Twoje Wiersze - Prośba

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Elżbieta

2025-12-04

Jestem zasmucona, Twoim wierszem, ale rozumiem! To bardzo osobisty utwór, dlatego trudno skomentować.
Serdecznie pozdrawiam⭐

ajw

2025-12-04

Twój wiersz, Jastrzu, to błyskotliwa, rytmiczna, lekko rubaszna modlitewka, która jednocześnie jest satyrą i lamentem człowieka rozczarowanego światem..

Maciek.J^(*)

2025-12-04

czytam ten wiersz jako bardzo osobiste wyznanie

Marek Żak

2025-12-04

Życie w pojedynkę przyciąga różne myśli i, niestety, wiele o tej ciemniejszej barwie, czego kwintesencją są te w ostatniej części. Zmrok o koło 16 i słońce raz w tygodniu też nie poprawia nastroju. Staszek dobrze to skomentował, a chyba każdy częściej lub rzadziej myśli, że ma dosyć tego wszystkiego i może byłoby lepiej odfrunąć tam gdzie spokój wieczny.
Pozdrawiam

Magdalia

2025-12-04

Nie zgadzam się z tą prośbą, jest jeszcze wiele wersów do napisania:)
Poruszający wiersz...
W życiu tylko bywamy szczęśliwi, nie można go mieć na stałe.
6/5

Magdalia

2025-12-04

Lubię czytać Twoje wiersze, więc chciałam wyrazić smutek, że powstała taka prośba, ale to przecież tylko wiersz.
Nigdzie nie napisałam na tym portalu, że jestem młoda...stara też nie...ale wystarczająco dojrzała:)
Pozdrawiam:)

Jastrz

2025-12-04

Masz prawo się nie zgadzać. Takie życzenia przychodzą do głowy dopiero po pewnej liczbie rozczarowań i nieudanych prób stworzenia sobie prywatnego raju na ziemi, Gdyby ktoś młody, jak Ty miał za sobą tak wielką liczbę niepowodzeń, że zgodziłby się z tą prośbą, znaczyłoby to tylko, że jest wyjątkowym nieudacznikiem.

sturecki

2025-12-04

Tak, człowiek próbuje sobie stawiać mały raj, a życie mu go ciągle rozwala jak niezdarny budowniczy.
A skoro łąka znika, miłość umyka, a młodość też się wymknęła, to widać, że wcale nie prosisz o cud, tylko o spokój od tej całej bylejakości świata.
Powiem swojsko: człowiek tyle razy zaczyna od nowa, że nic dziwnego, że w końcu ma ochotę powiedzieć „Boże, weź mnie stąd, bo tu mi się wszystko sypie w rękach”.
6/5

Odyseusz62

2025-12-04

Gdyby raj trwał przez wieczność
umarli byśmy z nudów kolego.
Pozdrawiam z uśmiechem.

Pokaż mniej

Logowanie

Prośba

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji