Twoje Wiersze - inne światy

inne światy

wolny

2026-03-13 10:29

niebotyczności znamię
przytłacza 
wzniosłością gór

mocarza tron
w obłokach

królewski kondor
szybuje z padliną
w szponach

zwietrzałe kamienie
milczą

między niebem a ziemią
zawodzi
 fletnia pana

jej podźwięk
niesie się echem i rozbija
o twarde skalne łoże

wielu próbowało się wznieść
tylko poeci umieją fruwać

autor

LydiaDel

przejdź do strony autora

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

3 razy

Oceny tego wiersza są jeszcze niewidoczne, będą dostępne dopiero po otrzymaniu 5-ciu ocen.

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Odyseusz62

pół godziny temu

No naprawdę odleciałaś
z uśmiechem pozdrawiam.

Sympodium^(*)

godzinę temu

bywa mocarnie a bywa też marnie tam gdzie się umieszcza swoje życie ze smakiem i aromatem w €^¥~ się na baczności

Sympodium^(*)

godzinę temu

oceniam 5/5

samisen

godzinę temu

Wiersz przedstawia przestrzeń gór jako symbol czegoś większego niż zwykła rzeczywistość – miejsca granicznego między ziemią a niebem, materią i duchowością oraz pokazuje, że w takim świecie człowiek doświadcza zarówno potęgi natury, jak i własnych ograniczeń.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

sturecki

dwie godziny temu

To wiersz o pionie, który nie służy zdobywaniu, tylko sprawdzaniu, kto jeszcze umie patrzeć w górę – skała milczy, kondor niesie śmierć, a poeta i tak wybiera lot. Jest w tym ładna prawda, że nie każdy wzlot kończy się wysokością – czasem kończy się wyobraźnią.
6/5