Twoje Wiersze - Osnowa /Sonet ~ № (?)

Osnowa /Sonet ~ № (?)

sonet

2026-02-05 22:08

Sonety z szuflady

Osnowa /Sonet ~ № (?)

W bezkresnej bieli gdzie myśl się zaczyna
Tkamy ze światła nietrwałe osnowy
Duch co w materii zastyga surowy
W klepsydrze czasu jak piach się ugina

Byt jest jak rzeźba co w ciszy dojrzewa
Gdzie w błękitnej mgle nikną ludzkie nici
Którymi los nas ułudnie zachwyci
Jest barwnym liściem co odpada z drzewa

Gdy on określa granice widzenia
Wszechświat jest tylko idei wyrazem
Punktem co w próżni na oślep dryfuje

Gdzie sens upada pod ciężarem cienia
Tam prawda błyska już nagim żelazem
Które swą formę w nicości wykuje

~ Pióro Amora ~
© MMVIII

autor

Pióro Amora

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Larisa

dziesięć minut temu

Ten punkt wiruje na oślep, a my razem z nim...
Prawda jest zawsze naga. W tę osnowę wplatamy wątek naszego istnienia, by nadać sens naszemu życiu.
Piękny sonet!
5/6.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Pióro;)

sturecki

godzinę temu

To sonet o „tkaniu bytu” z dwóch materiałów naraz – światła i czasu. Obrazy pracują jak warsztat: osnowa, nici, klepsydra, rzeźba, kuźnia – metafizyka ma tu ręce brudne od materii. Czuć chłód i twardnienie: duch „zastyga surowy”, sens „upada pod ciężarem cienia”, a prawda na końcu nie jest łagodna, tylko „nagim żelazem” – wykuwanym w nicości.
6/5

Waldi1

godzinę temu

piękny sonet ... pozdrawia serdecznie ...

Pokaż mniej

Logowanie

Osnowa /Sonet ~ № (?)

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji