Matyo csardas
Ognista nuta zawoła do tańca,
gdy smyczek zagra na strunach czardasza...
Strumieniem płynie, ma energię grzańca,
feerią dźwięków wibruje, zaprasza.
Zapłoną ognie na serca polanach,
potoki iskier wędrują w przestrzenie.
Czardasz wiruje na duszy kurhanach;
dźwięczy ton, drżący tęsknotą, marzeniem.
Wolne rytmy wnet zapłoną żywiołem,
strumienie ognia rozpalą do granic.
Każda myśl smutna zostanie popiołem;
iskrą uleci, by czardaszem mamić...
Składa się z części wolnej (lassan) i części szybkiej (friss).
