Nawet obrażasz szefa kuchni - bo gdyby przyrządzał niesmaczne potrawy jak sugerujesz swym beznadziejnym wywodem to by albo on albo cała restauracja poszła z torbami bo kto to by jadł ?
Co mi po autorze, który ,,słyszy lirykę,, kiedy układ rymów nie pasuje do żadnego rodzaju sonetu.
I nie rób mi tu wykładów odgapionych z odpowiedzi AI bo chodziłem do liceum humanistycznego i to wszystko o czym teraz piszesz wiem i znam nie od dzisiaj.
A skoro nadal nie rozumiesz mojego komentarza i do czego się odnosi to też kończę bo ze ścianą się nie dyskutuje czy jest ceglana czy z betonu?
a co do mniemania o sobie tak się składa,że mam zdanie wyrobione o pewnych osobach także z tego portalu. Ale niech im będzie - w końcu mamy wolność słowa a w internecie możemy się uważać nawet za naukowców tylko takich niedocenionych i pomijanych przez niewdzięcznych niby gorszych od nich samych.
FINIS CORONAT OPUS . zatem nie oczekuję cd.

Maćku J. - "szef kuchni", naprawdę dobre, szczególnie, gdy się spojrzy na Twoje wiersze, w tym (wybacz - toporne, często nieregularne!) "sonety".

Akurat sonety tego Autora, Pióra Amora, są z zupełnie innej ligi niż Twoje; to na razie wzór dla Ciebie niedościgły, chociażby pod względem metrycznym, bo ten Autor "słyszy" lirykę w przeciwieństwie do Ciebie. Nie mówiąc o szlachetności rymów i realizacji innych cech sonetu. Więc ja bym z "szefem kuchni"zalecała Ci co najmniej ostrożność. Jednak też każdy ma prawo mieć własne mniemanie o sobie - na własną odpowiedzialność.
Ale ja nie o tym.

Komentarz:
"wszystkie typy rymów i nie-rymów w jednym sonecie
brawo"
odnosi się chyba do jednego sonetu? A zamieszczony pod TYM sonetem nie odnosi się do innych ani całej twórczości Autora, tylko do TEGO sonetu? Stąd mam pewność, że nie rozpoznałeś ani rodzaju sonetu ani do końca tego, o czym piszesz, udając eksperta od rymów.

Dla Twojej wiedzy takie jeszcze podstawowe informacje z teorii literatury i poetyki: rym może być zbliżony w różnym stopniu. Rymy przybliżone charakteryzują się mniejszą lub większą zgodnością fonetyczną. Rym to nie tylko idealna zgodność, ale całe spektrum brzmień – od identycznych po subtelne podobieństwa. W sonetach dopuszczalne są różne rodzaje rymów, przy czym istotne jest zachowanie schematu rymowego przy wyborze danej odmiany sonetu.

Dla mnie teraz jest koniec dyskusji, dziękuję za rozmowę.

PS. proszę sobie poczytać wcześniejsze sonety tego autora
trafiły się nawet tu sonety tercynowe ale są i takie, które nawet nie są sonetami włoskimi czy francuskimi
bo oprócz rymów dokładnych obowiązuje układ rymów w wersach dla poszczególnego rodzaju sonetu...
i bardzo proszę na koniec nie uczyć szefa kuchni jak się gotuje ziemniaki?

Wando Kosmo...
a skąd masz pewność,że akurat ten sonet komentowałem a nie szerzej rozumianą twórczość autora ?
sonet angielski to nazwa ogólna sonetów wśród których wyróżniamy te wymienione przez ciebie
a nazwa szekspirowski pochodzi od autora takich sonetów bo każdy sonet szekspirowski to sonet angielski ale w drugą stronę już tak nie jest
sonety zawsze były pisane rymami dokładnymi tylko teraz współcześni poeci wymyślili sobie pisanie rymami niedokładnymi nawet w formach klasycznych bo nie potrafią albo uważają rymy dokładne za przeżytek
sonet jest gatunkiem historycznym i uwspółcześnianie takich form do niczego dobrego nie prowadzi
zwłaszcza,że wciąż dzisiaj są uznani poeci, którzy piszą rymami dokładnymi
a fonologią proszę się nie zasłaniać bo nikt mi nie wmówi ,że głoska y brzmi podobnie jak głoska e
proszę sobie przeczytać na głos
psy psy psy a teraz psie psie psie - gdzie tu jest zgodność ?
rym albo jest dokładny albo niedokładny
nie może być w 1/2 niedokładny bo to już jest zupełny absurd
temat zamykam bo nie widzę sensu kontynuacji

