Twoje Wiersze - zaułek - Migrena...1(*)

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

9 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Czasem

2026-01-30

Zaułek, a może wizytówka miasta, wielkiego, mrocznego, cuchnącego i bezosobowego (mam wrażenie, że podobnie widziałam miasto pisząc "Cmentarze")?
A w tym mieście - ONI - skażeni jego bezlitosnym brakiem uczuć. Żyją jeszcze bo pozostawiono im brutalną cielesność, za pomoca której się kontaktują.

Mocny obraz, zaprawdę powiadam Ci Jacku...

Migrena...1^(*)

2026-01-30

Kasiu.

nie brudzimy się.

patrzymy tylko.

pamietam Twoj wiersz dobrze.

zawsze jest jakieś zycie równoległe.

jak równoległe światy.

nigdy się ze sobą nie stykają.

chyba, że ktos o tym innym świecie napisze.

ale warto wiedzieć, ze bywa też innaczej niż w naszym spokojnym domu, w naszej miłości, w naszym życiu.

Kasiu.

Ty mnie inspirujesz do rozmyślań.

za to dziękuję.

i za wszystko Ci dziękuję :)

pozdrawiam :)

Anna Koss

2026-01-29

Mieszkałam kiedyś na zaułku
nie był taki jak twój
ale nie był też piękny
jego cienie drżą we mnie
czekają
az znowu tam zabłądzę
by wypełznąć

to jest w każdym z nas
zwierzęcy instynkt
może chodzi o przetrwanie
a może o rozpaczliwą probę
poszukiwania bliskości
w największej brzydocie
bo nawet w takim mieście jak to
gubią się poeci

Migrena...1^(*)

2026-01-29

Aniu.

napisałaś w swoim komentarzu cały sen mojego wiersza.

brakowalo mi tej esencji.

a Ty ją napisałaś.

brzmi to tak : "rozpaczliwą probę
poszukiwania bliskośc".

i to jest wszystko !!!!!

dziękuję Aniu za tę myśl.

jestem Twoim dłużnikiem :)

pozdrawiam :)

Elżbieta

2026-01-29

Ciemna strona miasta, o której bardziej się domyślam, niż wiem! Zaułek ma w sobie ciemność , tajemnicę i brak wyjścia i tak jest w Twoim wierszu! Mocno, wstrząsająco, ze zwierzęcą fizjologią. Zaułek do którego zajrzałam kiedyś, w dawnej mojej okolicy, miał przy starych kamiennicach małe zaniedbane ogródki, w jednym z nich, stało duże lustro, nie wiem, co ono widziało w nocy, ja byłam tam w dzień!
Serdeczności, Jacku:)⭐️

Migrena...1^(*)

2026-01-29

Eluniu.

brzydko - brud, smród , degeneracja.

ale to "nasz" czyli ludzki świat.

zamknięcie oczu nie pomoże.

musimy z tym żyć.

całe szczęście, że na odleglość.

Elu.

jutro wjadę tutaj z dermatologiem.

mam nadzieję, ze Ci się chociaż trochę spodoba.

napisany na Twoje życzenie :)

dziękuję za Twój komentarz :)

przyjemności Eluniu dla Ciebie :)

Pióro Amora

2026-01-29

Oryginalnie - jak zawsze.
6/5
Pozdrawiam.

Migrena...1^(*)

2026-01-29

serdecznie dziękuję.

pozdrawiam.

maciejka

2026-01-29

Miasto, które opisujesz, jest brzydkie. W takim mieście ludzie nie mogą być piękni.
Niestety, miejsce w dużej mierze decyduje o ty, jak patrzymy na świat. Nie warto przyzwyczajać się do brzydoty, tracimy piękno. Przypomniały mi się pierwsze sceny z "Pachnidła".
Gdy jakiś czas temu byłam w Zamościu, szukałam ulic odległych od rynku. Wyglądały jak te z Twojego wiersza. Smutne to było. Bardzo...

