Twoje Wiersze - Gwiazdozbiór Panny

Gwiazdozbiór Panny

sonet

2026-01-25 09:39

Stała nad brzegiem w głębię fal wpatrzona,
w sukni srebrzystej, bo z rosy utkanej.
Mgła lekkim szalem okryła ramiona,
malując cienie na tafli lustrzanej.

Gwiazdy na niebie zadrżały w ciemności,
tuląc tęsknoty uśpione w wspomnieniach.
Cichy szept fali nucił pieśń wieczności
o łzach, cierpieniu i cichych marzeniach.

Znikła w źrenicach nadzieja jak tęcza,
przemknęła cicho, niosąc ukojenie.
Zdradzona miłość, pierwsza, ta dziewczęca,
w objęciach fali znalazła wytchnienie.

W srebrzystych nurtach odnalazła siebie,
Gwiazdozbiór Panny lśni wiecznie na niebie.

autor

LydiaDel

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Migrena...1^(*)

pół godziny temu

Leo.

pięknie ujęte przypomnienie , że to, co w człowieku najczystsze i najbardziej zranione, nigdy nie ginie, lecz przechodzi w porządek wyzszy — jak osobiste doswiadczenie zamienione w wspólne, ponadczasowe światło .

niezwykła proba ocalenia bólu.

wiersz głęboki - taki bardzo Twój.

pozdrawiam Leo :)

sturecki

pół godziny temu

Twój wiersz to taka nocna fotografia duszy - dziewczęca miłość tonie w falach, ale nie ginie, tylko zmienia adres na niebo, bo od tej pory jej „wytchnienie” świeci już jako Gwiazdozbiór Panny.
6/5