Przepiękne sonety o wyborach pomiędzy strefą komfortu a strefą rozwoju. Wyborach zarówno tych codziennych, jak i tych wielkich, tożsamościowo-wolnościowych.
Qui ne risque rien n'a rien.
Pozdrawiam serdecznie :)

(dot. pańskiej wypowiedzi po wierszem Kolory miłości)
powiem krótko: albo Pan nie widzi co się dzieje na portalu albo udaje ślepca
nie zrozumiał Pan kompletnie mojej intencji i sensu moich wypowiedzi dlatego też uważam,że dalsza polemika z Panem nie ma najmniejszego sensu
a tak na marginesie: nie wypada się wtrącać do potyczek, które Pana nie dotyczą bo to jest bardzo niekulturalne...
cbdo

Świetne!
Każdy ukazuje wybór z innej perspektywy. Ważną rolę pełni świadomość jednostki...

Przyszedł mi do głowy, cytat z La Fontaine'a:

"Lepszy na wolności kęsek lada jaki,
niźli w niewoli przysmaki".

W życiu jednak nie zawsze tak się da, ale morał bajki bardzo uświadamiający:)
5/6.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Pióro:)

Piękne strofy, ale... choć prawdziwe prawie całe to...
Trochę czarno-białe.
Strach jest naturalną formą ochronną jednostki i zbiorowości.
Strach zresztą nie jest jednoznacznie definiowany, mamy np. leki, zahamowania, tremę, itd.
Dobrym przykładem pozytywnych odruchów auto obronnych zbiorowości jest reakcja Francuzów w trakcie II wojny światowej. Ponieśli oni w trakcie I wojny światowej tak duże straty ludzkie, że w następnym wojennym konflikcie nie chcieli się już bić.
Jak widać brak zapędów bohaterskich nie koniecznie równa się smyczy wygodnictwa.
Bohaterstwo też niekoniecznie prowadzi do "wolności" - patrz nasze nieszczęsne powstania!
Ja wiem, brak nam "kupieckiego" podejścia do życia . Taki nasz charakter. Cenimy bohaterów walczących i ginących na barykadach. I tu nie zgadzam się z :" Czystość wyboru jest siłą rozumu
Która od lęku najpełniej wyzwala" - to nie siła rozumu to właśnie nasz charakter często lekkomyślny.
Myślę, że: czcijmy bohaterów, którym kula pierś przeszyła lecz bądźmy bohaterami dnia codziennego, odchowującymi nasze dzieci i dbajmy o to by nie musiały iść do obcych po prośbie za chlebem, co nie jest łatwe do osiągnięcia i takie pewne.

pięknie ... pozdrawiam serdecznie ...

Czasem szukamy wyrażeń nie wiadomo gdzie, a stabilność jest tuż obok pozdrawiam serdecznie 😉

Sonet w ironiczno-refleksyjnym tonie. Walka wewnętrzna między wygodą akceptowania (dla świętego spokoju z obrożą), a moralną odwagą. Takie jest życie, postępuj według własnego sumienia. 6/5 Serdeczności.

Sonet o kuszącej cenie spokoju – mówisz głosem wygody, która namawia do „miękkiego bezmózgowia”, piasku zamiast krwawych śladów i wspólnoty jako kołdry na lęk. A dystych wbija szpilę: prawda jest bezlitosna, więc „wygrywa” ten, kto zamienia wolność (smycz zerwaną) na ładny naszyjnik – dobrowolną obrożę.
6/5