Twoje Wiersze - ZANIM BIEL WRÓCI BARWĄ - sturecki

X

Logowanie

ZANIM BIEL WRÓCI BARWĄ

wolny

2026-01-12 00:27

zima przychodzi bez pośpiechu
jakby znała wszystkie nasze jutra
na szybach szkicuje sen oddechem nocy
a śnieg kładzie świat pod jedną kołdrą
żeby nawet śnieg mówił szeptem

drzewa stoją w bieli jak myśli bez słów
ptaki uczą się milczeć między gałęziami
kroki skrzypią, bo nic ich nie zagłusza
czas zwalnia i patrzy nam w dłonie
czy potrafimy ogrzać lodowate w nas

i nagle w tej chłodnej prostocie
rodzi się najcieplejsza prawda:
nie wszystko ma kwitnąć od razu
czasem trzeba pobyć w mroźnej bieli
żeby wiosna miała z czego wrócić

autor

sturecki

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

22 razy

Treść

6

18

5

4

4

0

3

0

2

0

1

0

0

0

Warsztat

6

1

5

21

4

0

3

0

2

0

1

0

0

0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Mateusz Śliwiński<sup>(*)</sup>

Mateusz Śliwiński^(*)

2026-01-13

Powiem Ci szczerze , że Twój wiersz ukazuje wartość, która jest w tym tekście zaletą jaką nie każdy widzi.... Cisza, spokój odpoczynek... Zima to czas regeneracji.... to ważny cykl i oby wracał byśmy na kolejne 3 pory roku mieli siły. Pozdrawiam.

sturecki

2026-01-13

Dokładnie, zima to taki „serwis” dla człowieka i dla świata: cisza, spokój, ładowanie baterii - oby wracała, bo bez tego reszta pór roku byłaby na oparach.
Pozdrawiam.

Izka1<sup>(*)</sup>

2026-01-13

Biel zimy staje się przestrzenią przygotowania, a nie końcem. Pozdrawiam z podobaniem 🙂❄️

sturecki

2026-01-13

Co racja to racja ... póki co, welony są dalej tradycyjnie białe.

Izka1<sup>(*)</sup>

2026-01-13

W dzisiejszych czasach konsumuje się duzo wcześniej. W tym przypadku ta biel to hipokryzja....

sturecki

2026-01-13

Hi, hi ... a jak małżeństwo nie zostanie skonsumowane?

Izka1<sup>(*)</sup>

2026-01-13

Tak jak biała suknia ślubna, koniec ze cnotą, zaczyna się prawdziwe życie.😉

sturecki

2026-01-13

Można i tak ... biel to nie finisz, tylko „przygotowalnia” przed zielonym.
Pozdrawiam z uśmiechem.

JoViSkA

2026-01-12

Pięknie zobrazowałeś panowanie zimy i jej sens w cyklicznym przemijaniu...bez zimy nie docenialibyśmy wiosny...Pozdrawiam serdecznie Stasiu....

sturecki

2026-01-12

Dzięki - dokładnie, bez zimy wiosna byłaby tylko kolejnym dniem, a tak robi „wow”.
Pozdrawiam serdecznie.

Wanda Kosma

2026-01-12

O tak, zima, odbarwienie i umieranie to niedłączna faza cyklu przemian - którego w naszej szerokości geograficznej mamy możliwość doświadczać w najpiękniejszy sposób: sama natura operuje symbolami.
Biel zimy jest ukojeniem dla pędu życia.
Piękny, zatrzymujący wiersz.
Pozdrawiam serdecznie :)

sturecki

2026-01-12

Dziękuję. I tu się zgadzam: u nas natura sama robi znaki bez gadania, a ta zimowa biel to taki hamulec ręczny na cały pęd - człowiek musi choć na chwilę przystanąć.
Pozdrawiam.

hiala

2026-01-12

Bardzo ładnie — spokojnie i obrazowo. Brawo! Pozdrawiam serdecznie 👍

sturecki

2026-01-12

Szkoda, że tych braw nie słyszałem, a ukłonów nie widziałem.

sturecki

2026-01-12

Dzięki - miło mi, że się podobało - pozdrawiam serdecznie!

