Nie znam imienia wiatru
Wiejącego nad moim ogrodem
Ale wiem,
Że on zna moje
I roznosi je na krańce świata
A może to tylko moja wyobraźnia
Jak zwykle figle mi płata.
Może jestem bezimienna
Jak dawno umarłe gwiazdy
I tak naprawdę nikogo nie obchodzę...
Czas zakończyć to rozmyślanie,
Bo już chwasty
Rozrosły się w ogrodzie.
Wiatr jak zwykle robi swoje – człowiek filozofuje o sensie istnienia, a chwasty spokojnie przejmują ogród bez żadnej metafizyki. Twój wiersz dobrze pokazuje, że nawet największe rozmyślania kończą się czasem bardzo przyziemnie: trzeba wrócić do życia i coś w końcu wyrwać z korzeniami.
6/5
Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.
Klauzula Informacyjna
Szanowni Użytkownicy
Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).
W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.
O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.
Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.