Twoje Wiersze - CIĘŻAR PYTANIA - sturecki

X

Logowanie

CIĘŻAR PYTANIA

wolny

2025-11-26 00:39

z cyklu: U WAGI NIEDOSTRZEGANYCH RZECZY

pytanie nigdy nie waży tyle
ile waży chwila
tuż przed nim

to wtedy pracuje myśl
jakby chciała nabrać pewności
czy wolno jej zapytać

bo każde pytanie
ma w sobie część odpowiedzi
i ułamek lęku

niektóre zatrzymujemy w gardle
bo wiemy, że wypowiedziane
wymuszą jakiś obowiązek

nierzadko widzimy
że ciężar pytania jest prosty –
podnosi nie to, co chcemy wiedzieć

ale to, czego baliśmy się
dowiedzieć naprawdę –
stawiając w pocie czoła pytajnik

autor

sturecki

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

17 razy

Treść

6

9

5

6

4

2

3

0

2

0

1

0

0

0

Warsztat

6

2

5

15

4

0

3

0

2

0

1

0

0

0

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Jastrz

2025-11-27

Bywają różne pytania. Niektóre rzeczywiście - tak jak w Twoim wierszu - są ciężkie. Człowiek boi się zapytać, bo wie, że odpowiedź może go zdruzgotać. Ale są też pytania całkiem nieważkie. Np. kiedy w sklepie pytam "Po czemu kalarepka?".

sturecki

2025-11-27

Prawda ... są pytania, przy których człowiek łapie oddech jak przed zimną wodą… i są takie, jak o kalarepkę, gdzie największe ryzyko to usłyszeć cenę z kosmosu.
Życie lubi mieszać powagę z warzywniakiem.
Dziękuję.

Ja ło kim<sup>(*)</sup>

2025-11-26

Bardzo udany wiersz.

sturecki

2025-11-26

Jak trafia, to znaczy, że nie pisałem na darmo.
Pozdrawiam.

Kinga

2025-11-26

Świetny wiersz ukazujący emocje towarzyszące układaniu pytania . Często, źle zadane pytanie , generuje równie złą odpowiedź . Warto więc przemyśleć o co chcemy zapytać .
Pozdrawiam Staszku 🍀

sturecki

2025-11-26

Dokładnie, jak pytanie jest krzywe, to odpowiedź też wyjdzie pokręcona. Lepiej chwilę pomyśleć, niż potem się zastanawiać, skąd ten absurd w odpowiedzi wyskoczył.
Dziękuję.

Waldi1

2025-11-26

ja z zadawaniem pytania nie mam problemu ... problemu ...zawsze pytam i=u źródła ...ale daje mu zawsze szansę no to ... że nie musi mi odpowiadać... jeśli go to krępuje ... po co ma wymyślać i kłamać więc odejdę w niewiedzy .. nie ponosząc tego ciężaru i tyle ... ja nigdy nie słucham wiadomości z drugiej ręki ...bo wtedy ta prawda ma wiele zakrętów ... pozdrawiam serdecznie ...

sturecki

2025-11-26

I to jest najlepsze podejście, Waldi ... pytasz prosto, od razu, u źródła, bez owijania. Jak ktoś nie chce odpowiedzieć, to trudno, jego sprawa, a Ty nie dźwigasz cudzych wymówek ani kręconych historii. Prawda z drugiej ręki to jak woda po filtrze z dziurą, niby coś tam jest, ale smaku nie wiadomo skąd. Dobrze to rozgryzasz.

Mokosz

2025-11-26

Dokładnie, ma Pan rację. 6/6

sturecki

2025-11-26

Dziękuję ... rzadko dostaję „szóstkę”, więc tę zachowam jak świadectwo z czerwonym paskiem.