hiala

2026-01-12

6/5 ukłony

Tadek1<sup>(*)</sup>

2026-01-12

"zima przychodzi bez pośpiechu
jakby znała wszystkie nasze jutra" - być może zna jeśli metafizyka albo logos to słuszne koncepcje jest częścią przyrody tak jak my.

sturecki

2026-01-12

Może i zna, a może tylko udaje, że ma plan - ja mam prostą zasadę: jak zima wchodzi, to znaczy, że tak ma być.
Pozdrawiam.

ajw

2026-01-12

Bardzo spokojny i mądry wiersz w tonie bez pośpiechu. Wiersz o zgodzie na pauzę, na czas bez ekspansji, bez kwitnienia, bez dowodzenia czegokolwiek. A biel nie jest brakiem. Jest magazynem wszystkich barw. Pięknie, cicho i refleksyjnie..

sturecki

2026-01-12

Dzięki - dokładnie tak: czasem trzeba sobie pozwolić na „nic” i nie udowadniać światu, że się świeci - a biel to nie pustka, tylko schowek na kolory, które wrócą, jak przyjdzie pora.
Pozdrawiam.

Gminny Poeta

2026-01-12

Tym razem jestem za. Tekst skupiony i przemyślany. Można by się było do pojedynczych słów przyczepiać ale byłoby to zapewne przesadą. Pozdrawiam z uśmiechem i 6/5:))))

sturecki

2026-01-12

No i git - jak nawet nie ma się do czego porządnie przyczepić, to znaczy, że tekst stoi na nogach.
Pozdrawiam z uśmiechem.

Elżbieta

2026-01-12

Dziś oniemiałam, gdy w jednym z marketów zobaczyłam kwiatową dekorację z wielkanocnymi zającami... poczułam wiosnę "okutana" zimowo, a za oknem ścieliła się biel!
Bardzo ładny wiersz, znowu jestem w zimie!
Serdecznie pozdrawiam:)⭐️

sturecki

2026-01-12

W marketach wiosna chodzi w krótkich spodenkach, a za oknem zima trzyma czapkę ... dzięki, miło, że wpadłaś z powrotem w moją biel.
Pozdrawiam.

elvie

2026-01-12

Skłoniłeś mnie do refleksji, że zima zimie nie równa. Raz jest przed czasem, innym razem przychodzi na ostatnią chwilę.

elvie

2026-01-12

Czytelniczkę masz od dawna, zaglądam na portal. Czy na stałe...dopóki będziesz pisać,będę czytała.

sturecki

2026-01-12

No właśnie - zima to nie rozkład jazdy, tylko kaprys: raz wpada bez pukania, a raz przychodzi spóźniona i jeszcze udaje, że tak miało być.
P.S. Widzę, że pozyskałęm czytelniczkę ... ciekawe, czy na stałe?

mis

2026-01-12

Wspaniały wiersz o zimie. Nie tak dawno narzekaliśmy, że zima już jest a śniegu brak.
Dzisiaj na piechotkę przeszedłem się na swoją działkę. Szło się po śniegu jak za dawnych, dawnych lat. Wróblom dałem jedzenie - radochę miały niesamowitą :)
Miłych zimowych chwil.
6/5

sturecki

2026-01-12

Dzięki - no i proszę, w końcu zima „na serio”, aż się idzie jak po dawnemu - a wróble za taki poczęstunek potrafią zrobić większą radochę niż niejedna impreza.
Pozdrawiam.

Migrena...1<sup>(*)</sup>

Migrena...1^(*)

2026-01-12

Czerwone Gitary -"a ja kocham wszystkie cztery pory roku,
bo kazda z nich....."

żyć i przeżywać - nic wiecej nie trzeba.

sturecki

2026-01-12

No właśnie - cztery pory, a każda po swojemu odwala robotę - a my mamy tylko żyć i przeżywać, reszta to dodatki.
Pozdrawiam.

Eleanor Rigby

2026-01-12

Spokojny, kontemplacyjny rytm w wierszu o delikatnej magii zimy.
Całość ma też mądry przekaz o cierpliwości i naturalnym cyklu życia, bez pośpiechu, co jest bardzo uniwersalne i kojące.
Pozdrawiam :)

sturecki

2026-01-12

Dziękuję. Ja to widzę prosto: zima uczy, żeby nie szarpać klamki, tylko poczekać aż sama otworzy - i wtedy wszystko idzie jak trzeba.
Pozdrawiam.

