jak stare wiadro, choć połowa wody dawno wyciekła. Cały dzień się spina, przewiduje czarne scenariusze, a wieczorem wychodzi na to, że świat znowu nie zrobił mu krzywdy. I tak w kółko, więcej straszymy siebie niż życie nas.
Dziękuję i pozdrawiam.

Krystek

2025-11-21

Często sami sobie ciężaru dokładamy -
rozmyślaniem, nadmiarem obowiązków,
a los i tak wszystko pogmatwa.
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

sturecki

2025-11-21

No dokładnie ... my tu się obwieszamy myślami jak choinka bombkami, a los i tak przyjdzie, potrząśnie drzewkiem i zrobi co zechce według własnego uznania.
Pozdrawiam.

klaks

2025-11-21

Warto zatrzymać się przy Twoim wierszu i zastanowić nad swoimi myślami, które sami obciążamy. Bardzo mądre przemyślenia, to co często wydaje nam się ciężarem narzuconym przez życie, jest tworem naszego spostrzegania rzeczywistości. Z własnego doświadczenia widzę, że zbyt często się przejmuję, bo nigdy nie jest tak źle jak mi się wydawało :)
Pozdrawiam serdecznie 6/5

sturecki

2025-11-21

No właśnie, większość tych „ciężarów” to my sami sobie na plecy wrzucamy, a życie tylko patrzy i pyta: „serio, znowu?”. Zawsze wygląda gorzej w głowie niż na żywo. Jak człowiek zluzuje, to nagle okazuje się, że nie było czego dźwigać.
Pozdrawiam.

andrew

2025-11-21

Wybieramy, tak nam się zdaje...
Pomagamy tylko przeznaczeniu.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2025-11-21

Jeśli założyć, że my tu się wyginamy, kalkulujemy, wybieramy, a przeznaczenie tylko kiwa głową i mówi: „spoko, ja już dawno ustawiłem trasę, Ty sobie tylko kliknij zatwierdź” ... to gdzie jest miejsce na przypadek?
Pozdrawiam.

jolka

2025-11-21

Nasz ciężar zazwyczaj jest niedokładny:sami go zwiększamy albo odwrotnie,zdejmujemy.Rzeczywisty zważą na końcu i będziemy zdziwieni,jak bardzo się nie zgadza z naszymi wyliczeniami.To kwestia wrażliwości:jedna dodaje,inna odejmuje.Pozdrawiam.

sturecki

2025-11-21

Ano, jedni dokładają sobie jak do walizki przed urlopem, inni wyjmują, byle lżej było iść. A prawdziwą wagę i tak sprawdzą dopiero na końcu i dopiero będzie zdziwienie, kto przeszacował, a kto żył na minusie.
Pozdrawiam.

Mateusz Śliwiński^(*)

2025-11-21

Ja ogólnie mam wrażenie, że człowiek z wiekiem zwalnia tempo życia w sensie że więcej myśli, planuje, życie jest mniej chaotyczne a bardziej przemyślane... Pozdrawiam.

sturecki

2025-11-21

Tak. Z wiekiem człowiek mniej goni, a więcej kombinuje. Kiedyś szło się na hurra, teraz najpierw kawa, potem plan, a dopiero potem życie. I dobrze ... mniej rozbijania się o ściany. Widocznie spontaniczność też dojrzewa.
Pozdrawiam.

Odyseusz62

2025-11-21

Nic tak na wadze życia nie ciąży
jak przyciężki dowcip.
Pozdrawiam w zadumie.

sturecki

2025-11-21

Prawda ... taki dowcip jak cegła: niby żart, a spada prosto na palce.
Pozdrawiam.

Larisa

2025-11-21

Wszystko zaczyna się i kończy w głowie... sami sobie komplikujemy rzeczywistość i fundujemy wyimaginowane 'ciężary'.
Serdecznie pozdrawiam, Staszku:)

sturecki

2025-11-21

No dokładnie tak jest ... pół świata to my sami sobie wrzucamy na plecy. A potem się dziwimy, że ciężko. Głowa potrafi narobić więcej bałaganu niż całe życie razem wzięte.
Pozdrawiam.