Migrena...1^(*)

2026-01-29

nawet z samej ciekawości :))))

spokojnej Nata nocy :)

maciejka

2026-01-29

Wiesz, każdy kocha na swój sposób - czy miłość/seks w brzydkim miejscu może być piękna/piękny? Zależy od osób, od tego, czego pragną. Natomiast historia opowiedziana przez Ciebie jest bliska pożądaniu, o którym już kiedyś wspominaliśmy. I to Ci też się udało.
Tylko ja często myślę o miastach jako miejscach życia ludzi lub bohaterów.
Zresztą, zawsze można zabrnąć w ślepy zaułek :-) :-)

Migrena...1^(*)

2026-01-29

dobrze, ze jesteś Nata.

piszesz w swoim komentarzu o smutnym, brzydkim mieście.

tak.

tak je przedstawiłem.

i nie chciałem żeby brud miasta był tylko anturażem sceny sexu.

chciałem żeby ono żyło razem z bohaterami wiersza.

pisałaś kiedyś o Andrzeju Bursie.

dla mnie to jest ktoś ważny.

gdyby on dzisiaj pisał wiersz zamiast mnie to z pewnością uczynił by to miasto jeszcze bardziej obżydliwe.

ale to wielki poeta był !

ja pisałem o ludziach.

prawdziwych.

takich z krwi i kości.

o życiu.

też prawdziwym.

nie ma w nich nic złego.

jest tylko wielopłaszczyznowa pustka.

i to boli.

to tyle Nata.

dziękuję bardzo za Twoje słowa :)

Monia

2026-01-29

Czasem zgiełk miasta przytłacza jego zaułki i pokusy również pozdrawiam serdecznie 😉

Migrena...1^(*)

2026-01-29

zgiełk miasta to puls ludzi.

również ich żądze i pokusy.

La vita e bella.

a my w nim !

dziękuję bardzo :)

i milutko pozdrawiam :)

Jastrz

2026-01-29

Miasto pokazane jako prześladowca życia, a seks (bo przecież nie miłość), jako odruch obronny. Czytałem wiersze tak widzące miasto. Jednak ja się z takimi drapieżnymi miastami nie spotkałem. Mieszkam w Sopocie. poza sezonem to niewielka dziura, gdzie wszyscy się znają. W sezonie centrum robi się "nie do życia", ale wtedy miejscowi centrum omijają. A goście? Oni właśnie tego szukają - hałasu, tłoku, "atmosfery kurortu", która nie leczy, a szarpie nerwy.

Migrena...1^(*)

2026-01-29

masz rację oczywiście.

wszyscy bywamy dzicy i niepohamowani.

czasem przesadzamy.

ale sex.

ten w wielkim mieście.....trwa.

dziękuję.

Larisa

2026-01-29

Miasto jako dżungla, betonowa dżungla, w której człowiek próbuje przetrwać.

Człowiek stworzył miasto i stał się "szczurem" złapanym w pułapkę (własną).
Miasto jako symbol życia - cywilizacji, gdzie zło miesza się z dobrem, zapach miesza się ze smrodem odpadków, niestrawionych kawałków szczęścia... gdzie dwa ciała próbują się odnaleźć, gdzie miłość rodzi się i umiera.

Miasto jako chaos, zagubienie własnego "ego". Miasto jako bezduszne miejsce, rzeczywistość... i wreszcie miasto jako miejsce permanentnego stresu, strachu i lęku.

Egzystencjonalny wiersz. Pokazujący "ciemną" stronę życia. Pęd ku życiu jako wartości powiązanej z ruchem ciał, wyłączający myślenie, instynktowny bieg w zamkniętej klatce. Kołowrotek życia.

Interesująco, nietuzinkowo... nieco sceptycznie, ale prawdziwie napisany wiersz!
Podoba mi się narracja i obrazowość:)

6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Migu:)

Migrena...1^(*)

2026-01-29

a ja Ciebie Lari uśmiechami pozdrawiam :)

bardzo mi się podobaja Twoje intelektualne analizy.

ze wszystkim się zgadzam.

zachowania ludzkie to wielopłaszczyznowy matrix.

to wszystko co opisałem zdarzylo się naprawdę.

tylko trochę, wg umiejętnosci udramatyzowałem.

dziękuję Lari pięknie :)

Maciek.J^(*)

2026-01-29

wielkie miasto jak wszystko ma swoje zalety ale i wady

Migrena...1^(*)

2026-01-29

Maćku.

