Twoje Wiersze - SOSNA NA WIETRZE

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

16 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

JoViSkA

2026-01-21

Super o sośnie...:) Bycie elastycznym, to zaleta :)
Pozdrawiam Stasiu

sturecki

2026-01-21

Dzięki. Elastyczny człowiek mniej pęka - nawet jak wiatr dmucha z obu stron.
Do następnego ... Śpij dobrze.

Mateusz Śliwiński^(*)

2026-01-21

Bo można trwać przy swoim lawirując nie co na ustępstwa i to ta elastyczność właśnie. Pozdrawiam Stachu 😉

sturecki

2026-01-21

Tak. Można stać przy swoim, a jednocześnie trochę odpuścić w drobiazgach. To nie zdrada, tylko spryt życiowy. Elastyczność robi robotę.
Pozdrawiam.

Jastrz

2026-01-21

Sosna lubi być strażnikiem. Jaka jest dumna, gdy grzyby pod nią wyrosną. ... Ale jeśli pod nią nieuporządkowane życie zbyt mocno się kłębi - nie jest zadowolona. Widziałem taką sosnę nie w sosie (bo obrastał ją barszcz Sosnowskiego).

Jastrz

2026-01-21

Jednak z punktu widzenia barszczu był on jak najbardziej na miejscu. Był to przecież barszcz SOSNOWSKIEGO.

sturecki

2026-01-21

No i biedna sosna chciała być strażnikiem, a wyszła jej wartownia w barszczu. Grzybki jeszcze jakoś zniesie, ale jak pod nią robi się gąszcz i bałagan, to nawet igły jej opadają. Barszcz Sosnowskiego to już nie „sos”, tylko porządna przesada.
Pozdrawiam!

Kika88

2026-01-20

Fajne
Pozdrawiam serdecznie🙂

sturecki

2026-01-20

Dzięki. Pozdrawiam serdecznie!

NO1R^(*)

2026-01-20

Rośliny bardziej dostosowane do życia / do warunków niż człowiek.
Tylko brać przykład i nie uginać się przed trudnościami.

sturecki

2026-01-20

To prawda. Roślina nie dyskutuje z pogodą, tylko się dostosowuje. I człowiek też może brać z tego przykład: nie łamać się od byle wiatru, ale też umieć się ugiąć, kiedy trzeba, żeby przetrwać.
Pozdrawiam.

klaks

2026-01-20

Elastyczność jest piękna, jeśli trzyma się swoich korzeni :)
Pozdrawiam serdecznie 6/5

sturecki

2026-01-20

No właśnie. Ugiąć się można, byle nie wyrwać z ziemi. Korzenie mają swoje obowiązki, a elastyczność tylko pomaga przetrwać wiatr.
Pozdrawiam.

Jan Kępiński

2026-01-20

Jak miniatura to to musi być mała sosna?!
Pozdrawiam z uśmiechem.

sturecki

2026-01-20

Hi, hi ... Nie musi. Miniatura może mieć wielką sosnę, tylko opowiedzianą krótko. To nie drzewo ma być małe, tylko gadanie wokół niego.
Pozdrawiam.

Gminny Poeta

2026-01-20

Znowu minimalistycznie podszedłeś do sosny tak jakbyś traktował ja zdawkowo, A ona przecież zasługuje na cos więcej . Ona trzeszczy po każdym naporze wiatru ona steka jednak trwa silna swym korzeniem. Ona gubi szyszki i płaty kory. W jej koronie kruk uwi gniazdo i co rano głośno oznajmia swoją radość z widoku wstającego słońca. Itd itd. Pozdrawiam z uśmiechem:))))

sturecki

2026-01-20

Zechciej zauważyć, że to miniatura, a nie poemat i ujmuje krótko pewien wycinek, jedno szybkie spojrzenie.
Pozdrawiam całkiem poważnie.

LydiaDel

2026-01-20

Gdyby człowiek miał tyle giętkości, mógłby przetrwać więcej, nie łamiąc się. 6/5 Serdeczności

sturecki

2026-01-20

Prawda. Gdybyśmy umieli się tak uginać jak sosna, a potem wracać do pionu, byłoby mniej pęknięć w środku. Twardość jest dobra, ale giętkość ratuje życie.
Ciekawe, jak często Ty się uginasz przed ...?

