akurat taki pyłek znalazłem
tu: dokładnie przed chwilą

https://www.youtube.com/watch?v=VIwyiJSFFts&t=5s

i 7 prostych kroków pod koniec filmu

Pozdrawiam serdecznie.

Niby nic się nie zmienia, a jednak... Pojawia się gotowość... Może będzie z tego miłość?... A jeśli nie, jeśli świat da się jednak cofnąć do poprzedniej wersji, to i tak coś pozostanie w sercu. Żal? Poczucie niespełnienia? Czy może coś pozytywnego? Romantyzm? Poezja?...

Czasem zwykle rzeczy i zwykle gesty znaczą najwięcej. Takie "niby nic" a potrafi wywrócić świat do góry nogami i długo nie pozwoli mu się podnieść. Niby nic się nie stało a jednak poprzednia wersja świata przestała istnieć. Ciało szybciej niż umysł rozpoznaje bliskość i dłużej niż umysł pamięta każdy dotyk.

W tym wierszu nie ma krzyku. Jest delikatny szept, bo o rzeczach ostatecznych można tylko szeptem...

Piękny ten księżyc między gałęziami czereśni. U mnie zaczynają już kwitnąć :)

Pięknie. Jeszcze jakby nic się nie wydarzyło, ale w życiu zrobiło się miejsce dla kogoś...
Skojarzyło mi się z rzeczywistością śpiącej królewny. Baśnie niosą wiele pojemnych znaczeniowo obrazów. Spała sto lat, a w tym czasie zamek zarósł zaczarowanymi kolczastymi pędami róż. Żaden śmiałek nie mógł się przedostać, aż nadszedł własciwy moment i właściwy człowiek. I zobacz. Chwilę wcześniej, zanim dotknął tych pędów mogłoby się wydawać, że nic się nie zmieniło. A to był ten moment, który jest w Twoim wierszu.

Pozdrowienia!

Tylko milimetr, a już nie jesteśmy tą wersją siebie, przesunięci odrobinę. Nie ma powrotu, tamta wersja znika.
Potem przyjdzie kłamstwo i znów przemebluje wszystko.

Ty wiesz, że mi się podoba!

👏👏👏

Jakiś tydzień temu nad moim domem krążyła piękna ruda kania. To, co wyprawiało w powietrzu, niesiona silnym podmuchem ze wschodu zapierało dech w piersiach. Niczym latawiec wpadała w turbulencje na tle niezachwianego błękitu, z którym silnie kontrastowało jej upierzenie. Ilekroć próbowałam uchwycić ją obiektywem, przemieszczała się w sposób dla mnie niekontrolowany. Później wzbiła się tak wysoko, że słońce wycisnęło łzy, gdy próbowałam ją dostrzec. W takich chwilach dziękuję Bogu za zmysł wzroku. A jak nazwać zmysł, który napawa duszę poezją?...
Gwiazdy zostawiam, wraz z ich pyłem;-)))

To jest, ten moment, który przesądził o wszystkim, niby poza świadomością, a jednak to przez nią ten pył światła się przecisnął!
Kolejny do serii tych świetnych!
Pięknego światła... zawsze, pozdrawiam, Jacku:)⭐️

Wczoraj pisałeś Drogi Jacku,
że ,,czytasz jakby siebie"..
Wiem do kogo to piszesz..i życzę Wam tego spełnienia, bo Was uwielbiam:))
ale..piszesz, jakbym sam pisał lub raczej chciał pisać..bo Jesteś doskonałym muśnięciem mej duszy do Ukochanej począwszy od muzyki..nie możesz mi tego robić?- nie możesz!!
Czy Ty wiesz dlaczego mam ,,od zawsze" na imię PIERRE?
Czy Ty wiesz, że byłem pół godziny drogi od lotniska w Gdańsku a Naj tam była i chciałem wykupić dwa bilety do Paryża, by nigdy nie wrócić do Polski..?
Czy Ty wiesz, że jechaliśmy całując się w tunelu trzy razy, bo 3 minuty bez patrzenia na zakręty a na liczniku więcej niż 80 na godzinę, to zbyt mało..i kochaliśmy tak szalenie..i byliśmy tacy sami..a te kieliszki, które widzę na początku rano zmieniły się w dwie kawy, gdzie chodziliśmy jedno za drugim i dzieci były z nami..dwoje córek naszych, jak doklejana szczęśliwa rodzina..a Ona po weekendzie, gdy autostradą torowałem jej przejazd rzekła:
,,to najlepsze jej wakacje"..
i były wcześniej inne i w wierszu ostatnim prawdziwe te chwile,
bo czas z Naj był zatrzymany..jak zegar, który przenieśliśmy Miłością na kraniec czegoś, co nie ma pamięci bo My byliśmy całym czasem od oczu do oczu, od stóp do stóp od serca, gdzie znałem jej słuchem każdy oddech w mym sercu..tak potrafiliśmy być..i przy tym razem i nawet dla dzieci..przez ten moment Razem więcej niż żyć!

Dziękuję Jacku!
ps.
kochałem Mickiewicza ale..teraz kocham Poezję o mnie, którego nie znasz
a trafiasz do Najczulszych wspomnień mego istnienia..
Dziękuję..:)))

Niby nic się nie stało, a stało się wszystko :)
Pozdrawiam :)

Niezauważalnie, a jednak coś się zmienia. Czas drąży życie małymi kroplami skutecznie i bezustannie...
Pozdrawiam serdecznie, miłego dnia 😊☀️🌿

Czas wszystko stopniowo zmienia.
My i nasze związki tez po latach
tracą pierwotną świeżość uczuć.
Zmieniają się nasze możliwości i
przestrzeń działania.
Serdecznie pozdrawiam, radosne
myśli zostawiam:)

To wiersz o tym, że czasem największa zmiana przychodzi niby po cichu, bez wielkiego „wydarzyło się”, a jednak przestawia człowieka i jego świat już na stałe. Ja to czytam tak, że kiedy raz coś naprawdę rozpuści nasze granice, to potem można jeszcze wiele ukrywać, ale do dawnej wersji siebie już się zwyczajnie nie wraca.
6/5