X
Przedświt
sonet
2026-02-01 08:27
Mój pierwszy sonet Shelleyowski - (trzynastozgłoskowiec) .
Inspiracja:
Sonet "Arena blasku", autor: Pióro Amora
Inspiracja:
Sonet "Arena blasku", autor: Pióro Amora
Noc żegna się, już świta, brzask wyniośle kroczy,
mgła ściele się bezgłośnie, jakby szła na palcach,
pajęczyna osłania jej warkocz uroczy.
Promień słońca kołysze sny w uśpionych liściach,
obiecując dzień jasny, pogodę nam wróży;
paź królewski się budzi w winogronach kiściach.
Przepełniony czułością zapłonął pąk róży,
chóry ptaków wraz z zorzą wielbią boskie dary;
odrodzona natura wszystkim bytom służy.
Tylko człowiek w swej pysze, choć mały i szary,
szeptu liści nie słyszy, ni ziemi wołania,
a ona, udręczona, odpuści – bez kary.
Poza czasem, w pokorze, we wieczności łonie,
przed natury potęgą chylę swoje skronie.
mgła ściele się bezgłośnie, jakby szła na palcach,
pajęczyna osłania jej warkocz uroczy.
Promień słońca kołysze sny w uśpionych liściach,
obiecując dzień jasny, pogodę nam wróży;
paź królewski się budzi w winogronach kiściach.
Przepełniony czułością zapłonął pąk róży,
chóry ptaków wraz z zorzą wielbią boskie dary;
odrodzona natura wszystkim bytom służy.
Tylko człowiek w swej pysze, choć mały i szary,
szeptu liści nie słyszy, ni ziemi wołania,
a ona, udręczona, odpuści – bez kary.
Poza czasem, w pokorze, we wieczności łonie,
przed natury potęgą chylę swoje skronie.