Marek Żak

2026-01-20

Na posesji kiedyś posadziłem malutkie sosny a teraz są większe od domu. Sosny w leśnej uprawie są cienkie i podatne na mocne porywy wiatru, podczas gdy stojące pojedynczo "idą w masę", czyli mają grube pnie. Bardzo lubię sosny, są zielone cały rok, produkują piękny żywiczny zapach i także pozytywne fluidy. Aforystyczna puenta jest jak najbardziej trafna, czasami lepiej sie ugiąć, niż dać złamać. Cały wiersz też udany.
Zainspirowany Twoja sosna, wrzucę i moją:). Pozdrawiam

sturecki

2026-01-20

Jakie to jest piękne: posadziłeś „patyczki”, a teraz masz pod domem własny las. I trafnie piszesz o tym „iść w masę” u samotnej sosny, a w uprawie cienkie jak zapałki.
Dawaj swoją sosnę, chętnie przeczytam! Jutrzejszym wierszem wracam do zwierzaków.
Pozdrawiam serdecznie.

Karzełek^(*)

2026-01-20

Wiersz z wnioskiem. Fajnie.
Pozdrawiam

sturecki

2026-01-20

Dzięki. Cieszę się, że siadło. Pozdrawiam serdecznie!

Krystek

2026-01-20

Przyroda przystosowuje się do istniejących warunków.
Ludzie też, ale muszą bardziej wykazać cierpliwość i
hart ducha
Serdecznie pozdrawiam, myśli radosne zostawiam:)

elvie

2026-01-20

Przyroda nieźle to wymyśliła, że drzewa mogą się uginać a nie łamać. Albo w cieniu szukać drogi do słońca. A bycie elastycznym jest mądre, bo opłacalne.
Wiersz przypadł mi do gustu, bo sosny to moje ulubione drzewa.
Serdecznie pozdrawiam.

sturecki

2026-01-20

Tak. Drzewo nie dyskutuje z wiatrem, tylko robi swoje: ugnie się, przetrwa i rośnie dalej. A w cieniu też potrafi znaleźć drogę do słońca, bez narzekania.
Sosny mają w sobie ten upór i spokój naraz, dlatego tak je lubimy.
Dzięki za dobre słowo!

andrew

2026-01-20

Samo życie.
Podpatrujmy przyrodę gdy...

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2026-01-20

Tak, samo życie. Podpatrujmy przyrodę, gdy nam się wydaje, że wszystko musi być na siłę, a ona uczy, jak trwać i nie pęknąć.
Pozdrawiam.

jolka

2026-01-20

Giętkość ograniczona a potem opór i to mi się podoba,choć huragan potrafi połamać..Sosna w mundurze na straży lasu-dobre kolorystycznie i obrazowo.

sturecki

2026-01-20

Właśnie. Giętkość ma granice, a potem już jest „trzymam się ziemi i koniec”. I to w sośnie piękne. A huragan … cóż, on nie pyta o zdanie. Dzięki za dobre oko do tego „munduru” i straży lasu!
Pozdrawiam.

Pióro Amora

2026-01-20

Twoje porównanie sosny do strażnika w „mundurze igieł” buduje silny obraz godności i niezłomności. Kluczowy jest tu kontrast między hardym „no i tyle” a pokornym wygięciem się pod naporem wichru. To świetna ilustracja zasady, że sztywność pęka, a elastyczność pozwala trwać.
6/5
Pozdrawiam serdecznie.

sturecki

2026-01-20

Dokładnie o to mi chodziło: sosna stoi dumnie, ale nie stawia głowy na mur. Umie się ugiąć i wrócić na swoje miejsce. Twarda w środku, sprytna w ruchu. I to jest prawdziwa siła.
Pozdrawiam.

Odyseusz62

2026-01-20

Uwielbiam sosny nadmorskie
Ich giętkość i kory szorstkie
A najbardziej iglaste czupryny
Rozczochrane przez bryzy i sztormy.
Pozdrawiam.

sturecki

2026-01-20

Tak. Nadmorska sosna ma charakter: szorstka, giętka, a czupryna jak po walce z wiatrem. I właśnie w tym jest jej urok. Pozdrawiam serdecznie!

Waldi1

2026-01-20

pięknie tanisławie ... sosna to piękne drzewo ... ma korę pomarszczoną jak człowiek ciało ... u schyłku lat ...
ona urzeka urodą i wytrwałością życia ... podziwiałem ją ... jezdrząc po lesie z racji zawodu ... mało kiedy wicher ją złamie ,,,mimo swej wewnętrznej twardości jest elastyczna itd ... przyglądając się jej można czerpać mądrość życiową ...jak w puencie zaznaczasz ... widać jesteś dobrym obserwatorem ...dobranoc .. wczoraj wstałem jedenasta piętnaście ... jak dzis będzie zobaczymy jak się wyśpię ...

sturecki

2026-01-20

Pięknie o sośnie piszesz. Ma w sobie coś z człowieka: zmarszczkę na korze, upór w pniu i tę elastyczność, co ratuje ją w wichurze. Twarda, ale nie głupio sztywna.
I masz rację: patrząc na takie drzewo, człowiek bierze lekcję bez gadania. Czasem to najlepsza mądrość.
Pozdrawiam.