Twoje Wiersze - PO OSTATNIM ZDANIU

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

18 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Nicotykanie^(*)

2025-11-26

po ostatnim słowie
cisza staje się płucem,
które pamięta każdy szarpnięty oddech
i wstrzymuje świat
tuż pod klatką żeber wiersza

sturecki

2025-11-26

To dobrze, bo ja po spacji często więcej zostawiam niż piszę. Pasuje, ale nie biorę, bo to taaaka miniaturka!

Nicotykanie^(*)

2025-11-26

Jak pasuje to ubieraj :)
Jak dla mnie wyczytałam po spacji

sturecki

2025-11-26

Taka strofa pasuje do mojego wiersza ... wtedy puenta byłaby szersza.

Izka1^(*)

2025-11-14

To jest właśnie to: Wiersz jest jak iskra — zapala proces myślenia, a nie zamyka go gotową odpowiedzią. Taki właśnie jest Twój wiersz. Pozdrawiam z podobaniem 6/5 Pozdrawiam serdecznie 🍁

sturecki

2025-11-15

Iskra, mówisz? no to dobrze, byle nie spaliła całej kartki – a gotowych odpowiedzi nie daję, bo sam ich nie mam.
Pozdrawiam.

Colette

2025-11-14

Prawdziwe życie wiersza zaczyna się...gdy odbiorca go dorwie :)
Fakt niezaprzeczalny! Wiersze są trochę jak żaglowce opuszczone przez załogę i dryfujące po oceanie poezji. Aż przyjdzie taki moment kiedy załoga skompletowana w kilku portach na chybil trafił podpływa w szalupach i wciąga żagle na maszt...
Nadmieniam jeszcze, że niektórzy nigdy nie powinni wejść na pokład...ale to już inna bajka :)

6/5 i tylko mnie złości, że nie można 6/6
Ahoj!

sturecki

2025-11-14

Żaglowce, szalupy, załoga z przypadku – piękna wizja, ale wiersz i tak płynie tam, gdzie ma kaprys. A kto nie powinien wchodzić na pokład? jasne, tacy też się trafią, ale niech ich fala sama wyrzuci.
Za „6/5” dzięki, a że nie ma „6/6”? spokojnie, wiersz i tak sobie dopisze brakującą kreskę sam.
Pozdrawiam.

LydiaDel

2025-11-14

Puenta wyśmienita. Oddajesz wiersz w ręce czytelnika. Po kropce nasuwa się czytającym refleksja i wtedy wiersz zaczyna żyć. 6/5 Serdeczności

sturecki

2025-11-14

Oddaję, bo wiersz po kropce to już nie mój teren – a jak komuś wtedy coś zaświta, to znaczy, że tekst właśnie otworzył oczy.
Pozdrawiam.

Elżbieta

2025-11-14

Oczywiście, też tak uważam, jeśli będzie czytany, to rozpocznie "życie" na serio. Wiersz z kropką czy bez, w szufladzie "więdnie", a nawet "umiera". Czytany, może stać się źródłem refleksji, inspiracji, krytyki a nawet obśmiania, ale żyje...wywołuje emocje!
Pozdrawiam, Staszku:)⭐️

sturecki

2025-11-14

Dokładnie, wiersz w szufladzie to jak jabłko bez powietrza – zwiędnie, choćby miał najlepszy smak. A czytany? wtedy dopiero zaczyna psocić ludziom w głowach.
I dobrze, niech żyje, nawet jeśli ktoś go obśmieje – lepszy śmiech niż kurz.
Pozdrawiam.

Rosa

2025-11-14

Są takie wiersze, które wyzwalają wiele myśli. I mogę stwierdzić, że Twoje zdecydowanie do takich należą. I jeszcze to, że tak naprawdę ostatnie zdanie należy do czytelnika...:)
Świetny refleksyjny wiersz!
Pozdrawiam:)

sturecki

2025-11-14

Jeśli moje wiersze komuś puszczają lawinę myśli, to znaczy, że dobrze je wypuściłem w świat – a ostatnie zdanie? wiadomo, zawsze ląduje po stronie czytelnika, on i tak ma ostatni gwizdek.
Pozdrawiam.

