Nie podejrzewałem siebie o taką siłę i moc wgłąb

lecz z obejściem zdarzeń więcej wciąż mam z okrzykniętych trosk lot

w przeszłość, jeszcze zastęp przejść wewnątrz - nadto silne w dyskomfort

przepowiednie w parze z gehenną, na to by się żyć mogło



A to życie czymś, co wprost każe robić swoje;

Na rozwinięty osąd z własnej drogi powiew

z prawdą przynieść, gdy drobnostka z przeszłości w głowie

wspak odciśnie wyrąb z dostaw bierności mrocznej



Podczas przejść oprzytomnieć, by czynem przerwać ten ucisk

ogarnięciom sił dowieźć z przybytkiem chęć zmian w tle ulgi;

To jak przełom - żyć godnie, i w niwecz zesłać destrukcji

obrazek, co rynsztokiem dziś płynie pejzażem kłótni



W tym rytmie z letargiem wśród chwil, uosabiam ciszę i spokój kompletnie

by dziś jeszcze bardziej z dróg w życiu ogarniać siłę i moc wprzód w potrzebie

swych zwycięstw z zebranej studni wód bogactwa - pić z niej, gdy pomór wgłąb przemknie

z licznych w te pejzaże żmudnych dróg od napraw - i chcieć być gotów podnieść się