Nie bardzo rozumiem jak można w tym wierszu czytać o monetach, nawet jeśli mówisz o nich wprost, bo przecież tu jak na gołej dłoni widać, że to wcale nie pieniądze są tu tematem przewodnim, nigdy nim nawet nie były, mimo że dosłownie o nich jest napisane. To ta potęga poezji, którą tak lubię. Czytam o jednym, a myślę o czymś zupełnie innym - jakby pomiędzy wierszami sens treści wręcz lśnił i dawał o sobie znać wśród prostych, szarych, bezpośrednich liter. Tak samo tutaj - wystarczy często jedna, niewłaściwa decyzja/myśl/słowo, by z małego, prawie nic nie wartego przypadku mogło się to rozrosnąć - lawinowo - do rangi problemu, który jest odczuwalny przez resztę życia. Niby mała dziura - tu i teraz - ale nie załatana, tylko wciąż odczuwalna, na co dzień, przez nie wiadomo jak długo, bo łatwiej z nią chodzić, niż wziąć nić i faktycznie zaszyć, dla własnego komfortu psychicznego, dla rozwiązania problemu, dla polepszenia sytuacji. Tak się często bagatelizuje małe sprawy, a te małe sprawy jak śnieżne kulki - rzucone w bieg, rosną, aż okazuje się, że na końcu nie da się dostać do samego środka, by to wszystko jakoś poukładać i wyprostować. Doceniam przeogromnie metaforyczną stronę Twojego wiersza.

Ta dziura w kieszeni jest jak czas w kosmosie, przez który szybko przecieka cielesna materia naszego ziemskiego zamieszkania..Oryginalny pomysł na mądrą refleksję, jak zawsze u Ciebie :)
Pozdrawiam serdecznie 6/5

Obie kieszenie w kurtce mam całe. I co z tego? Pieniądze i tak znajdują jakiś sobie tylko znany sposób, żeby wybyć z całej kieszeni...

Za joviską
Pozdrawiam serdecznie😉

Staszku - u Ciebie dziury być nie może:)
Przy Twoich szachowych umiejętnościach i skłonności do.zbieraniu grzybów (pisałeś o tym) - dziury budżetowej nie może być:))
Pozdrawiam:)
⭐️❄️🟠

Konsumpcjonizm jest ulotny, zżera monetki i nic na trwałe nie zostawia, tylko paragon - papierek z cyferkami i pustkę w kieszeni. Najlepsza inwestycja, to inwestycja we własne życie, by zamiast paragonu pozostały wspomnienia.
Tak naprawdę, to nie wiem czy ta "dziura w kieszeni" to metafora czy piszesz wprost o złym gospodarowaniu wydatkami.
:)

Nie bardzo wiem jak skomentować, ale wiersz przypomniał mi znane przysłowie:,, Chcesz rozśmieszyć Pana Boga, powiedz Mu o swoich planach,,
Serdecznie pozdrawiam.

Lepiej iść mając w kieszeni dziurę
Niż być doszczętnie gołym piechurem
Z podobaniem
S

Tym razem skupiłeś się na jednym i dobrze tylko jedna sprawa mnie niepokoi. Trochę podszedłeś do tematu retrospektywnie. Teraz gdy płacimy plastikiem te monety i banknoty wypadające przez dziurę to co nieco temat przebrzmiały. A z drugiej strony dziura w kieszeni niezbyt dobrze świadczy o jej właścicielu a przeciągi o jego jadłospisie. Ogólnie jestem za i pozdrawiam z uśmiechem:))))

Nie moralizuje, nie dramatyzuje, po prostu pokazuje prawdę życia. Wszystko musi być w równowadze, to stara prawda. Serdecznie pozdrawiam.

Kredycik SAFE dziurę zalatuje , wielki sukces zwiastuje.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Monety uciekają z kieszeni bo człowiek je wydaje po prostu, a potem zdziwienie, że nie ma ich wcale albo ma ich za mało. Niektórzy chcą tylko więcej i więcej nie patrząc zupełnie na to co czują inni. A od nadmiaru czegoś niekoniecznie pieniędzy ludziom potrafi przewrócić się w głowie. Jedni jak czegoś dotkną potrafią zachować umiar, natomiast tym drugim jakby zaczęło brakować rozumu i racjonalnego myślenia. Balans we wszystkim to podstawa pozdrawiam 😉

Interesująco o dziurze w kieszeni, jest niedoborem w różnych kwestiach - to prawda, pozdrawiam serdecznie.
6/5

Dziura w kieszeni, czy w zębie musi być zaraz zaszyta, wypełniona, bo im większa, tym większe straty, czy koszty. Jak jest w murze nienaprawiona to będzie, jak w Zemście, po pewnym czasie mur runie. Pozdrawiam.

Pozornie mała dziura, w której znikają monety, może urosnąć do problemu utraty zaufania do siebie, zaprzeczeniu własnej wartości. To prawda, że dziura staje się niedoborem i to nie tylko finansowym.
Pozdrawiam serdecznie:)⭐️

Pieniądze szczęścia nie dają, ale ich brak jest bardzo dotkliwy...Dziurę można zaszyć, ale cóż z tego, gdy jej pojemność jest zbyt mała by mogła w pełni zadowolić...
Pozdrawiam serdecznie Stasiu :)

Błędy i zaniedbania nas zubożają ,
siłę do działania nam zabierają.
Ślę moc serdecznych pozdrowień:)

Świetnie ujęte nasze małe utraty,takie niepozorne ale stałe.To tak ,jak z dziurą:nie wiadomo kiedy potrafi się powiększyć..Oto symbol naszych zasobów- jakoś topnieją bez naszego otwartego pozwolenia..Ta dziura symbolizuje nasze małe niedopatrzenia,niedbałość...No a dziura ma ambicje i to się może źle skończyć.....

Ja ci zadam taki wic
Czy dziura to coś czy raczej nic.
Pozdrawiam z uśmiechem.

pióro Amora ... świetnie dostrzegł sedno tej dziury w kieszeni ..ja dodam tylko ..słowa mojej mamy by nie wydawać więcej niż się zarabia ..bo później wbijasz zęby w parapet ..i szukasz w pustej kieszeni wiatru ..itd ... ja spadam dobranoc Stanisławie...

Twoja „meteorologia kieszeni” to genialna metafora – rzadko kto potrafi tak celnie opisać moment, w którym fizyczna dziura w spodniach staje się dziurą w poczuciu bezpieczeństwa.
To bardzo dojrzała obserwacja, że świat psuje się zazwyczaj od detalu – od guzika, który przestał trzymać sens całości.
6/5