Wiosna w Brechtesgaden
Góry są śliczne, choć obce, nieznane
I tyle szlaków na piękne spacery...
Patrzę i widzę nasze Zakopane,
Ale mnożone - powiedzmy - przez cztery.
Już coraz wyżej unosi się słońce,
Zima odeszła na szczyty wysokie,
Więc u stóp świerków dostojnie szumiących
Znowu coś szeptać zaczęły potoki.
Już wiosna! Wiosna! Raduje się serce,
Wokół roztacza świat tysiące pokus.
Czasem ulegam. To stąd w butonierce
Mojej się znalazł ten chroniony krokus.
.