miasto bez ludzi to zabudowana pustynia.

ludzie są solą ziemi.

pisałem o nich.

dziękuję serdeczne :)

Annna2

2026-01-29

Biegniemy gdzieś, załatwiamy sprawy- te ważne i te mniej.
Ludzi też mijamy, coś mówią, krzyczą, czegoś chcą.
Nie widzimy-( ich twarze się rozmywają), nie słyszymy,
są tacy nieużyteczni.
Specyfika wielkich miast- anonimowych.
A życie jest tylko chwilą- tak marnotrawioną.
6/5

Migrena...1^(*)

2026-01-29

Aniu.

napisałem o nieposkromionym pożądaniu.

takie epizody wypadają z pamieci szybciej niż wiadomości z ostatniej gazety.

czasem zostają na dłużej.

w rozbitej rodzinie albo w kolejce do wenerologa.

to jest marność.

napisałem o tym bo to się przecież dzieję.

ale to nie miłość !!!!!

dziękuję Aniu.

pozdrawiam.

LydiaDel

2026-01-29

Szybko, brudno, bez uczuć, tylko tryby, jak zwierzęta – a przecież wszystko zależy od nas, jest stworzone przez nas i dla nas. To, co opisujesz, to nie Homo sapiens. To są mutanci.

"miasto patrzy na nas jak chirurg bez rękawic
ciekawy, czy jeszcze drgniemy." - to nie miasto patrzy, raczej odwrotnie.
Tu widać, jak punkt widzenia jest ważny. Jak szybko można nawet najczystszą , dziewiczą , dopiero poczętą miłość zbrukać. Dlaczego???

Wiem, to bulwersuje czytelników, ale tylko do pewnego stopnia...

Jacku, mam ochotę Ciebie objąć i przytulić. Jesteśmy przecież zaraz po Bogu, ssakiem naczelnym, świadomym i zdolnym do refleksji nad sobą.
Serdecznie pozdrawiam.

Migrena...1^(*)

2026-01-29

dziękuję Leo za Twoje słowa .

za uważność i czułość czytania.

myślę, że właśnie dlatego punkt widzenia tak bardzo boli .

bo potrafi splamić nawet to, co rodzi się czyste.

a jednak dobrze wiedzieć, że po drugiej stronie jest ktoś,
kto widzi w tym człowieka.

odwzajemniam uścisk i serdecznie Cię pozdrawiam .

wiesz, że jest mi bardzo milo :)

🌹

Krystek

2026-01-29

W opisanych warunkach trudno normalnie funkcjonować,
być szczęśliwym. Wszystko wokół przytłacza beznadzieją.
Trzeba pokochać siebie, by prawdziwie pokochać innych.
Wokół chcieć zauważyć miejsca piękne niosące pogodę
ducha i chęć działania , a nie wegetacji.
Serdecznie pozdrawiam, myśli przyjazne zostawiam:)

Migrena...1^(*)

2026-01-29

Krysiu.

trudno powiedzieć gdzie przebiega granica szczęścia.

mimo brzydoty świata ludzie potrafią się odnaleźć.

to smutne ale bardzo, bardzo prawdziwe.

dziękuję Krysiu i pozdrawiam :)

sturecki

2026-01-29

W zaułku wielkiego miasta pokazujesz, jak beton i neon wpychają ludzi w siebie tak mocno, że ciało zaczyna walczyć o oddech, a nie o ładne słowa. Potem formułujesz najgorszą tezę – to nie romans, tylko zwarcie i przetrwanie, bo w tej bramie „miłość” nie ma imienia, ma puls, strach i ślady, które miasto i tak spróbuje zetrzeć.
A ja podsumuję to tak: jak robi się tak ciasno, że aż trzeszczy w środku, to trzeba uciekać z tego miejsca i z tej chwili, bo to nie daje dobra, tylko zostawia ranę.
6/5

Migrena...1^(*)

2026-01-29

prawdziwa scena.

peryferie miasta.

pada deszcz - nie szkodzi.

pragnienie silniejsze niż wszystko.

tak było, jest i będzie.

nic nie dadzą zamkniete oczy w oknie.

nie wiem nawet czy to jest smutne.

serdecznie dziękuję :)