Monia

2025-11-14

Ostatnie słowo zawsze jest najważniejsze. Bez niego wiele rzeczy w naszym życiu byłby nie do końca jasnych i klarownych pozdrawiam serdecznie 😉

sturecki

2025-11-14

Ostatnie słowo niby ważne, ale często to ono najbardziej zaciemnia – bywa, że człowiek dopiero po nim widzi, że wcześniej przemawiał po omacku.
Pozdrawiam.

Kornel Passer

2025-11-14

Masz bardzo dobre wyczucie języka i jego roli, czego dowiodłeś też innymi wierszami... Pozdrawiam:)

sturecki

2025-11-14

Dziękuję za tak miły komplement.
Wyczucie języka? staram się tylko pilnować, żeby się nie potknąć o własne zdania – resztę robi samo życie, ja tylko zapisuję, zanim ucieknie.
Pozdrawiam.

ajw

2025-11-14

Znowu trafiasz w samo sedno poetyckiej świadomości, tak jakbyś zaglądał pod skórę słowom i sprawdzał co robią, kiedy już ich nie ma. Krótki, minimalistyczny wiersz, ale niesie ogromną przestrzeń.. Bo prawdziwy wiersz zaczyna się tam, gdzie słowa milkną..

sturecki

2025-11-14

Ja tam pod żadną skórę nie zaglądam, słowa same robią, co chcą, jak tylko je wypuszczę – a że milkną? no i dobrze, w ciszy wiersz ma najgłośniejszy głos.
Pozdrawiam.

rzabaprzezrz

2025-11-14

Oby żył jak najdłużej, a dla wiersza to znaczy: "Oby jego myśl trwała w pamięci czytelnika, miała wpływ, a także oby byli wciąż nowi czytelnicy". Pozdrawiam serdecznie Staszku, dobrego dnia 🍁🌞

sturecki

2025-11-14

O tak, dla wiersza „długie życie” to nie świeczki na torcie, tylko to, że ktoś go jeszcze pamięta. A nowi czytelnicy niech wchodzą, drzwi nie zamykam, wiersz też nie – reszta to już jego własna kondycja.
Pozdrawiam.

Marek Żak

2025-11-14

Tak jak dziecka po obcięciu pępowiny. Taka prawda. Pozdrawiam Staszku

sturecki

2025-11-14

To prawda ... różnica wygląda ładnie.

Marek Żak

2025-11-14

Pięknie się zatem różnimy:). Dobrego dnia.

sturecki

2025-11-14

Mam inne zdanie na ten temat ... wolę tradycyjne wydanie, które zalega potem na półkach znajomych czy w bibliotekach ... jest jak pomnik.

Marek Żak

2025-11-14

Jasne, obserwuje losy niektórych i widzę po liczbie odsłon, że wiedzie im się całkiem dobrze, dostają drugie i trzecie życie. To mnie przekonało, że nie ma sensu wydawanie papierowych wersji poezji, bo ich zasięg to 2 rzędy wielkości mniej od hulających po necie, a jeszcze nie wiesz, czy ten tomik będzie otworzony.
Pozdrawiam

sturecki

2025-11-14

Lubisz, gdy taki „odcięty” wiersz wraca do Ciebie z własną historią?

sturecki

2025-11-14

Racja, tylko po obcięciu pępowiny już go nie da się prowadzić za rękę – potem sam się potyka, sam wstaje i sam zbiera baty za nazwisko autora.
Pozdrawiam.

andrew

2025-11-14

Często wchodzi w dorosłość,
po powtórzymy ujrzeniu światła.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2025-11-14

Tak – bywa, że dojrzewa dopiero wtedy, gdy ktoś go drugi raz odkurzy.
Niektóre wiersze mają późne dzieciństwo, ale za to lepszy charakter.
Pozdrawiam.

