Chciałoby się dać 6/6 Nico...

Salon-Sypialnia, Sypialnia-Salon. Oddzielone tylko progiem (drzwiami?), a dające domowi siłę witalną. Działają jak puszczone w ruch "perpetum mobile". Przy zmianie nachylenia ciężar przechodzi do sypialni, potem przetacza się do salonu. Kojarzy się też z grami zręcznościowymi z kuleczką...
Nie wiem czy to było Twoim zamysłem, ale taki obraz nie może się ode mnie odczepić.

Pozdrowienia! :)))

Najważniejsze zmiany nie zawsze są widoczne z zewnątrz, czasem dokonują się właśnie w chwili przejścia przez symboliczny próg. Wiersz ‘mówi’ o dojrzewaniu, pierwszym ważnym doświadczeniu emocjonalnym lub przekroczeniu granicy bliskości.
Pozdrawiam ;-)

Nico.

czytam Tw9j wiersz jak zapis chwili w której świat jeszcze jest jeden, a już zaczyna się dzielić.

wszystko, co najwazniejsze, dzieje się nie w pokojach, tylko między nimi. próg nie oddziela, tylko ustanawia sens (!!!) a dopiero w przejściu rzeczy nabierają ciężaru, a doświadczenie staje się nieodwracalne.
.

serwujeszto z niezwykłą precyzja .

żadnego nadmiaru, a jednak czuje się pełnię!!!

obecnosc która nie potrzebuje ciała, ruch, który wyprzedza świadomość, i "pierwszy raz” który jak kamien wypada z nas na zawsze.

Nico.

bardzo dojrzałe, bardzo świadome pisanie .

takie które nie opowiada świata tylko go ustanawia.


to jest bardzo dobry wiersz.

niczego mu do tej oceny nie brakuje.

fajnie, że piszesz:)

..w połowie wiersza nagle się zatrzymałem..
to był ten próg!
Zatrzymałem, bo musiałem odwrócić głowę:
no tak, źle odczytałem, kto jest autorką..
nie ważne, jak wcześniej- pomyliłem,
teraz się wszystko zgadza..
spokojny mogłem dalej przekraczać
Twojej sypialni obraz salonu..
normalnie z salonu do sypialni we dwoje..
tu jest odwrotnie..
bo ściany, klamka i ten wyłącznik off ( teraz dopiszę, bo ostatnio zatrzymałem..nawet nie wiem, czy u Ciebie..szkoda mi czasu wracać, więc of(ful)..gdybym wtedy to uczynił..dziś nie byłoby co czytać..
ucięte słowa jedni trzymają obok nożyczek..
ja je podaję a w drugiej ręce świeczkę, bo to Twój salon
a ,,świeczka robi lepsze ujęcia niż lampa błyskowa"
Tak otwieram drzwi odwracając oczy na sypialnię,
do salonu nie wszedłem bez zaproszenia
bo salon jest dla gości..

ps. dziś dzwoniłem do taty i pytam, jak spał i proponowałem mu, by zmienił sypialnie na drugą, dalej od drzwi..dziwił się moim pomysłem..mówiłem, ze tamta ma mimo mebli większa kubaturę świeżego powietrza..to moje słowa na kilka godzin przed twoim wierszem..
ps. wiem skąd taka zbieżność ale nie pytam już Boga po co..nie dziś..

Pozdrawiam DużoDotykanie:))

Ten sam próg można przekraczać na różne sposoby i Twój wiersz dobrze wie, że drzwi są tylko pretekstem, a prawdziwe przejście dzieje się w człowieku.
Salon, sypialnia, klamka – niby zwykły dom, a jednak każdy krok zostawia inny ślad i potem udaje, że to tylko podłoga.
5/6