Twoje Wiersze - Epilog: Piąta Pora /Sonet ~ № 318 - V

Epilog: Piąta Pora /Sonet ~ № 318 - V

sonet

2026-01-23 07:44

KRĄG BYTU
(Cykl sonetów)

Kompletny cykl sonetów:
1. Sonet o Świcie (Narodziny / Wiosna) – „Srebrzysta mgławic zasłona opada...”
2. Sonet o Południu (Dojrzałość / Lato) – „Słońce wysoko na niebie już płonie...”
3. Sonet o Zmierzchu (Starość / Jesień) – „Purpura słońca w błękitach się studzi...”
4. Sonet o Nocy (Śmierć / Zima) – „Gwiazdy jak ziarna na czarnym odłogu...”
5. Epilog - Piąta Pora – Wielka synteza i pytanie o „przebudzenie”.

Epilog: Piąta Pora /Sonet ~ № 318 - V

Wiosna rozlewa w żyłach krew zieloną
Gdy pąk młodości w słońcu się otwiera
Wtedy się ufność z marzeniem wybiera
W podróż daleką mgłami niezmąconą

Lecz wnet południe żarem lica pali
Gdy złote kłosy ciążą ponad dłońmi
Czas krew wysysa nikt nas nie przypomni
Jak byt odpływa w mrok wieczystej fali

Jesień na skroni kładzie srebrne cienie
Wiatr wyrywa z rąk barwne liście wspomnień
W puste ogrody wchodzi zapomnienie

Zima lodowe rzuca już odcienie
W bieli całunu drży ostatni płomień
Czy pod tym śniegiem drzemie przebudzenie

~ Pióro Amora ~
© XVIII.I.MMXXVI

autor

Pióro Amora

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

JoViSkA

kwadrans temu

Pięknie piszesz sonety...można się rozpłynąć w wersach...
Pozdrawiam serdecznie Amorku :)

Waldi1

dwie godziny temu

piękny Sonet ... wszystko idzie w dobrym kierunku ,,,skronie mam pokryte szronem w sercu młodość a światełko na mnie czeka w tunelu i idę w jego stronę z miłością i bez lęku ...pozdrawiam serdecznie ...

Migrena...1^(*)

dwie godziny temu

niesamowite piękno wersów.

to jest najwyższa poetycka półka.

przeczytałem i odchodzę z cudownym aromatem najwyższej jakosci :)

pozdrawiam :)

LydiaDel

cztery godziny temu

Wyśmienity sonet o ludzkim życiu w metaforze pór roku – od młodości do starości i śmierci – z subtelną nadzieją na "przebudzenie" - odrodzenie.
Zima zamyka cykl życia, ale czy faktycznie je kończy? Świetna puenta, bo stamtąd jeszcze nikt nie wrócił. 6/5 Serdeczności

sturecki

pięć godzin temu

Pięknie domykasz cały „Krąg Bytu” jednym oddechem: wiosna rozpala krew, południe wysysa czas, jesień zabiera liście wspomnień, a zima przykrywa wszystko białym całunem. W działa przejście od złotych kłosów do „nikt nas nie przypomni” – ta dojrzałość jest tu już podszyta świadomością odpływu. Puenta jest idealna na epilog: nie krzyczy, tylko pyta szeptem, czy pod śniegiem naprawdę drzemie przebudzenie.
6/5

Pokaż mniej

Logowanie

Epilog: Piąta Pora /Sonet ~ № 318 - V

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji