.


Jest ciepło, chociaż słońce już zaszło.
W nadmorskim parku usiadłem sobie.
Przede mną drzewa, za nimi miasto...

Siedzę i nic już nie muszę robić.
Księżyca koło już wtoczyło się
Na niebo w całej swojej ozdobie.

Nade mną gwiazdy - miliard, pięć, osiem...
Niebo gwiaździste - tak jak u Kanta.
(Prawo moralne dzisiaj mam w nosie.)

Szumi mi morze. Ta smutna szanta
Wlewa dziś we mnie spokój i ciszę.
I choć daleko jej do belcanta,

To w niej harmonię przyrody słyszę.
Dzisiaj o żadnych imperatywach
Nie myślę. Cichy szum mnie kołysze

I się w park nocny wolno rozpływam:
Świecę księżycem, albo świetlikiem,
Kwiatami pachnę, rosą pokrywam,

A wiatrem szumię nocną muzykę...
I już mnie nie ma. Jedynie fala
Ni to wzruszenia, ni to mistyki

Budzi się, rośnie i się przewala
Przez park, by zginąć w najdalszych dalach.








.