X
W pełnej krasie...
proza wierszowana
2026-05-28 11:16
Widzę wiosnę spacerującą po ogrodzie;
zręcznie opróżnia kosze pełne pąków,
wypustkami listków dekoruje gałęzie,
śpiewem skowronków ożywia przyrodę.
Akacje, jak ukłony panien w podzięce
ku ziemi z radością pochylają ramiona,
nęcone nektarem uwijają się trzmiele,
domowe spiżarnie wzbogacą miodem.
W powietrzu unosił się woń lilaków,
odurzona ich słodkawym aromatem,
naprędce zerwałam fioletowe grona,
porcelanowy wazonik nimi ozdobię.
zręcznie opróżnia kosze pełne pąków,
wypustkami listków dekoruje gałęzie,
śpiewem skowronków ożywia przyrodę.
Akacje, jak ukłony panien w podzięce
ku ziemi z radością pochylają ramiona,
nęcone nektarem uwijają się trzmiele,
domowe spiżarnie wzbogacą miodem.
W powietrzu unosił się woń lilaków,
odurzona ich słodkawym aromatem,
naprędce zerwałam fioletowe grona,
porcelanowy wazonik nimi ozdobię.
