Wiem w co pan gra, więc skończ już waść!
Grę słów ja znam, jej moc i slang.
/to nie jest żart, jak też nie blef/.
Grot słów, jak miecz na pół pierś tnie!
.
Są, jak ów gwóźdź, co wbił się w mózg,
jak nóż, co rusz rwie myśl - no cóż...
Nie jest ci wstyd - kunszt słów ci zbrzydł,
czy nie znasz ich i stąd ów zgrzyt?

Stań tu i patrz! Spójrz na ten świat
i czyn swój zważ, czy wrzask, twój slang,
wart jest tych łez, gdy grot słów tnie?
Zważ, kim tyś jest /łotr, cham, czy cieć?/

gdy grasz w tę grę /wiesz, że to ściek/
aż tu smród czuć ,więc skończ tę grę!
Nie kłam już nie, na nic się zda
stek kłamstw i zdrad, przez rok, co dnia!

Znasz waść zbiór słów, ich czar i kunszt,
weź je do rąk, kosz róż z nich stwórz.
Niech jest jak krzew - w nim woń, moc barw,
niech są jak miód /to nie jest żart!/

Świat ma dość łez, lud wciąż żre stres,
ma dość złych dat /i ty to wiesz/!!!
Bacz na ten lud, bo w nim jest moc,
zmień grę, zmień styl! Wie wchodź w złą moc!



Ty-y. dn. 04.05.2025.r.


//wanda w./ Wanda Maria Wakulicz//