Krystek

2025-11-14

Wypuszczony wiersz zaczyna swoje życie.
Narażony jest na różne komentarze.
Daje też chwile radości, zastanowienia.
Spełnia swoją rolę w życiu czytających.
Serdecznie pozdrawiam, myśli radosne
zostawiam:)

sturecki

2025-11-14

Wiersz jak człowiek: jak już pójdzie w świat, to sam zbiera klapsy i pochwały
A jak komuś zrobi chwilę dobrego myślenia, to już spełnił robotę, więcej mu nie trzeba.
Pozdrawiam.

klaks

2025-11-14

Wiersz ma swoje życie jak dorastające dziecko. Rodzicom się wydaje że wiedzą o nim wszystko, a ono, zanurzone w świecie poza nimi, zaczyna mieć swoje sekrety :)
Pozdrawiam serdecznie 6/5

sturecki

2025-11-14

Tak w życiu jest ... wiersz jak dzieciak: wypuścisz go na chwilę, a on już ma swoje tajemnice ... i dobrze, bo jakby siedział tylko pod stołem u autora, to by z nudów skisł.
Pozdrawiam.

Mitylene

2025-11-14

Wiersz niedokończony kropką rodzi nowy wiersz, który szybuje w krainie poezji bez ograniczeń. Lubię tą przestrzeń w poezji, gdzie wszystko może się zdarzyć i nic nie jest takie oczywiste jak nam się wydaje....Podoba mi się motyw oddechu w wierszu, który tak naprawdę daje nadzieję na koleje wersy....Pozdrawiam.

sturecki

2025-11-14

Niedokończony wiersz to po prostu kartka, która nie chce zasnąć.
A to, że „wszystko może się zdarzyć”? to dobrze, poezja bez niespodzianek byłaby jak herbata bez wrzątku.
A „oddech”? ja tylko zostawiam miejsce, żeby słowa mogły złapać tchu i ruszyć dalej.
Pozdrawiam.

jolka

2025-11-14

To prawda,oby życie długie i owocne ale nie każdemu wierszowi się to zdarza..Najlepsze są niespodziewane odkrycia treści,o których autor nie wiedział...

sturecki

2025-11-14

No jasne, nie każdy wiersz dożywa starości, część pada w kołysce.
A te odkrycia, o których autor nie miał pojęcia? najczęściej to czytelnik ma lepszy wzrok niż ten, co pisał.
Pozdrawiam.

Groschek^(*)

2025-11-14

no, niech Ci będzie - razem ale wiemy, że wiersz już napisany też już żyje; choćby nawet tylko oczekiwaniem.. pzdr. serd.

sturecki

2025-11-14

Pewnie, napisany żyje własnym życiem, nawet jak udaje, że śpi, a to „oczekiwanie”? czasem robi większy hałas niż cały gotowy wiersz.
Pozdrawiam.

Odyseusz62

2025-11-14

Dlaczego na końcu ostatniej zwrotki
nigdy nie stawian kropki.
Pozdrawiam.

sturecki

2025-11-14

Bo kropka to jak zamknięte drzwi, a Ty wolisz zostawić szparkę, żeby myśl mogła jeszcze wrócić i żeby czytelnik miał gdzie dopisać swoje trzy grosze.
Pozdrawiam.

Waldi1

2025-11-14

czyli ostatnie słowo ... należy do mnie ... a po Twojej kropce powstanie nowy wiersz ...ja teraz ja spadam spać ... mówię Ci dobranoc i uciekaj spać też ...

Waldi1

2025-11-14

sąsiad ziś obudził mnie o 9 . 30 ...już się nie kładłem dalej spać ... przerąbane ... pozdrawiam serdecznie ...

sturecki

2025-11-14

Ostatnie słowo Twoje, jasne, ale moja kropka i tak będzie stała na straży ... i tak było.
Jeszcze nie wstawaj ... śpij spokojnie, ja już zwinąłem żagle snu, ale Ty nadal możesz pisać przez sen.
Dobrego dnia.