Maćku. J - nie lubię odwracania kota ogonem, i nie pierwszy raz ingeruję w sprawach merytorycznych, gdy wyrażasz arbitralne opinie pod dobrymi utworami przy niewystarczającej wiedzy merytorycznej. Postawiłeś poniżej tezę, że "wszystkie typy rymów i nie-rymów w jednym sonecie brawo", co oczywiście nie było słuszne, gdy spojrzymy na utwór i jego rodzaj - którego zwyczajnie nie rozpoznałeś, uznając, że są tutaj wszystkie typy "rymów i nie-rymów". A nie są, jest charakterystyczna dla tej odmiany sonetu poprawna konstrukcja rymowa. Nie ma w tym sonecie ani jednego "nie-rymu".
Ponadto postawiłeś tezę, że " sonet jak ma konsonanse albo dysonanse przestaje być sonetem" - co jest wadliwe, bo po pierwsze w tym sonecie nie ma ani konsonansów ani dysonansów (dlatego wyjaśniłam, co dokładnie znaczą te terminy), po drugie współczesny sonet dopuszcza rymy niedokładne (to także rymy!), szczególnie w sytuacji, gdy 12 wersów na 14 kończy się rymami dokładnymi wg schematu dla tego rodzaju, a 2 wersy są fonologicznie zbliżone na tyle, że także można je uznać za rym dokładny (ewentualnie w 1/2 niedokładny, co nadal jest przecież rymem!).

A propos rodzaju to tylko podpowiem, że sonet angielski to pojęcie szersze niż szekspirowski. Sonet angielski dzielimy na rodzaje: szekspirowski, spencerowski, barnfieldowski, shelleyowski. Każdy z nich ma inny schemat rymów, ostatni ma także inny zapis. Ty nie rozpoznałeś tutaj najprostszej i najczęstszej odmiany gatunku, czyli sonetu szekspirowskiego (potocznie zwanego też angielskim, gdyż jest najczęstszą realizacją). Rekomenduję zapoznanie się z podstawami wiedzy o sonecie angielskim, zanim podejmiesz kolejne próby krytyki świetnie napisanych utworów z pozycji naprawdę niewystarczającej wiedzy (żeby nie powiedzieć wprost: zwyczajnej ignorancji. Który to już raz?). Pozdrawiam.

Ad rem do wypowiedzi pani Kosmy - moje przejęzyczenie o nie stosowaniu rymów dokładnych w formach klasycznych zostało przeze mnie w tym samym czasie skorygowane. Co to są rymy niedokładne i jak się nazywają -wiem doskonale. A co do tego sonetu to szekspirowski inaczej angielski pisany był zawsze z rymami dokładnymi. Rym gg jest niedokładny ponieważ nie ma zgodności fonologicznej w głoskach y i e. Akademicy zatem mieliby rację bo tak rozumiejąc pojęcie rymów niedokładnych należałoby przyjąć,że nie ma takich rymów i wszystkie są dokładne co oczywiście nie jest prawdą. CBDO.

Szanowny Panie Pióro,
nie rozumiem sensu robienia mi koło pióra bo Amor ma raczej co innego do roboty niż zabawy w podchody albo w kotka i myszkę.
W sonecie ,,Azymut Białej Lotki''
popełnił pan asonans w n. w wersach - cytuję:
,,Gdzie lśni logiki najjaśniejsza zorza
Zasypia wierszem każda sroga trwoga,,
Konia z rzędem temu, kto mi udowodni,że jest tu rym dokładny.
Mój natomiast komentarz był ogólnym stwierdzeniem na temat rymów
w sonetach i niekoniecznie w tym lustrzanym.
co zacytowałem przykładem z innego sonetu - proszę zatem zająć się pisaniem swoich sonetów a nie zabawiać się cudzym kosztem lub sonetem innego autora skoro nie jest pan w TWA .

Szanowny Panie Maćku,

Kryształ ma to do siebie, że załamuje światło pod różnym kątem, ale jego struktura pozostaje niezmienna. Zarzut o brak rymów dokładnych w tym akurat lustrze odbija się echem czystej pomyłki – wystarczy dotknąć końcówek słów: chowa/mowa, rozciągam/przeciągam czy rozmieniam/zamieniam, by usłyszeć ich pełnobrzmienie. To nie są asonanse, lecz klasyczne zestrojone sztony.

Być może „perkusista”, o którym Pan wspomina, grał zbyt głośno, by pozwolić Panu usłyszeć harmonię klasycznego rymu żeńskiego? A może to „maska iluzji” sprawiła, że w rymach dokładnych dopatrzył się Pan ich braku?

W świecie sonetu, gdzie pędzlem prowadzę po bieli, nie ma miejsca na fałszywe tony. Zapraszam do ponownego, tym razem uważniejszego wsłuchania się w muzykę tych słów.

Z błękitem,
Pióro Amora

ups. corect: wtedy pisano rymami dokładnymi