Twoje Wiersze - SOSNA NA WIETRZE

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Pióro Amora

godzinę temu

Twoje porównanie sosny do strażnika w „mundurze igieł” buduje silny obraz godności i niezłomności. Kluczowy jest tu kontrast między hardym „no i tyle” a pokornym wygięciem się pod naporem wichru. To świetna ilustracja zasady, że sztywność pęka, a elastyczność pozwala trwać.
6/5
Pozdrawiam serdecznie.

sturecki

kwadrans temu

Dokładnie o to mi chodziło: sosna stoi dumnie, ale nie stawia głowy na mur. Umie się ugiąć i wrócić na swoje miejsce. Twarda w środku, sprytna w ruchu. I to jest prawdziwa siła.
Pozdrawiam.

Odyseusz62

trzy godziny temu

Uwielbiam sosny nadmorskie
Ich giętkość i kory szorstkie
A najbardziej iglaste czupryny
Rozczochrane przez bryzy i sztormy.
Pozdrawiam.

sturecki

kwadrans temu

Tak. Nadmorska sosna ma charakter: szorstka, giętka, a czupryna jak po walce z wiatrem. I właśnie w tym jest jej urok. Pozdrawiam serdecznie!

Waldi1

pięć godzin temu

pięknie tanisławie ... sosna to piękne drzewo ... ma korę pomarszczoną jak człowiek ciało ... u schyłku lat ...
ona urzeka urodą i wytrwałością życia ... podziwiałem ją ... jezdrząc po lesie z racji zawodu ... mało kiedy wicher ją złamie ,,,mimo swej wewnętrznej twardości jest elastyczna itd ... przyglądając się jej można czerpać mądrość życiową ...jak w puencie zaznaczasz ... widać jesteś dobrym obserwatorem ...dobranoc .. wczoraj wstałem jedenasta piętnaście ... jak dzis będzie zobaczymy jak się wyśpię ...

sturecki

kwadrans temu

Pięknie o sośnie piszesz. Ma w sobie coś z człowieka: zmarszczkę na korze, upór w pniu i tę elastyczność, co ratuje ją w wichurze. Twarda, ale nie głupio sztywna.
I masz rację: patrząc na takie drzewo, człowiek bierze lekcję bez gadania. Czasem to najlepsza mądrość.
Pozdrawiam.