Twoje Wiersze - BURZA WYDARŁA SIĘ Z NIEBA

BURZA WYDARŁA SIĘ Z NIEBA

wolny

2026-05-08 01:18

burza wydarła się z nieba
jak zwierzę z rozprutym pyskiem
ryczała jak zarzynane niebo

wygrzmociła dachy
aż domy skuliły się
pod własnym ciężarem

targała wichury za gardła
waliła piorunami
w czarne żebra nocy

deszcz lunął
jakby ktoś rozbił
całe wiadro strachu o ziemię

błysk
przeciął mi oczy
na dwie ślepe połowy

niebo charczało
jakby chciało
wypluć świat

drzewa szarpały korzeniami
ziemia trzymała je
ostatkiem pazurów

przeklinałem tę ciemność
a ona
wchodziła mi pod skórę

chowałem strach
w zaciśniętych dłoniach
i mokrych spodniach

ale burza znalazła go pierwsza
i długo jeszcze grzmiała
moim głosem

autor

sturecki

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

2 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Odyseusz62

pół godziny temu

Burza z wszystkimi jej atrybutami.
Tak poetą mierzy się z wyzwaniami.
6/5, pozdrawiam.

PIERRE

trzy godziny temu

..najważniejsze byś nie miał burzy jelit,
bo szkoda spodni..
chyba, że usłyszysz głos dzieci:
,,ojciec prać?"-i wtedy możesz spać spokojnie:))

ps. oczywiście tak realistycznie i poetycko, że musiałem ,,zluzować zbroję"
burzy - to działa zwłaszcza w konwersacji:)
Dobrych snów Staszku:)

sturecki

dwie minuty temu

Jak widać – burza działa lepiej niż psychoterapia, bo nawet zbroję potrafi rozpiąć i jeszcze człowieka rozbroić śmiechem.
A co do spodni – po takiej nawałnicy dobrze, że zostały tylko mokre, bo niektóre burze piorą człowieka bez pytania o program.
Pozdrawiam.