Twoje Wiersze - Przedsenne refleksje

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

10 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Lenia

2026-01-15

Piękna przedsenna melancholia:):) serdecznosci:)

Izka1^(*)

2026-01-15

Klasyczny dialog między mikrokosmosem (człowiekiem) a makrokosmosem (wszechświatem). To wdzięczny temat, który zawsze rezonuje. Brdzo podoba mi się przejście od poczucia przytłoczenia („kruchość i znikomość”) do akceptacji swojej roli („jaźnią wyróżniony”), bo nie kończy się na pesymiźmie. Pozdrawiam serdecznie 🙂❄️

Viola Arvensis

2026-01-14

Uroczo popłynęły strofy. Czyta sie z wielką przyjemnością. Istny kosmos dla zmysłów! 🙂🌟

Wanda Kosma

2026-01-14

Wiersz w moich ulubionych klimatach, pięknie poprowadzona refleksja. Pozdrawiam serdecznie :)

ajw

2026-01-14

Kosmos zawsze budził ciekawość i wrażenie małości, nieistotności w tej bezgranicznej przestrzeni. Dobrze, że żyjemy na Ziemi, która w porównaniu z całym kosmosem jest taka mała..

LydiaDel

2026-01-14

Tak, w dzisiejszych czasach ziemia jest naprawdę mała, pod każdym względem. W starożytności pewnie człowiek miał inne odczucie. Ale w porównaniu z kosmosem, "Dobrze, że żyjemy na Ziemi,"
Dziękuję i serdecznie pozdrawiam.

Moona@

2026-01-14

Człowiek ma wiele okazji do rozmyślań nad wszechświatem i sensem naszego istnienia.
A zimowe wieczory i noce szczególnie temu sprzyjają ;)
Pozdrawiam :)

LydiaDel

2026-01-14

Dziękuję i serdecznie pozdrawiam.

Mniszek^(*)

2026-01-14

Człowiek najwyżej postawiony pośród istot świata, ale nasz Świat to tylko niewidzialny punkt w skali Mlecznej Drogi i nic nie znaczący ślad w skali kosmosu..
Bardzo sprawnie napisany wiersz z ciekawym tekstem.
Pozdrawiam.

LydiaDel

2026-01-14

Dziękuję za komentarz i serdecznie pozdrawiam.

Krystek

2026-01-14

Obserwując kosmos czujemy,
że jesteśmy jego cząsteczką,
mająca wpływ na przyszłość
Serdecznie i radośnie pozdrawiam:).

LydiaDel

2026-01-14

Nie wszyscy są świadomi ludzkiego wpływu na przyszłość, niestety. Serdecznie pozdrawiam Krysiu.

Migrena...1^(*)

2026-01-14

Leo.

to jest pasjonujacy utwór.

w Twojej poezji kosmos i człowiek spotykają się w milczeniu .

każdy wers jest oddechem, który pozwala dostrzec własną kruchość i równocześnie pełnię istnienia .

wrzechświat - zimny, ciemny, brutalny i obcy.

a jednak nasz !

Leo.

uklony dla Ciebie :)

LydiaDel

2026-01-14

Myślę, że każdy zadaje sobie takie pytania, skąd przyszliśmy, dokąd idziemy, co my tu robimy?
Szczególnie nocą, gdy sen się oddala...
Dziękuję za komentarz i serdecznie pozdrawiam.

sturecki

2026-01-14

To jest spokojna nocna „rozmowa z kosmosem” – gwiazdy rysują swoje schematy, a ty liczysz oddech i czujesz niedookreśloną kruchość – i puenta trafia, bo nie uciekasz w jakiś rodzaj patosu: jesteś okruchem, ale świadomym, więc w tej wielkości wszechświata właśnie to „ja” robi różnicę.
6/5

LydiaDel

2026-01-14

Dokładnie tak było, nie chciałam liczyć owieczek, a sen się zbuntował i nie chciał mnie odwiedzić.
No, a resztę znasz...
Dziękuję i serdecznie pozdrawiam.