Motylek78

2026-01-12

piękny wiersz
chociaż u mnie chyba 20 cm śniegu jest
to spokojnie czekam do wiosny
przebywanie w "mroźnej bieli"
też ma swoje uroki
Pozdrawiam serdecznie 🦋

sturecki

2026-01-12

Dzięki - 20 cm to już porządna kołdra dla świata - jak człowiek czeka spokojnie, to nawet „mroźna biel” potrafi być całkiem miła.
Pozdrawiam.

Monia

2026-01-12

W sumie śnieg do nas przemawia swoim skrzypieniem pod stopami. Piękne ma ona krajobrazy, aczkolwiek jest naprawdę wymagająca w obyciu pozdrawiam serdecznie 😉

sturecki

2026-01-12

No właśnie – śnieg ma swój język i to taki, co nie kłamie: skrzypi pod butem jak „uważaj” – a krajobrazy daje bajkowe, tylko w pakiecie dorzuca wymagania, czyli tempo wolniejsze i szacunek do każdej zaspki – pozdrawiam!

LydiaDel

2026-01-12

Zima ma swoje uroki i cienie. Po bieli się zazieleni, ale jeszcze trochę musimy mieć cierpliwości. 6/5 Serdeczności

sturecki

2026-01-12

Dzięki - zima i ładna, i uparta, ale spokojnie: jeszcze chwila i biel sama odda pole zieleni.
Pozdrawiam.

klaks

2026-01-12

Piękny wiersz, z ciepła pełną nadziei puentą. W życiu, jak w porach roku, każdy etap ma swoje zadanie do wykonania.
Pozdrawiam Cię serdecznie 6/5

sturecki

2026-01-12

Dzięki - dokładnie, każdy czas ma swoją robotę: raz przykryć, raz rozpuścić, raz wypuścić liść - a człowiek tylko musi dotrwać do „swojej wiosny” ... przez lata i zimy.
Pozdrawiam serdecznie.

andrew

2026-01-12

Wiosna biel w zieleń zamienia,
gdy mamy takie pragnienia.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2026-01-12

Jak tylko człowiek tego chce, to wiosna robi swoje i biel sama schodzi z drogi, a zieleń wchodzi jak do siebie ... od tego mamy wyobraźnię.
Pozdrawiam.

legenda

2026-01-12

O tak śnieg topnieje wiosna tuż tuż:)pozdrawiam

sturecki

2026-01-12

No i dobrze - jak śnieg puszcza, to wiosna już stoi za rogiem i tylko udaje, że się nie spieszy.
Pozdrawiam.

Krystek

2026-01-12

Mądre refleksje pełne nadziei.
Serdecznie pozdrawiam:)

sturecki

2026-01-12

Dzięki. Nadzieja jest jak kieszeń w kurtce: mała, a ratuje ręce, kiedy mróz przyciśnie.
Pozdrawiam serdecznie.

Marek Żak

2026-01-12

Staszku, pisałem już, że za szkolnych lat wylewano na boisku lodowisko i grało się w hokeja od początku grudnia do końca lutego, a przerwy były wyjątkiem. Na stoku Agrykoli były 3 tory saneczkowe i też tak było. Zresztą pewnie to pamiętasz.
Ładnie to opisałeś, a tak refleksyjnie w puencie, że bez zimowego śniegu przyrodzie jest trudniej na wiosnę. Pozdrawiam.

sturecki

2026-01-12

Pamiętam - wtedy zima była jak etat, nie jak gość na chwilę - lodowisko i sanki robiły robotę same, bez „armatek” i cudów - a śnieg to nie tylko ładna biel, tylko kołdra dla ziemi, żeby wiosną miała z czego wstać.
Pozdrawiam.

Jastrz

2026-01-12

Biel zimy jest pogodna. Piszesz :drzewa stoją w bieli jak myśli bez słów". Ja mam za oknem las. głównie świerkowy. I świerki na dworze wyglądają jak choinka w pokoju. Biel śniegu nie stłumiła ich zieleni. Śnieg leży na gałęziach, jak lameta. Znacznie smutniejsza jest biel szpitalna. A ci, co ją muszą oglądać, nie zawsze mają pewność, że za jakiś powróci im wielobarwność świata...
Nb. to, że drzewa "stoją (...) bez słów" to tylko dowód łagodności zimy. Ja pamiętam mrozy "trzaskające", kiedy z lasu dochodził odgłos pękających pni, w których zamarzły soki. Milczenie drzew jest pogodne, bo jest dowodem, że nie cierpią.

sturecki

2026-01-13

Do tej pory trzaskało mi w uszach, jak stawiałem kroki na zmarzniętym śniegu.

