Twoje Wiersze - TYLKO BIAŁE I CZARNE

Ocena wiersza

Wiersz został oceniony

20 razy

Treść

Warsztat

Zaloguj się, aby móc dodać ocenę wiersza.

Komentarze

Kolor wiersza: zielony

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Tadek1^(*)

2026-04-08

A ten człowiek czarno-biały czyli jakby szary. Tylko jedni mniej biali a bardziej czarni a inni na odwrót.

sturecki

2026-04-08

Otóż to – każdy z nas to taka „szarość”, tylko w innych proporcjach, które zmieniają się z czasem.
Dzięki.

aff^(*)

2026-04-08

"I rzekł Bóg: Niech stanie się światłość. I stała się światłość. I widział Bóg, że światłość była dobra. Oddzielił tedy Bóg światłość od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I nastał wieczór, i nastał poranek — dzień pierwszy"
Na Twoim obrazku nie ma szarości, jest czerń i biel. Niestety szarość to też odcienie czerni, zło ma różną skalę, czasem musimy nawet kochać w drugim te drobne odcienie, bo nikt z nas nie jest idealny, Ale to nie znaczy, że zło jest dobre. To są fundamenty tak naprawdę tego w co się wierzy. Jeśli nazwalibyśmy zło dobrem, wszystko stałoby się szare,
Pzdr.

sturecki

2026-04-08

Masz rację - można widzieć odcienie i uczyć się z nimi żyć - ale jeśli pomylimy czerń z bielą - to już nie szarość, tylko zgubiony kierunek.
Pozdrawiam w całości.

aff^(*)

2026-04-08

Żeby było jasne, ja się nie zgadzam z Tobą, chociaż doceniam, że postawiasz pytania.
:-)

PIERRE

2026-04-08

Parafrazując te ,,szachy ludzkie" nie jest istotne jaką jesteś bierką a kto trzyma Cię w garści..
..od jakiegoś czasu, pewnie ,,Odysei kosmicznej" Kubricka- czy sztuczna inteligencja przejmie nad nami kontrolę?
Pozdrawiam Cię Staszku:))

sturecki

2026-04-08

No właśnie – nie tylko kim jesteś na planszy, ale kto wykonuje ruch, robi największą różnicę – a co do 2001: A Space Odyssey, to raczej my wciąż trzymamy rękę nad ruchem, tylko czasem chętnie oddajemy ją z wygody.
Pozdrawiam.

TheRamones

2026-04-07

Czarne lub białe widzą tylko ci z klapkami na oczach. I znowu sprowadzamy się do tego, że każdy jest "jakiś", każdy ma swoje kolory i gdy spojrzeć szerzej, to mogą się nam nawet spodobać. Zawsze jest jakieś "pomiędzy".

Pozdrawiam 🤍

sturecki

2026-04-07

No właśnie – kto widzi tylko dwa kolory, ten sam sobie zakłada klapki i traci to „pomiędzy”, gdzie dopiero zaczyna się człowiek – a gdy zobaczy kogoś szerzej, wtedy zmienia zdanie.
Pozdrawiam.

Magdalia

2026-04-07

Biały jest śnieg, a czarna rozpacz...;)
najładniejsza szarość to marengo z nutą fioletu i niebieskiego :)

sturecki

2026-04-07

Piękne – bo między śniegiem a rozpaczą właśnie taka szarość potrafi najwięcej powiedzieć o człowieku najtrafniej.

Jastrz

2026-04-07

Kolorów jest cała tęcza. A nawet więcej (bo także niedostrzegalne dla nas - podczerwień i nadfiolet). Redukowanie tego bogactwa do dwóch barw - czerni i bieli - jest znacznym uproszczeniem. Jednak to uproszczenie może być uzasadnione, a nawet wygodne. Ładnych kilkadziesiąt lat oglądałem czarno-białą telewizję i wydaje mi się, że była ciekawsza i bardziej wartościowa od tej kolorowej. A więc jesteśmy przeszkoleni w dostrzeganiu człowieka w czerni i bieli. Zauważamy go równie łatwo, jak w świecie kolorowym. Problem według mnie tkwi gdzie indziej: Na ekranach pojawia się coraz mniej ludzi, a coraz więcej dupków...

sturecki

2026-04-07

No właśnie – nie chodzi już o kolory, tylko o to, że coraz trudniej znaleźć człowieka, nawet gdy obraz jest wyraźny. Niestety, coraz trudniej o „prawdziwego człowieka”, natomiast łatwo o postaci z ekranu.

Migrena...1^(*)

2026-04-07

Stu.

to nie jest wiersz o kolorach tylko o granicach poznania.

tam gdzie konczy się pewność zaczyna się człowiek.

cisza między biegunami okazuje się bardziej prawdziwa niż ich spór.

tutaj mysl ustępuje miejsca obecnosci.

sturecki

2026-04-07

Dokładnie tak. Bo kiedy kończy się pewność, zaczyna się to, czego nie da się już „rozstrzygnąć”, tylko trzeba w tym być i pozostaje pytanie, czy ta cisza między biegunami daje spokój czy raczej niepokój.

rzabaprzezrz

2026-04-07

ciekawie napisałeś, człowiek jest bardzo skomplikowany, na pewno bardziej niż gra w szachy...:) Patrzenie biało-czarne jest bardzo ubogie i nieprawdziwe...Pozdrawiam ciepło:)

sturecki

2026-04-07

Dzięki – bo właśnie gdy człowiek przestaje być „ruchem na planszy”, zaczyna się jego prawdziwa komplikacja.
Pozdrawiam.

Groschek^(*)

2026-04-07

nie będę się wyżywać.. pzdr. serd.

sturecki

2026-04-07

Ależ wy-ŻYJ, żebym miał co komentować.

JaSnA7

2026-04-07

Prawie każdy kolor powstaje ze zmieszania innych barw:)
Czerń wiele kamufluje:))
Biel jest bielą, więc jest trendy...
Żeby zobaczyć człowieka właściwie...
Do tego potrzebne jest całe spektrum barw...
Pozdrawiam Staszku:)
⭐️🔹️🔸️

sturecki

2026-04-07

No właśnie – dopiero całe spektrum odkrywa człowieka, bo sama biel i czerń więcej ukrywają niż pokazują.
Pozdrawiam.

Elżbieta

2026-04-07

Czyżby "szary człowiek" z miksu białego z czarnym, w pierwszej chwili pomyślałam, że to gra na szachownicy, ale puenta daje do myślenia, człowieczeństwo nie zawiera się tylko w tych dwóch "odcieniach"! Pewnie i w czarnym charakterze można znaleźć skrawki bieli!
Pozdrawiam serdecznie:)⭐️

sturecki

2026-04-07

No właśnie – nawet w „czarnym charakterze” często przebija jakaś kropka światła, tylko trzeba chcieć ją zobaczyć.
Pozdrawiam.

Larisa

2026-04-07

Świat zapisany w czerni i bieli byłby zbyt nudny, a człowiek utraciłby chęć do życia.
Pomiędzy bielą i czernią jest jeszcze tyle odcieni... Tylko w szachach można się tak definiować dla jasności gry. Życie jest bardziej skomplikowane... a człowiek jeszcze bardziej.
Bardzo dobra puenta:)
Serdecznie Cię pozdrawiam, Staszku:)

Larisa

2026-04-07

sturecki

2026-04-07

Dzięki – bo właśnie poza szachownicą zaczyna się prawdziwa gra, w której człowiek nie jest figurą tylko kimś między ruchami po liniach ograniczonych do ośmiu pól.
Pozdrawiam.

ekrzy

2026-04-07

Twój wiersz metaforycznie pokazuje, jak biało-czarne myślenie ogranicza percepcję człowieka, a pojawienie się „trzeciego” elementu symbolizuje otwarcie na niuanse i odcienie szarości.
Pozdrawiam serdecznie

sturecki

2026-04-07

Dokładnie – dopiero gdy pojawia się to „trzecie”, przestajemy widzieć schemat, a zaczynamy widzieć człowieka.
Pozdrawiam.

Krystek

2026-04-07

Tak jak życie ma tęczowe barwy,
tak i człowiek ma różne barwy.
Nic nie jest tylko białe czy tylko
czarne.
Ślę moc serdeczności i pogody
ducha:)

sturecki

2026-04-07

I właśnie dlatego ten wiersz oddycha – bo między barwami człowieka nie da się postawić jednej kreski i powiedzieć „tu koniec”.
Pozdrawiam.

Marek Żak

2026-04-07

To jest łatwość postrzegania, bo jak zaczniesz oceniać pośrednie kolory, to już nie jest takie proste, czy jest bardziej szary, a może mniej i dokąd bliżej, a biały i czarny to jak anioł i diabeł, dobry i zły,więc wszystko proste. Pozdrawiam

sturecki

2026-04-07

No właśnie – biel i czerń dają wygodę prostych decyzji, ale życie rzadko chce być takie posłuszne i często zdarza się mieć odmienną barwę.
Pozdrawiam.

wandaw

2026-04-07

Życie ma różne kolory i odcienie i jest w nim miejsce na biel i czerń a nawet na szarości ale wolę kiedy przeważają piękne żywe kolory.
Pozdrawiam serdecznie:)

sturecki

2026-04-07

I dobrze – bo bez tych żywych kolorów nawet najlepsza plansza byłaby tylko tłem, a nie życiem. Już nie będę pytał, który z tych kolorów najczęściej do Ciebie wraca, a który się zawsze kurczowo trzyma.
Pozdrawiam.

Uczeń Marka Aureliusza

2026-04-07

Podoba mi się rola czerni i bieli, jako racji i odpowiedzi. To kluczowy aspekt utworu, który ukazuje wielowarstwowość relacji międzyludzkich. Moja prawda, wcale nie musi być odpowiedzią na cudze zmartwienia. Uczymy się patrzeć na świat w kategoriach czerni i bieli, od podstaw i dopiero z czasem dostrzegamy (lub nie) wszystkie odcienie, to od nas zależy ile ten nasz świat i czy w ogóle nabierze kolorów. Ciekawy wiersz o rzeczach ważnych. Pozdrowienia.

sturecki

2026-04-07

Właśnie tak to działa – człowiek najpierw się myli, żeby w końcu zacząć widzieć szerzej niż tylko dwa kolory.

Uczeń Marka Aureliusza

2026-04-07

W moim przypadku, to byl raczej proces poznawczy. Pewnie jak wielu przede mną, popełniłem masę błędów, których część zapewne przyczyniła się do tak zwanego "otwarcia szerzej oczu".

sturecki

2026-04-07

Dzięki – bo właśnie między „moją racją” a „czyjąś odpowiedzią” najczęściej rodzi się ten trzeci sens, którego nie da się zamknąć w kolorze.
U Ciebie ten moment pojawił się z czasem czy był od zawsze?

Waldi1

2026-04-07

pełni się zgadzam ... że to złamało by ujrzeć człowieka ...mój ojciec ...chociaż chlał swoje zasady miał i rozróżniał kolory i wpajał mi że jeśli jest białe... to nie może być szare... a czarne to jest czarne ... nie koniecznie jest to złe ... tylko by ktoś ci nie wmawiał że to mimo wszystko jest inny kolor niż ty widzisz ... i tego się trzymam ... nie lubię fikcji ... nawet w tej książce którą piszę jest prawda i głęboki sens ... pokazywałem swoim wnukom jak żyć a wybór należy do nich ... ojciec mówił jak sobie pościelisz tak się wyśpisz i to też gdzieś tam Ci wspominałem ... pozdrawiam serdecznie ...

sturecki

2026-04-07

Masz rację - jak człowiek widzi piękno nawet w szarości i czerni - to życie nie robi się lżejsze przez przypadek - tylko przez sposób patrzenia.

Waldi1

2026-04-07

nigdy takiego problemu nie miałem ponieważ w każdym kolorze dostrzegam jego piękno ... jadąc z żoną z Czech było szaroburo i padał deszcz ...a ja do jadzi mówię spójrz tam ile w tej szarości jest piękna i napisałem wiersz ... gdy człowiek we wszystkich kolorach dostrzega piękno to... żyje mu się lżej ... gdy czerń kojarzy się ze smiercią inni ubolewają bo ktoś odszedł ...a moja mam powiedziała nie płacz tylko się ciesz bo mnie już nie będzie ,,, a ty żyjesz ...tylko w sercu zawsze mnie miej ...i tak jest ...

sturecki

2026-04-07

Masz rację – bo czasem największą uczciwością jest nazwać rzeczy po imieniu, nawet jeśli nie są wygodne.
Zdarzyło Ci się kiedyś zmienić zdanie o jakimś „pewnym kolorze”?

andrew

2026-04-07

Gdyby świat był czarno biały.
Mógłby być doskonały.

Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

sturecki

2026-04-07

Może i w niebie byłoby spokojnie aż do znudzenia – ale tu na dole właśnie przez te kolory chce się jeszcze chwilę zostać.
Pozdrawiam.

andrew

2026-04-07

Czyżby w niebie miało być nudno.
Nie ma się więc co spieszyć.

sturecki

2026-04-07

Może i doskonały – ale tak prosty, że aż nudny, bo bez miejsca na człowieka między polami.
Czy taka doskonałość naprawdę by Ci wystarczyła?

sisy89

2026-04-07

Na szczęście życie to nie tylko biel i czerń.
Pozdrawiam serdecznie :)

sturecki

2026-04-07

Na szczęście – bo gdyby zostały tylko dwa kolory, to człowiek szybko zamieniłby się w figurę zamiast być obecnością w szarych garniturach. No i nie byłoby Azjatów, czerwonych Indian, Kreoli, itp., nie wspominając o barwach naszych zachowań.
Pozdrawiam.