nie tylko wiosna sprzyja amorom, to tłumaczy fiksacje na zimach, jesieniach, a co do polskości, to może i to jest to, filtr taki, że pory roku wierzymy , że są odczuwane po "naszemu". Polska chyba jest kobietą, nasz naród jak lawa, jak kobieta. Kultura polska, Chłopi, Lalka, Herbert, Wiatr od morza, czy ja wiem, Chopin, poeci niezwykli i poetki - to kultura, ta kultura może oddziaływać na umysły i tworzyć naród w znaczeniu formacji umysłowej. Ale i dosc jeszcze jednorodni genetycznie jesteśmy. Tylko że Polska nie znaczy wiele jako wspólnota, jako wspólna sprawa, jako więź uczuciowa dla wszystkich ludzi na tej szerokości, coraz bardziej zmniejsza się liczba tych przejętych Polską. Ja myślę, że z idei, i to bardzo konkretnych idei wygrywa mamona, arystokratyzm. Ale nawet to jest polskie, rany, może polskosć to coś, co się ma , czy się tego chce czy nie. Ja przychylam sie do stanowiska biologicznego jednak, polskie geny, ukształtowane historycznie, geograficznie, przez zamieszkujące tu populacje, pomieszane populacje, ale nie tak jak chce Ursula, tylko naturalnie

ładnie, choć myślę że nie jest,
a wiersz na tak!
6/5

Piękny wiersz,tak rzadko piszemy o Polsce jako tej ulubionej. Też kocham naszą zmienność przyrody i znane krajobrazy.

Bardzo zadziwiający wiersz

Dziewczyna stąd choć trochę nietutejsza
To wyczytałem z tego wiersza.
Pozdrawiam z uśmiechem.

Podoba mi się stylistyka w jakiej napisano ten wiersz :) Pozdrawiam 6/5

To hymn na cztery pory w jednej krwi – zmienność nie jest kaprysem, tylko paliwem wspomnień, zapachów i zakochań. A fraza z „Polska jest kobietą” dowodzi, że Twój patriotyzm ma pogodę i humor w pakiecie.
6/5