Zerwana smycz: Cena spokoju /Sonet ~ № (?)


Nie warto szukać wiatru na pustkowiu
Gdy dom bezpieczny daje ciepłą strawę
Lepiej się mościć w miękkim bezmózgowiu
I brać za pewnik każdą lżejszą sprawę

Po co w granicie rzeźbić krwawe ślady
Skoro na piasku łatwiej stawiać kroki
Świat jest zbyt wielki na te wasze rady
I zbyt realny na myślowe skoki

Słodka wspólnota chroni przed lękami
Daje nam poklask i jasne reguły
Głupiec się tylko mierzy z wyżynami
Choć go w dół ciągną ziemi twarde muły

Prawda jest zimna i nic nie wybaczy
Wygrał kto smycz swą za naszyjnik raczy


~ Pióro Amora ~
© MMXII



Zerwana smycz: Ostatnie rozdanie /Sonet ~ № (?)


Nie trzeba bywać dłużnikiem zdarzenia
Gdy blask fałszywy uderza do głowy
Są ciche porty poza sferą mienia
Gdzie sens istnienia jest całkiem surowy

Nadzieja rzeźbi w opornym granicie
Kuje kształt jutra gdy inni pasują
Gęste od znaczeń bywa ludzkie życie
Choć mechanizmy go ciągle fałszują

Czystość wyboru jest siłą rozumu
Która od lęku najpełniej wyzwala
Trzeba się wyrwać z objęć tego tłumu
Bo tylko wolność tę iskrę ocala

Prawda jest sędzią co wszystko obliczy
Wygrał ten tylko kto nie zna tej smyczy


~ Pióro Amora ~
© MMXII