Elżbieta

2025-11-26

Dlatego nie raz nie pytamy, choć dręczą nas wątpliwości, chcielibyśmy znać odpowiedź, ale może się boimy. Wypowiedziana urasta do rangi faktu! Jest też problem jak zadać pytanie, czy tak wrost?, a może złagodzić je wypowiedzią poprzedzającą, albo wytłumaczyć się. To skomplikowany proces myślowy. Wychodzi na to, że ciężar pytania znaczy! Może należy brać przykład z dzieci i po prostu zadawać pytania?
Serdeczności, Staszku:)⭐️

sturecki

2025-11-26

No jasne ... dzieci nie kombinują, tylko pytają wprost, a my dorośli robimy wokół jednego pytajnika trzy rundki, jakby to była bomba z drutami. Prawda jest prosta: jak pytanie siedzi w głowie za długo, to i tak urośnie do potwora. Lepiej zapytać po dziecięcemu, niż dusić się dorosłym strachem.
Pozdrawiam.

la clamot

2025-11-26

waga pytania to jedno a rozmiar to drugie i często ważniejsze od pierwszego chyba że całość rzucana na ścianę lub na wiatr

kłaniam się
wszystkiego dobrego

sturecki

2025-11-26

Tak, pytanie może ważyć tonę, ale jak jest zadane na pół kilometra długości, to i tak rozbije się o ścianę jak guma w majtkach. A jak rzucisz na wiatr, to jeszcze ci wróci w twarz, tylko krótsze.
Pozdrawiam.

jolka

2025-11-26

Wieloznaczność pytań powoduje,że wiele z nich nie trafia w przestrzeń-skutki odpowiedzi próbujemy przewidzieć,straty i zyski. Zadając pytanie odsłaniamy się i odpowiedź wtedy przestaje być ważna.Ile walk wewnętrznych stoczono nad jednym pytajnikiem..

sturecki

2025-11-26

No dokładnie ... jeden głupi pytajnik potrafi człowieka rozebrać bardziej niż cała szczera spowiedź. Człowiek się miota, liczy straty, przewiduje zyski, a potem i tak okazuje się, że najwięcej walki poszło nie z odpowiedzią, tylko z własnym strachem przed nią.
Pozdrawiam.

Nicotykanie<sup>(*)</sup>

Nicotykanie^(*)

2025-11-26

To piękne, jak w tym wierszu pytanie staje się zwierzęciem — nie takim, które gryzie, ale takim, które węszy pod skórą. Właśnie tam, gdzie zostawiamy resztki niedopowiedzianych strachów. U ciebie pytanie nie jest słowem, tylko mięśniem drgającym tuż przed skurczem, mięśniem, który sam decyduje, czy wolno mu się poruszyć.

sturecki

2025-11-26

Ładnie to napisałaś, ale ja tam żadnych mięśni nie tresuję. Pytanie samo się rusza, jak pies, który wyczuje, że coś chowamy za plecami. Żadnych „wewnętrznych stworów” nie hoduję, a pytanie samo wyskakuje, jak kundel, który poczuje, że coś chcę ukryć.
Dziękuję za ten nieco filozoficzny komentarz. Pozdrawiam.

andrew

2025-11-26

Świat bez pytań...stałby w miejscu.
Warto częściej i sobie zadawać...

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2025-11-26

Pewnie ... jak przestaniemy pytać, to życie nam zardzewieje. Lepiej czasem ruszyć głową niż stać jak słup.
Pozdrawiam.

ajw

2025-11-26

Cały Stacho. Wyciągnął codzienność, potrząsnął nią delikatnie i nagle pojawiła się filozofia pierwszego rzędu . Voila! :) I od razu łapiemy sedno: ciężar nie tkwi w pytaniu, a w momencie zawieszenia, w tym jednym ułamku sekundy, kiedy człowiek decyduje czy coś wypuścić na swiatło dzienne. Pytamy rzadko, bo czasem boimy się odpowiedzi. Niektóre pytania zatrzymujemy w gardle, bo mogą zmienić układ sił. Zadajesz je i już nie ma powrotu.. I najważniejsze: pytanie nie odsłania świata, ono odsłania nas..

ajw

2025-11-26

Lubię coś zatrzymać dla siebie ;)

sturecki

2025-11-26

Ja też wiele pytań połykam, tylko czasem któreś ucieknie i samo wyskoczy na klawiaturę.
Kurtuazyjnie odpowiedziałaś. Nie dajesz się ciągnąć za język?

ajw

2025-11-26

O, ja wiele pytań trzymam w gardle, dlatego tak fascynuje mnie Twoja umiejętność ich zadawania :)

sturecki

2025-11-26

Hi, hi ... pierwszy raz w życiu ktoś nazwał mnie Stacho! Podoba mi się.
Powiedziałaś to tak, że aż mi się kawa w kubku zatrzymała.
To jest dokładnie ten moment – ta sekunda zawahania, kiedy człowiek stoi nad własnym „powiedzieć czy połknąć?”. Bo pytanie naprawdę nie rusza świata – ono rozbiera nas do gołej prawdy. I dlatego tak rzadko je wypuszczamy z gardła.
Jakie pytania dziś jeszcze w sobie trzymasz?

NO1R<sup>(*)</sup>

2025-11-26

Odważny ten co zadaje pytania i sam nie ucieka od odpowiedzi.
Filozofom to już dawno się śniło ale czy zwykłych ludzi nawiedzają takie chwile?
Być może ale to tu odpowiedź może być ciężarem.

sturecki

2025-11-26

Zwykłego człowieka też dopadają takie chwile, tylko bez książek i wielkich teorii. A odpowiedź? Bywa cięższa niż samo pytanie, dlatego wielu woli jej nie ruszać.
Pozdrawiam.

Marek Żak

2025-11-26

Pytanie ma swój ciężar, może też być krępujące i mówiące dużo o pytającym, ciekawym odpowiedzi, a może ciekawskim z natury. Pewnych pytań unikam, szczególnie zaczynających się od "dlaczego", bo wymaga od pytanego do tłumaczenia swoich decyzji, na co może nie mieć ochoty.
Pozdrawiam

Marek Żak

2025-11-26

Jasne, ale co odpowie, nie wiem:).

sturecki

2025-11-26

No właśnie ... „dlaczego” to pytanie-hak, od razu ciągnie człowieka za rękaw. Nic dziwnego, że wielu woli je omijać, bo nie każdy ma ochotę tłumaczyć własne życie jak na przesłuchaniu.
Czy znasz ciężar, który jest lekki? Może zadasz Mistrzowi takie pytanie?

niezgodna54

2025-11-26

...czy warto pytać
oto jest pytanie?

sturecki

2025-11-26

Czasem odpowiedź straszy, a jej brak straszy jeszcze bardziej. Życie potrafi zrobić niezłą pułapkę. Mam nadzieję, że to lekka odpowiedź na ciężkie pytanie-tezę?

niezgodna54

2025-11-26

...i tak i tak

sturecki

2025-11-26

Boisz się odpowiedzi czy tego, że jej w ogóle nie będzie?
Pozdrawiam z zapytaniem.

klaks

2025-11-26

Bez pytań, stoimy w miejscu, więc niech nam ciążą i pchają do przodu:). Bardzo trafnie poprowadzona refleksja.
Pozdrawiam Cię serdecznie 6/5

sturecki

2025-11-26

Wiele pytań popycha mnie dalej. Dzisiaj napisałem wiersz, zresztą kolejny, składający się z samych pytań. Zaczyna się: "czy mnie kiedyś przeczytasz?"

klaks

2025-11-26

A Ciebie? :)

klaks

2025-11-26

To zależy w jakiej dziedzinie życia :)? Z pewnością pchają mnie do przody pytania odnośnie dobra mojego syna. W wielu innych sprawach, niestety, bywam bardzo niezdecydowana.

sturecki

2025-11-26

Pytania czasem bolą, ale bez nich człowiek stoi jak przymurowany.
Niech więc trochę ciążą – byle pchały, a nie przygniatały.
Żeby nie było bez pytań ... jakie pytanie najbardziej popchnęłoby Cię dalej?

Krystek

2025-11-26

Pytania zaspokajają naszą ciekawość.
Nie na wszystkie dręczące nas pytania
znajdujemy odpowiedź.
Ślę moc serdeczności z pogodą ducha:)

sturecki

2025-11-26

No tak ... pytania mamy na pęczki, a odpowiedzi ledwo na sztuki. Resztę trzeba sobie dopowiedzieć albo odpuścić.
Pozdrawiam.

Larisa

2025-11-26

Podobno nie ma złych pytań, są tylko złe odpowiedzi...
Każde pytanie, poprzedza ciężar zastanowienia się/ciężar myśli. Pytamy, bo jesteśmy ciekawi odpowiedzi na nurtujący nas temat. Pytania zadajemy także z powodu towarzyszącego nam w danym temacie 'lęku'/niewiedzy. Niektórych pytań nie zadajemy wcale, bo uważamy je za zbyt intymne. Zostajemy wtedy z 'ciężarem' niezadanego pytania.
Dobry, refleksyjny wiersz!
6/5.
Serdecznie Cię pozdrawiam, Staszku:)

sturecki

2025-11-26

Masz rację ... czasem najcięższe pytanie to to, którego w ogóle nie odważymy się zadać. A potem nosimy je jak kamień w kieszeni.
Pozdrawiam.

Odyseusz62

2025-11-26

Podobnież kto pyta nie błądzi
Ale to zależy od odpowiedzi.
Pozdrawiam.

sturecki

2025-11-26

No właśnie ... jak trafisz na kiepską odpowiedź, to błądzisz szybciej niż pytałeś.
Pozdrawiam.

Autor poleca

Autor na ten moment nie promuje wierszy

Inne wiersze z tej samej kategorii

- Marta Surowiecka

Mała królewna

- SłowemOtulona

-Nie- po miłość

Ta, której nie mam

Fylcusigictyczny klofygsard

Inne wiersze tego autora

OKOLICZNOŚĆ NIEŁAGODZĄCA

EPITAFIUM DLA WIERSZA

PRZYKŁAD Z GÓRY

NIE DO KOŃCA KATOLIK

ZNOWU PONIEDZIAŁEK

Ą – NIEOBECNOŚĆ W CIELE

GWARANCJA NIEOBECNOŚCI

CZY RZECZYWIŚCIE IDZIEMY JEDNĄ DROGĄ?

ŻYCZENIA DZIECKA

Pokaż mniej

x

Polityka plików cookies

Nasza strona korzysta z plików cookies. Używamy ich w celu poprawy jakości świadczonych przez nas usług. Jeżeli nie wyrażasz na to zgody, możesz zmienić ustawienia swojej przeglądarki. Więcej informacji na temat wykorzystywanych przez nas informacji zapisywanych w plikach cookies znajdziesz w polityce plików cookies. Czytaj więcej.

Klauzula Informacyjna

Szanowni Użytkownicy

Od 25 maja 2018 roku w Unii Europejskiej obowiązuje nowa regulacja dotycząca ochrony danych osobowych – RODO, czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych).

W praktyce Internauci otrzymują większą kontrolę nad swoimi danymi osobowymi.

O tym kto jest Administratorem Państwa danych osobowych, jak je przetwarzamy oraz chronimy można przeczytać klikając link umieszczony w dolnej części komunikatu lub po zamknięciu okienka link "Polityka Prywatności" widoczny zawsze na dole strony.

Dokument Polityka Prywatności stanowi integralny załącznik do Regulaminu.

Czytaj treść polityki prywatności