A mi przypomniałeś
" Promieniowanie Ojcostwa " Karola Wojtyły

https://biala.salezjanie-tg.pl/files/pdfs/Promieniowanie%20Ojcostwa.pdf

Pozdrawiam serdecznie.

...a jednak bywa, że miłość ginie. Oczywiście pozostawia w psychice ślady, ale już nie da się do niej wrócić. Pozostaje jedynie żal i uparte poszukiwanie winy (przede wszystkim w sobie): "Co złego zrobiłem, że to, co tak pięknie kwitło, uschło?"

Każda miłość zostawia w nas ślad. Kładzie się cieniem lub daje blask. Są oczy, które gasną coraz bardziej, nawet gdy obok jest ktoś bliski ale są i takie które błyszczą szczęściem jeszcze długo po rozstaniu...

"Szeleszczą wśród opadłych liści
Ślady miłości, nienawiści..."

Tak mi się skojarzyło Jacku, choć u Ciebie chodzi o ślad - rodzaj piętna, które zostaje w człowieku po prawdziwej miłości. Tak sobie pomyślałam, jak wielu ludzi (może większość) jednak tego śladu w sobie nie ma... I nie ma znaczenia, czy zakładają rodziny, wychowują wspólnie dzieci i w znośnej zgodzie przeżyją razem do śmierci.
Ale wiem o co Ci chodzi. Znam to światło z oczu niektórych ludzi. Niekoniecznie młodych i niekoniecznie majacych żywych małżonków.

Pozdrawiam Cię z wiosennym światłem z ogrodu

"Tego i wielu innych rzeczy, które działy się w ich tajemniczym świecie, Lewin nie rozumiał, ale wiedział, że wszystko, cokolwiek się tam działo było piękne, i kochał się właśnie w tajemniczości tego piękna”
(Anna Karenina)

Miłość zmienia gęstość istnienia.
I jest. Bo tęsknota to też miłość.
6/5

🐾

Miłość wyrzyna w nas takie rysy... szczeliny, przez które wpada słońce. Czasami na dłużej, czasami na krócej, ale to miłość decyduje jak długo będzie nam dane cieszyć się jej światłem...
Zawsze możemy do niej (miłości) wrócić po śladach jakie po sobie zostawia.

Przypomniała mi się przypowieść o "Pękniętym dzbanie", która uczy akceptacji własnych ograniczeń, tu w kontekście miłości jak najbardziej pasuje, bo człowiek jest naczyniem (dzbanem) a miłość źródłem... z którego czerpie.

Może nieco odbiegam od tematu wiersza, ale Twoje pisanie daje ogromny margines na interpretację. Do Twoich wierszy nie ma jednej interpretacji "tak zwanej słusznej" albo zgodnej z zamiarem autorskim:)

Pięknie napisane!
6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Migu:)

Każda miłość pozostawia ślad po sobie, różne ma barwy, dążymy do tego, aby była jedyną i najprawdziwszą, ale nie zawsze tak jest, jak ze wszystkim, głębokie, refleksyjne, wrażliwe wersy, pozdrawiam serdecznie. 6/5

Nie każdej miłości jest dane żyć długo i szczęśliwie. Czasem trwa krótko i intensywnie, czasem dłużej i stabilniej, czasem nie dane jej rozkwitnąć. Każda jednak zostawia ślad, coś w nas zmienia, coś daje, coś zabiera, na coś nas otwiera lub zamyka.
Pięknie napisane, jak zawsze sięgasz głęboko w człowieka, masz talent! ❤️👏

Miłość zawsze zostawia ślad.
Nawet jak odchodzi lub znajduje nowego żywiciela...
Zostaje pamięć i myśli, które czasem przychodzą i otwierają rany na przemian z drobinkami światła.
Pozdrawiam :)

Pokazujesz miłość jak coś, co nawet po rozstaniu nie kończy się naprawdę, tylko schodzi głębiej w człowieka i zostaje w nim jak cichy prąd pod ziemią. Twój wiersz nie mówi o uczuciu jako o wspomnieniu do schowania, lecz jako o śladzie, który zmienia całe wnętrze – i potem wystarczy drobiazg, światło, piosenka albo kurz, żeby wrócił nie tylko ktoś, ale całe dawne mrowienie.
Prawdziwej miłości nie da się tak po prostu wyrwać z siebie, bo nawet kiedy człowiek już żyje dalej, to ona i tak świeci po cichu w środku, choćby nikt tego nie widział.
6/5

Musimy pamiętać, że nic na zawsze nie jest nam dane.
Pięknie, czule i wzruszająco piszesz o miłości i jej
gaśnięciu. Jedno jest pewne wspomnień nikt nam
nie zabierze.
Serdecznie pozdrawiam, myśli przyjazne zostawiam:)

