miniaturka i poemat
a ja miniaturką
wznosisz się nad niebo
ja leżę pod chmurką
wszystko we mnie zwięzłe
proste i oszczędne
ty masz w sobie treści
nad wyraz obłędne
chciałam cię poczytać
lecz się zagubiłam
i tak mnie wciągnąłeś
że w siebie zwątpiłam
istnieć bym przestała
tobą pochłonięta
lecz mi cię zabrała
ta proza nadęta
w sumie całkiem dobrze
to się ułożyło
bo ja jestem drobiazg
a ty wielkie dzieło
wpisze mnie ktoś skromnie
gdzieś na marginesie
ciebie obłęd twórczy
na manowce niesie
a ja na manowcach
się nie odnajduję
i nie wiem czy kiedyś
z tobą się zrymuję
możesz mnie próbować
troszeczkę odkrywać
lecz nie waż się więcej
kochaniem zmazywać
więc zanotuj sobie
na karteczce z życia
taka mała mini
lecz nie do zdobycia