Jastrz

2026-01-13

Żeby usłyszeć pękające drzewa - musi być poniżej 20 stopni mrozu. Najczęściej pękają w nocy. A jak myślisz, skąd się wzięło sformułowanie "trzaskający mróz"?

sturecki

2026-01-12

Masz rację - biel w lesie to jak lameta na zieleni, a biel w szpitalu potrafi człowieka przydusić - i dobrze, że dziś drzewa „milczą”, bo jak zaczynają trzaskać, to już nie jest poezja, tylko mróz na serio.
Nie miałem świadomości, że pnie drzew pękają przez zlodowacenie własnych soków ... ale to logiczne.
Pozdrawiam.

Odyseusz62

2026-01-12

Jak to natura prowokuje do twórczości
atak zimy i mamy parę białych wierszy .
Pozdrawiam z uśmiechem.

sturecki

2026-01-12

Tak to już jest - zima tylko dmuchnie, a człowiek już ma papier biały z natury.
Pozdrawiam z uśmiechem.

Larisa

2026-01-12

Wszystko jest po coś... i biel jest potrzebna.
Piękny wiersz, a w puencie nadzieja na wiosnę...
6/5.
Serdecznie pozdrawiam, Staszku:)

sturecki

2026-01-12

Dzięki - biel też ma robotę do zrobienia: przykrywa, uspokaja i daje chwilę oddechu - a wiosna i tak przyjdzie, choćby się spóźniała.
Pozdrawiam.

Waldi1

2026-01-12

w tych słowach Twojego wiersz wyłania się cała prawda … czasem małe gest zimową porą mogą ogrzać serca np. … kiedyś zrobiłem 3 budki dla ptaków i trzy karmniki ...cieszy mnie to gdy na wiosnę lęgną się ptaki a w zimę dokarmiam ptaki ...które maja w nich pełno karmy … myślę taki drobiazg … a ratuje im on życie … sikorki skubią słoninę i specjalne w siateczkach przysmaki ...a nawet połówki jabłek zatknięte na gałązkach ...dobrze że piszesz takie wiersze pełne miłości ..które poruszają serca wrażliwych ludzi gdy widzą jak ktoś drzy z zimna ..Dobranoc

czas zwalnia i patrzy nam w dłonie
czy potrafimy ogrzać lodowate w nas

i nagle w tej chłodnej prostocie
rodzi się najcieplejsza prawda:
nie wszystko ma kwitnąć od razu
czasem trzeba pobyć w mroźnej bieli
żeby wiosna miała z czego wrócić

sturecki

2026-01-12

No i właśnie o to chodzi - zrobiłeś „mały drobiazg”, a dla ptaków to jak cały świat na ratunek - a ja tylko to zapisuję, żeby nikt nie udawał, że zimą liczy się tylko ciepło w domu.
Pozdrawiam.

Autor poleca

Autor na ten moment nie promuje wierszy

Inne wiersze z tej samej kategorii

- vittoriakonieczkoo

Powrót do marzeń

Czy życie to symulacja??

- Autor nieznany.

kiedy już sił Ci zabraknie

UŚMIECHNIJ SIĘ

- Władysław Andrzej Pałys

- Katarzyna^(*)

Inne wiersze tego autora

TĘSKNOTA NA BRZEGU ŁĄCZY

TRZY BOSKIE OSOBY WEDŁUG MIŁOŚCI

EPITAFIUM DLA WIERSZA

PRZYPADKI SZCZĘŚCIA W FORMIE PŁYNU

Z DATĄ DO SPOŻYCIA

PODSUMOWANIE TYGODNIA

część VII – ALFABET LUDZKICH UŁOMNOŚCI

FRASZKA STASZKA

NICZYJE GROBY CHOWAJĄ KOGOŚ

KŁAM NIE WŁAM

CIĘŻARÓWKA CZY CIĘŻARNA?

Pokaż mniej

x

Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności