Twoje Wiersze - jestem nie jestem

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

10 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Agata Agata

2026-03-10

💯

Czasem

2026-02-28

Wszyscyśmy ulotni jakoby nas nie było :)

Pozdrawiam Fiołeczku!

Viola Arvensis

2026-03-04

Właśnie tak :)
Przedwiosennie pozdrawiam Kasieńko.

Sylwia U.^(*)

2026-02-27

Podziwiam 🤗

Viola Arvensis

2026-02-27

Ślicznie dziękuję za słowo, które rozlewa ciepło na serce :)
Serdeczności.

jjzielezinski

2026-02-26

Ten wiersz stanowi dla mnie bez wątpienia jeden z lepszych wzorów do naśladowania jak powinno się pisać piękne, rymowane wiersze. Zapisuję do ulubionych. Bardzo piękny wiersz... 6/5

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

jjzielezinski

2026-03-01

O, widzę, że szanowna pani Viola zrobiła dobry zwiad ;) - winszuję, winszuję. :)

Pozdrawiam serdecznie i równie ciepło,
J. J. Zieleziński

Viola Arvensis

2026-02-27

Bardzo mi przyjemni, jestem zaszczycona!
Ciepłe pozdrowienia panie Jarku :)

Naja

2026-02-26

Świetny wiersz.
Z wielką świadomością, uczuciem, dystansem, pokorą.
Pozdrawiam ciepło i serdecznie :-)

Viola Arvensis

2026-02-27

Naju! Miło Cię widzieć.
Dziękuje, i pięknie pozdrawiam :)

Lenia

2026-02-26

Głębokie rozmyślanie nad sensem istnienia i jakby dystansowanie się do świata, gdy widzi się już znacznie więcej...znakomity wiersz Violu:):)

Viola Arvensis

2026-02-26

W pewnym wieku widzi sie dużo więcej ;)
Dziękuje Lenko.
Ciepło pozdrawiam :)

Annna2

2026-02-26

Za Tuwimem powiem bo równie piękne napisał jak Ty.

"A że Pan Bóg ją stworzył, a szatan opętał,
Jest więc odtąd na wieki i grzeszna, i święta,
Zdradliwa i wierna, i dobra i zła,
I rozkosz i rozpacz, i uśmiech i łza…
I anioł i demon, i upiór i cud,
I szczyt nad chmurami, i przepaść bez dna.
Początek i koniec – kobieta – to ja".

6/5

Viola Arvensis

2026-02-26

O! Takie porównanie to wielki zaszczyt.
Pięknie dziękuję.
Pzdr.

Jan Kępiński

2026-02-26

Czyż nie jest to opis "encyklopedyczny" kobiety?
W niepewności pozostaję.

Viola Arvensis

2026-02-26

Chyba raczej nie ;) Choć, którz to wie...
Pozdrawiam ciepło.

Sympodium^(*)

2026-02-25

mam pewne zastrzeżenia co do konwersji przekazu

Viola Arvensis

2026-02-25

Nie wszystko jest dla wszystkich
Pzdr.

rzabaprzezrz

2026-02-25

No, ciekawe to...jestem i nie jestem naraz...to coś jakby przedstawienie teologii bytu człowieka, który jest bytem 'przygodnym", w przeciwieństwie do bytu "koniecznego", jakim jest Bóg....Pozdrawiam ciepło:)

Viola Arvensis

2026-02-25

Dziekuję za Twoją interpretację.
Pozdrawiam ciepło.

klaks

2026-02-25

Pięknie uchwyciłaś absurd naszego istnienia. Jesteśmy siłą, która rozpadnie się w proch. Wiara w nieśmiertelną duszę z pewnością pomaga tę sprzeczność zaakceptować.
Pozdrawiam serdecznie Violu 6/5🌹

Viola Arvensis

2026-02-25

Pieknie dziekuje Grażynko za Twoją mądrą wypowiedź

Przesylam cieplutkie pozdrowienia.

Krystek

2026-02-25

Całe nasze życie to konieczność przystosowywanie się
do zmieniającej sytuacji . Musimy być delikatne i silne.
Miotać się wewnętrznymi sprzecznościami .
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

Viola Arvensis

2026-02-25

Tak, to prawda .
Pieknie dziękuję i pozdrawiam ciepło 💕

samisen

2026-02-25

Wiersz ukazuje, jak trudno zdefiniować siebie w świecie, w którym wszystko jest ulotne, a tożsamość staje się zbiorem sprzecznych obrazów i ról. Jest to tekst o poszukiwaniach wewnętrznego spokoju, o ścieraniu się sprzecznych odczuć – istnienia i nieistnienia, siły i słabości, przemiany i stagnacji.
Pozdrawiam serdecznie.

Viola Arvensis

2026-02-25

Dziekuję serdecznie za Twoje spojrzenie na utwor, oraz interpretację.
Cieple i serdeczne pozdrowienia.

Migrena...1^(*)

2026-02-25

Wiolu.

poruszający wiersz.

czytam go jak zapis bardzo osobistego przejsćia , od bólu do dojrzałej zgody na przemijanie.

jest w nim kruchosć bańki mydlanej, ale i siła wiary, która potrafi rozwiązać najtrudniejsze supły.

najbardziej uderza mnie ta odwaga powiedzenia: "jestem prochem motylem i duchem ” czyli zgodzenia się na sprzecznosć, na bycie jednocześnie wszystkim i niczym.

to bardzo kobiece, bardzo ludzkie i bardzo prawdziwe.

nie ma tu patosu, jest za to subtelność i głęboka samoświadomość.

ten wiersz nie krzyczy .

on rozkwita jak cisza.

zostanie we mnie na długo po ostatnim wersie.

dziękuję Ci za tę delikatną, a jednocześnie mocną opowieść o byciu i niebyciu.

Ty POETKO !

uśmiechy przeplatane ......uśmiechami :)))

Viola Arvensis

2026-02-25

Migrena bardzo dziekuję za Twoja refleksję, przychylność i cieszę się, że czujesz ten wiersz.

Za usmiechy oczywiscie rownież. Oby Ci ich nigdy nie brakowało.

Serdeczności

LydiaDel

2026-02-25

Widzę kobietę kruchą, a zarazem silną. Wiersz robi na mnie wrażenie cichej, dojrzałej akceptacji przemijania i własnej wielowymiarowości. Wiele przeżyłaś, byłaś 'na dole' i wzniosłaś się wzwyż. Nic Cię już nie może zaskoczyć. Znasz wszystkie niuanse życia.

"supły gordyjskie przez los zawiązane" – a czy opłaci się jeszcze je 'rozwiązywać'? Po co ten wysiłek?
"na nic nie czekam niczego nie muszę" – tak, te ostatnie lata chcemy sobie w ciszy zatrzymać, tylko dla nas. Bardzo mi się Twój tok myśli podoba. Jestem też na tym etapie.
6/5 Serdecznie pozdrawiam.

Viola Arvensis

2026-02-25

Zawsze cieszy niezmiernie głębokie wejrzenia w wiersz
Pieknie dziękuję!
Ciepło pozdrawiam 🙂

Pokaż mniej

Logowanie

jestem nie jestem

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji