Twoje Wiersze - inne światy

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

12 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Kazimierz Surzyn

2026-03-14

Poeta pewnie wrażliwiej patrzy na świat o o wiele więcej dostrzega, z podobaniem pozdrawiam ciepło.
Na dwie szóstki. 6/5

LydiaDel

2026-03-14

Też tak myślę. Serdecznie Ciebie pozdrawiam.

sisy89

2026-03-13

Oj, tam każdy chyba ma marzenia, więc może... Ale poeci potrafią bardziej to fakt :) Piękny wiersz.
Pozdrawiam serdecznie :)

LydiaDel

2026-03-14

Myślę, że poeta wznosi się ponad przyziemne marzenia. Serdecznie Ciebie pozdrawiam.

Motylek78

2026-03-13

fruwać może każdy
ale w marzeniach
ciekawy wiersz
Pozdrawiam serdecznie 🦋

LydiaDel

2026-03-13

To prawda, wystarczy trochę wyobraźni. Serdecznie Motylku pozdrawiam.

ekrzy

2026-03-13

Twój wiersz jest chyba inspirowany romantyzmem - jest opowieścią o samym akcie tworzenia, gdzie poeta jest kim kto przekracza granice zwykłego doświadczenia dzięki wyobraźni .
Pozdrawiam serdecznie

LydiaDel

2026-03-13

.Właśnie dzięki wyobraźni jest w stanie i ma odwagę przeżyć coś bardziej wzniosłego. Serdecznie Ciebie pozdrawiam.

Groschek^(*)

2026-03-13

czytając słyszę mniej algebry niż geologii; na szczęście noszę 'kwadratowy czerep' i.. już sam tego fakt upoważnia mnie do bicia rekordów pod ością.. przemawia do mnie: "zwietrzałe kamienie milczą" oraz ostatnia dwuwersa ograniczająca pokrój lotnictwa..

LydiaDel

2026-03-13

Z radością czytam Twój komentarz, bo to "równanie" świetnie rozłożyłeś na czynniki pierwsze. Serdecznie pozdrawiam.

Elżbieta

2026-03-13

To dobry test na sprawdzenie, kto jest poetą:)
Serdeczności, Lidio:)⭐️

LydiaDel

2026-03-13

Masz rację Elu, bo poeci mają trochę inny sposób patrzenia na świat. Serdecznie Ciebie pozdrawiam.

PIERRE

2026-03-13

wiersz z dn. 01.05.2008
,,Substytut"

Czy myśli błogie to już znak?
Niezależnie od wina,
Kochana jesteś wciąż.
Ale gdzie mój świat?
Opary Twego uznania,
Nie oszałamiają,
Jak ostrze, które nie zabija.
Czy jest inny sposób?
Tak.
Niesiona dusza innej nie znajduje.
Mimo to sługa,
Jak żarliwy czas lecę
w Stronę słońca.
Gdzie mój Ikara płomień?
To raczej wilczycy głownia.
To strzał na dobieg.
Jestem substytutem,
Samego siebie.
Pierre

ps.
nie czytałem go od 2008 roku wcale..
i teraz po Ikarze znalazłem..
Miłego popołudnia i wysokich lotów w świecie Poezji,
i nie tylko..:))

LydiaDel

2026-03-13

Zastanawiasz się nad własną tożsamością, a co myślisz o moim wierszu? Serdecznie pozdrawiam.

Odyseusz62

2026-03-13

No naprawdę odleciałaś
z uśmiechem pozdrawiam.

LydiaDel

2026-03-13

Już wylądowałam. z oklaskami...ha, ha. Serdecznie pozdrawiam.

Sympodium^(*)

2026-03-13

bywa mocarnie a bywa też marnie tam gdzie się umieszcza swoje życie ze smakiem i aromatem w €^¥~ się na baczności

LydiaDel

2026-03-13

Takie jest życie, raz na wozie, raz pod wozem. Serdeczni pozdrawiam €^¥~

Sympodium^(*)

2026-03-13

oceniam 5/5

samisen

2026-03-13

Wiersz przedstawia przestrzeń gór jako symbol czegoś większego niż zwykła rzeczywistość – miejsca granicznego między ziemią a niebem, materią i duchowością oraz pokazuje, że w takim świecie człowiek doświadcza zarówno potęgi natury, jak i własnych ograniczeń.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

LydiaDel

2026-03-13

Dosłownie, kto z nas jest w stanie tej potęgi doświadczyć? Serdecznie dziękuje za komentarz i pozdrawiam.

sturecki

2026-03-13

To wiersz o pionie, który nie służy zdobywaniu, tylko sprawdzaniu, kto jeszcze umie patrzeć w górę – skała milczy, kondor niesie śmierć, a poeta i tak wybiera lot. Jest w tym ładna prawda, że nie każdy wzlot kończy się wysokością – czasem kończy się wyobraźnią.
6/5