Twoje Wiersze - Proust i mleko

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

7 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Belamonte/Senograsta

2026-04-15

ładne, ulotne, dawno nie zaglądałem, jest nastrój miłego relaksu przy książce i ten niepokój, że znikamy, że nas nie ma. I jest natura. Natomiast Proust, nie czytałem, ale teraz czytam Cliva Barkera. Przeklętą grę - też są demony. Pozdrawiam

Wanda Kosma

2026-03-14

Wspaniały wiersz. Skojarzenie zapachu mydła marsylskiego z Proustem i "czterema tysiącami mrówek łapiącymi kroplę mleka" dziś mnie nie opuszczało. Nie mogłam się doczekać, aż będę mogła Ci to tu napisać. Magiczne w jakiś sposób połączenie, bardzo "mojodomowe", nie do zapomnienia. Dziękuję za wrażenia i pozdrawiam serdecznie :)

Nicotykanie^(*)

2026-03-18

Dziękuję, Wando, że dałaś znać, bardzo lubię takie małe, magiczne „przeżycia” ~
Pozdrawiam Cię ciepło

Czasem

2026-03-13

Niby codzienność, a jak pięknie sprzedana (z mydłem marsylskim w gratisie, może się skuszę?).
Mrówki pięknie maszerują w poszukiwaniu straconego czasu. Ślicznie wplecione kapcie.
Na koniec kotwica w rzeczywistości.

Bardzo mi się podobało

Nicotykanie^(*)

2026-03-18

(Daj znać Kasiu jeśli się skusisz czy Ci przypadło do gustu)

Dziękuję Ci bardzo za odwiedziny i za zauważenie kapci :)
one tak trochę przyszły za tym „kap kap”, same się wślizgnęły przy wejściu
bałam się tylko, żeby nie zaczęły zbyt głośno mówić za resztę

Sympodium^(*)

2026-03-13

nie poznałem się w słowach co prawda ale nie ujmuję powinności wierszowi

Nicotykanie^(*)

2026-03-18

Dziękuję sympodium.

Sympodium^(*)

2026-03-13

oceniam 5/5

Sympodium^(*)

2026-03-13

nie ujmuję powabności wierszowi

ekrzy

2026-03-13

Twój wiersz jest medytacją nad chwilą, w której codzienność splata się z pamięcią i wyobraźnią, która uczy nas, że pełnia doświadczenia kryje się w subtelnej percepcji chwil, które pozornie wydają się zwykłe.
Świetny wiersz
Podoba mi się twój lekki, niemal swobodny styl wyrażania głębokich treści .

Nicotykanie^(*)

2026-03-18

Dziękuję Ci ślicznie za odwiedziny, ekrzy, i za tak miłe słowa :)
lubię zaglądać w takie niby niepozorne chwile — czasem cała filozofia siedzi w "mrówce" i nagle robi się jakby więcej świata, niż było na pierwszy rzut oka. Pozdrawiam Cię ciepło

samisen

2026-03-13

Wiersz, to refleksja nad ulotnością czasu, pamięci oraz obecnością rzeczy zwykłych, które, choć pozornie nieistotne, mają ogromne znaczenie w kontekście naszej egzystencji. Przemyślenia te są zakorzenione w literackiej tradycji (Proust), ale równocześnie z humorem i nostalgią zostały opisane codzienne detale, które w tej pozornej banalności kryją głębszy sens.
Pozdrawiam serdecznie ;-)

Nicotykanie^(*)

2026-03-18

Proust był początkiem tego wiersza, jego filozofia gdzieś się w nim przelewa, ale już po mojemu, więc jeśli czytasz go w ten sposób, to bardzo mnie to cieszy — to mały sukces ;)
Reszta to tylko okruchy dnia, które nie potrafią być zwykłe, kiedy chce się naprawdę patrzeć. Cieszę się, że znalazły swoje miejsce także u Ciebie.
Ściskam serdecznie

sturecki

2026-03-13

Zwykły poranek nagle robi się czymś większym – z mleka, książki, tulipana, mrówek i skarpetki składa się mały koniec świata, ale taki domowy, oswojony i dziwnie ciepły.
Twój wiersz łapie chwilę niby rozsypaną, trochę śmieszną, trochę kruchą, a jednak trzymającą człowieka przy życiu mocniej niż wielkie słowa i uczone mądrości.
Z tych wersów wynika, że nie trzeba szukać straconego czasu daleko, bo on siedzi tuż obok kawy, w plamce mleka, w cieple kanapy i w tym jednym prostym odczuciu, że jeszcze jestem.
6/5

sturecki

2026-03-18

No to zrobiłaś piękną zamianę - ze smoka na pomocnika ... teraz i kot mniej ryzykuje, i alergia ma wreszcie trochę trudniejsze życie.
Dużo dziś ze sobą gadamy ... inni będą zazdrościć ... Nie narzekam!

Nicotykanie^(*)

2026-03-18

Stu, dokładnego modelu nie będę reklamować - mogę ci na @ podesłać haha ale odkurzacz, który nabyłam jest "ręczny z baterią..." to wielka wygoda, do tej pory miałam takiego wielkiego smoka, z ogonem do wiecznego przepięcia miedzy zionięciami, ja się potykałam, potykał się kot. Smok, on nie ciągnął więc na kolanach wyczesywałam dywany z kociej sierści. - To miłość do zwierzaka ale i do siebie, bo moja alergia miała się ze smokiem zbyt dobrze.

sturecki

2026-03-18

Hi, hi ... co to za odkurzacz, co nawet obsługującą wciąga ?! Przyznam się, że na końcu języka miałem "do śmieci".
Nie daj mu się!

Nicotykanie^(*)

2026-03-18

hihi muszę Ci Stu zdradzić, że kupiłam nowy odkurzacz i teraz w weekendy nie mogę się od niego oderwać, ale powoli brakuje mi już miejsca do sprzątania wiec wracam do poezji ;)

sturecki

2026-03-18

Podałaś jedną z wersji czasu - nie stracony, tylko rozlany, a kto ma pracowitość mrówki, ten jeszcze zdąży coś z niego zebrać ... hi, hi ... jak znajdzie czas w weekend.

Nicotykanie^(*)

2026-03-18

Cóż a może nie jest stracony — on właśnie kapie z blatu w postaci mleka, a my, jeśli mamy szczęście, jesteśmy jedną z tych mrówek, które to zauważają.;) Dziękuję Stu za odwiedziny.
Ostatnio jestem mniej, goni mnie życie, ale przez weekend będę tu nadrabiać :)

Pokaż mniej

Logowanie

Proust i mleko

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji