Twoje Wiersze - jestem nie jestem

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

5 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

rzabaprzezrz

pięć minut temu

No, ciekawe to...jestem i nie jestem naraz...to coś jakby przedstawienie teologii bytu człowieka, który jest bytem 'przygodnym", w przeciwieństwie do bytu "koniecznego", jakim jest Bóg....Pozdrawiam ciepło:)

klaks

godzinę temu

Pięknie uchwyciłaś absurd naszego istnienia. Jesteśmy siłą, która rozpadnie się w proch. Wiara w nieśmiertelną duszę z pewnością pomaga tę sprzeczność zaakceptować.
Pozdrawiam serdecznie Violu 6/5🌹

Krystek

dwie godziny temu

Całe nasze życie to konieczność przystosowywanie się
do zmieniającej sytuacji . Musimy być delikatne i silne.
Miotać się wewnętrznymi sprzecznościami .
Ślę moc serdeczności i pogody ducha:)

samisen

trzy godziny temu

Wiersz ukazuje, jak trudno zdefiniować siebie w świecie, w którym wszystko jest ulotne, a tożsamość staje się zbiorem sprzecznych obrazów i ról. Jest to tekst o poszukiwaniach wewnętrznego spokoju, o ścieraniu się sprzecznych odczuć – istnienia i nieistnienia, siły i słabości, przemiany i stagnacji.
Pozdrawiam serdecznie.

Migrena...1^(*)

trzy godziny temu

Wiolu.

poruszający wiersz.

czytam go jak zapis bardzo osobistego przejsćia , od bólu do dojrzałej zgody na przemijanie.

jest w nim kruchosć bańki mydlanej, ale i siła wiary, która potrafi rozwiązać najtrudniejsze supły.

najbardziej uderza mnie ta odwaga powiedzenia: "jestem prochem motylem i duchem ” czyli zgodzenia się na sprzecznosć, na bycie jednocześnie wszystkim i niczym.

to bardzo kobiece, bardzo ludzkie i bardzo prawdziwe.

nie ma tu patosu, jest za to subtelność i głęboka samoświadomość.

ten wiersz nie krzyczy .

on rozkwita jak cisza.

zostanie we mnie na długo po ostatnim wersie.

dziękuję Ci za tę delikatną, a jednocześnie mocną opowieść o byciu i niebyciu.

Ty POETKO !

uśmiechy przeplatane ......uśmiechami :)))

LydiaDel

trzy godziny temu

Widzę kobietę kruchą, a zarazem silną. Wiersz robi na mnie wrażenie cichej, dojrzałej akceptacji przemijania i własnej wielowymiarowości. Wiele przeżyłaś, byłaś 'na dole' i wzniosłaś się wzwyż. Nic Cię już nie może zaskoczyć. Znasz wszystkie niuanse życia.

"supły gordyjskie przez los zawiązane" – a czy opłaci się jeszcze je 'rozwiązywać'? Po co ten wysiłek?
"na nic nie czekam niczego nie muszę" – tak, te ostatnie lata chcemy sobie w ciszy zatrzymać, tylko dla nas. Bardzo mi się Twój tok myśli podoba. Jestem też na tym etapie.
6/5 Serdecznie pozdrawiam.

Pokaż mniej

Logowanie

jestem nie jestem

Ocena wiersza

Treść

Warsztat

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Autor poleca

Inne wiersze z tej samej kategorii

Inne wiersze tego autora

Napisz powód zgłoszenia komentarza do moderacji

Napisz powód zgłoszenia wiersza do moderacji