Twoje Wiersze - Niepamiętnik - Uczeń Marka Aureliusza

Niepamiętnik

rymowany

2026-02-21 15:40

miłości wolna od niuansów
pokornie przejdę choćby ciemność
a ty mnie szeptem tylko zwiastuj
bym w tobie ziścił się na pewno

w niezaskarbionym nigdy wcześniej
poczuciu samoafirmacji
odnajdę jedną słuszną ścieżkę
którą pewnego dnia rozjaśnisz

miłości niezmartwiona czasem
co nad przepaścią stawia życie
bez ciebie tutaj nic nie znaczę
i na nic więcej już nie liczę

dlatego wiem gdzie znaleźć ślady
czuję twój wzrok - mój głos sumienia
jesteś jak słodko kwaśny nawyk
choć tak naprawdę ciebie nie ma

miłości krótko moja wzroczna
podobno imion masz bez liku
a ja cię nazwać nie mam podstaw
w swoim naiwnym "pamiętniku"

autor

Uczeń Marka Aureliusza

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

1 raz

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Krystek

godzinę temu

W wersach wyczuwam wielką tęsknotę
za bliskością, za zrozumieniem, miłością.
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

sturecki

dwie godziny temu

Niepamiętnik udaje miłosną modlitwę, a w środku pokazuje marsz przez ciemność za czymś, co ma być „na pewno”, choć coraz wyraźniej czuć tam pustkę pod stopami. I kiedy pada „jesteś… choć tak naprawdę ciebie nie ma”, to cała ta czułość robi się sprytną sztuczką sumienia – słodko-kwaśnym nawykiem, który trzyma człowieka w pionie, nawet bez adresata.
Czasem człowiek kocha nie kogoś, tylko swoją potrzebę, żeby było do kogo gadać w głowie – i taki „pamiętnik” jest bardziej o mnie niż o tej miłości.
6/5

Pokaż mniej

Logowanie

Niepamiętnik

Ocena wiersza

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji