Twoje Wiersze - Mamie

Mamie

sonet

2026-05-25 16:35

Mamo, nie pamiętam już Twoich ramion,
Piaskowe szczyty znów dźwigają tęsknoty,
uderza w strzeliste pinakle i leśne wykroty.
Echem niesie znad torfowych przedramion.

Szukam Ciebie pośród ulic imion.
Myśli wysyłam gdzie sadów pieszczoty,
Ileż na liściach znajdę gwiazd klejnoty,
Zmarszczeniem serc, tych tysiące znamion.

Deszcze o podium na szybie bój toczą.
Szumią dwutaktem werbli blaszane sieroty
w kaleką barwistość ubrane mory tłoczą.

Czucie palców odrętwieniem znów broczą
Babim latom nałożysz wiatru kajdany,
Snów nieprzespanych co z ciszą się boczą.

autor

Annna2

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

4 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

sturecki

godzinę temu

Mamo, nie pamiętam już Twoich ramion – od tego zaczyna się najgorszy rodzaj tęsknoty, bo nie ma już czego przytulić nawet w pamięci.
To sonet, który bardziej szumi stratą niż opowiada historię, jakby żal bał się prostych słów, więc chowa się w obrazy, które bolą bardziej niż wyjaśnienia.
6/5

Maciek.J^(*)

godzinę temu

POEZJA Aniu
bardzo twój wiersz poruszył moje zmysły i wzruszył niesamowicie
moja mama poszła do nieba przeszło 5 lat temu
a dla mnie ten dzień codziennie odradza się na nowo
drżącą ze wzruszenia stawiam ci maksymalne oceny
i mam cichą nadzieję,że jeszcze niejedna osoba ciebie tu odwiedzi

PS. W tercynach jeden rym się powtarza za dużo ale może to celowy twój zabieg Aniu
aby zwrócić uwagę czytelnika