obraz nędzy i rozpaczy
to chyba najlepsze określenia
jakie przychodziły jej do głowy
gdy spoglądała w lustro

ich razem w założeniu
do grobowej deski zakończyło się
pewnego lipcowego wieczoru
przy kolacji

podobno wszyscy wiedzieli
co się święci tylko ona
jak zwykle ostatnia

dzieci dawno wybyły z domu
wnuki rosły jak na drożdżach
podobnie jak nowa miłość Janusza
jej Janusza który ni z gruszki ni z pietruszki
oznajmił że odchodzi

nie chciał już dłużej walczyć
z porywem podbrzusza
znów czuł się jak młodzieniaszek
co nie dziwi skoro wybranka
okazała się być atrakcyjną stażystką
młodszą o dwie dekady akurat wolną
i chętną

Halina dostała miesiąc na znalezienie lokum
z sugestią powrotu do rodziców
bo przecież mają trzypokojowe mieszkanie
i na pewno nie odmówią córce pomocy

po urodzeniu drugiego dziecka
nie wróciła już do pracy
mając zapewnienie że
Janusz świetnie zarabia jako prezes
i pieniędzy im nie zabraknie
więc po co jeszcze zdziwiać

dom był jej królestwem
ciepły obiad porządek
dzieci zaopiekowane
mąż obsłużony
czegóż chcieć więcej

miłości wierności uczciwości
niczym staroświeckie zwyczaje
przegrywają z młodą skórą

przecież jemu też się od życia coś należy
obowiązek już spełnił
teraz czas na przyjemności