Piękny i przejmujący zarazem wiersz. Jego przekaz pozostaje jeszcze długo w myślach, jak echo.. Pozdrawiam serdecznie

jeden z piękniejszych utworów- muzycznych- i znów dodaję całość, bo to całość tej części najpiękniejszej duszy zostawionej w tęsknocie na tej ziemi..
ps.
wybacz Jacku, serce w słońcu dziś łzy suszy i muszę napisać teraz do tego, co słyszę, bo to wszystko jest większe niż świat ziemski- każda dusza większa niż to co na ziemi..Rozumiesz ile znaczy ofiara Boga za Wszystkie Dusze??
dam teraz kilka kropel tego Nieba, bo widziałem trzy razy przedsionki i Głos mój został tam zapamiętany w podwójnym dniu narodzin,
gdy zostałem tu wrzucony z tą pamięcią jakie tam Miejsce bliskości..a to było zaledwie ,,przed"..nie ,,w"..
ps.
tak boleję, gdy widzę, jak ludzie są nieświadomi, co odrzucają..
Wtedy wzruszam się, jak teraz..otwieram aż przed Bogiem usta i dusza moja wznosi się z dźwiękiem bólu z tym głosem, by złączona dostała odpowiedź, to najmocniejsza modlitwa, jaką znam..jest więcej niż duszą i ciałem- bo czasem, tak zatrzymanym..
tylko jedna osoba to widziała, jak moja dusza na plazy me ciało opuszczała..była, to Naj..i ona to widziała..i jeszcze Nel słyszała..przeraziła się, bo nie rozumiała..przeraziła taką bliskością Nieba..
To wyznanie nie jest symboliczne- jak wszystkie me Słowa są symbolicznie- nie symboliczne- każda czcionka mym życiem- czy to potrafisz ująć poeto Najwyższych lotów??- Jacku Bracie, co krąży wśród słów omijając celowo, by zgłębić wszystkie- nie wybierając żadnej głębi..jeszcze..
Pozdrawiam:))
ps.
zobacz proszę zdjęcia..zwłaszcza te z cmentarza..tam jak zwykle jest inny świat, który mówi do mnie najpierw- zrobisz zdjęcie- i Ty zobaczysz..ja widzę..ciekaw jestem czy też..mam setki zdjęć i klika filmów powiązanych ze Słowami Pisma, wcześniej wypowiedzianymi..to tak dla ciebie, byś przenikał Pismo, Bóg- mówi..bo kocha..i tęskni..jak ja tęsknię..któż to zmierzyć zdoła?- tylko On..tylko On- a my szukamy, znów to powiem ,,drugiej połówki"- o tym jest ten wiersz- o tęsknocie bliskości nieziemskiej..Naj Jest taka dla mnie..i musieliśmy..ja musiałem..ona musiała..być z dala.. z dala, by mieć szansę..nie pewność a szansę,,na Niebo- tak to ważne dla osoby, która przeczuwa- widziała cokolwiek i kocha, by osoba kochana tam była..Czy Ty rozumiesz, że widziałem dwa razy piekło pode mną i fałszywy obraz moich dzieci i Anety poniżej..i miałem decydować..czy iść w stronę Jezusa..zanim wizja ustała ból nieziemski obudził mnie z wizji..wyrwał w chwili, gdy leciałem w dół do ognia za nimi..z tym bólem/głosem zatrzymanego serca i czasu, który jest w takiej..modlitwie, którą znają po części dwie osoby..i dwie czują Ojciec mój i ja..
Dobrego dnia..Jacku..ps.
Wybacz..to wyznanie mocne..ale musiałem..
Dobrego dnia:))
muszę wstać i porąbać kubik a najlepiej dwa kubiki drzewa..takie emocje, taka teraz siła, która musi ulecieć gdzieś natychmiast!
ps.
przy tym pisałem, po Denisie:

https://www.youtube.com/watch?v=RnZ0oegR82k

Zaczyna się jak piękna baśń, ale nie wszystkie kończą się " i żyli długo, a szczęśliwie nie opuszczało ich nawet na chwilę", jest inaczej. To innaczej, staje się przypowieścią o miłości, która jak poskórna rzeka dalej płynie i nawet czas nie ma nad jej nurtem władzy.
Jacku, czytałam już wiele, Twoich świetnych wierszy, ale ten ujął mnie wyjątkowo, bardzo podoba mi się styl tego utworu jest w nim elegancja i subtelność wyrażenia myśli i emocji.
6/6
Serdeczności i wszystkiego dobrego, Jacku:)⭐️